ਪੁਰਾਣੇ ਮਿਲਾਪ ਅਤੇ ਡ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਵਚਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪੁਰਾਣਾ ਦੋਸਤ ਹੋ ਕੇ। ਮੈਂ ਡ੍ਰੁਪਦ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੋਸਤ ਜਾਣ," ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਮਿਲਿਆ। ਪਰ ਡ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪਰਾਇਆ ਸਮਝ ਕੇ ਹੱਸਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਤੇਰਾ ਸਮਝਣਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।" "ਜਦ ਤੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, 'ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦੋਸਤ ਹਾਂ,' ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੁਰਝਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਕਦੇ ਸਾਡੀ ਦੋਸਤੀ ਸਮਰਥਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਸੀ; ਅਗਿਆਨ ਮਨੁੱਖ ਗਿਆਨਵਾਨ ਦਾ ਦੋਸਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਜਿਸ ਕੋਲ ਰਥ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਰਥਵਾਨ ਦਾ ਦੋਸਤ ਹੋ ਸਕਦਾ।" "ਦੋਸਤੀ ਸਮਾਨਤਾ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਅਸਮਾਨਤਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਲਈ ਦੋਸਤੀ ਸਦੀਵੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ।" "ਇੱਥੇ ਲਾਲਚ ਇਸ ਦਾ ਮਜ਼ਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪੁਰਾਣੀ ਦੋਸਤੀ ਨੂੰ ਨਾ ਫੜ, ਜੋ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ ਬਣਾਈ ਸੀ।" "ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਾਡੀ ਦੋਸਤੀ ਕਦੇ ਲੋੜ ਤੇ ਆਧਾਰਤ ਸੀ। ਗਰੀਬ ਧਨੀ ਦਾ ਦੋਸਤ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਅਗਿਆਨ ਗਿਆਨਵਾਨ ਦਾ।" "ਡਰਪੋਕ ਵੀਰ ਦਾ ਦੋਸਤ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਕਦੇ ਮੰਨਿਆ।" "ਦੋਸਤੀ ਮੂਰਖ, ਨਸੀਬ ਤੋਂ ਵੰਜੇ, ਤੇ ਦੌਲਤ ਗਵਾ ਚੁੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਗਿਆਨ ਮਨੁੱਖ ਗਿਆਨਵਾਨ ਦਾ ਦੋਸਤ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਬਿਨਾ ਰਥ ਵਾਲਾ ਰਥਵਾਨ ਦਾ।" "ਗੈਰ-ਰਾਜਾ ਰਾਜੇ ਦਾ ਦੋਸਤ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਕਦੇ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਰਾਜ ਦੀ ਖਾਤਰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸਮਝੌਤਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।" "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਰਾਤ ਲਈ ਖਾਣਾ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।" ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਉਥੋਂ ਚਲ ਪਿਆ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਡ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਇਹ ਵਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਿਆਣੇ ਅਤੇ ਯੋਗ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨਾਲ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਹੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਇਹ ਨਾਗਾਂ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ; ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ? "ਇੱਕ ਐਸਾ ਧਨੁ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ ਜੋ ਟੁੱਟ ਨਾ ਸਕੇ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਥਿਆਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ; ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ ਅਨੰਦ ਲੈ।" "ਕੁਰੂਆਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਇਹ ਪੂਰਾ ਰਾਜ ਤੇਰੇ ਹੈ; ਤੂੰ ਹੀ ਸਰਵੋਤਮ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਸਭ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।" "ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਮੰਗਿਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਇਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖ। ਭਾਗਵਾਨ ਤੂੰ ਆਇਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮਹਾਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਉਪਕਾਰ ਕੀਤਾ।" ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅਧਿਆਪਕ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੋਤਿਆਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੋਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਜੋਂ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਨੂੰ ਕਿਹਾ। "ਕ੍ਰਿਪਾ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਆਦਰਯੋਗ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹੇਗਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਦਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਥੋੜਾ ਕੁ ਮੰਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌਲਤ ਮਿਲੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਜਿਵੇਂ ਆਇਆ, ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਾਪਸ ਜਾਵਾਂਗਾ।" ਜਦੋਂ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਐਸਾ ਕਿਹਾ, ਭੀਸ਼ਮ, ਯੋਧਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਕ੍ਰਿਪਾ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਸਦਾ ਆਦਰਯੋਗ ਤੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਰਹੇ; ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪੋਤਿਆਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਬਣ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਿਆ ਦਿੰ।" ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੁਆਰਾ ਆਦਰਯੋਗ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ, ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ। ਜਦ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕੀਤਾ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਪੋਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਸਮੇਤ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਘਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਕੌਰਵਾਂ, ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿੱਜੀ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇੱਛਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਹਥਿਆਰ-ਵਿਦਿਆ ਸਿੱਖ ਲਈ ਹੈ, ਹੁਣ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦਿਓ—ਦੱਸੋ, ਹੇ ਨਿਰਪਾਪੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੌਰਵਾਂ ਚੁੱਪ ਰਹੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਪਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੜਾਉਣ ਵਾਲੇ। ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਸਿਰ 'ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰੋਇਆ। ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੋਸਤ ਜਾਣ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਇਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।" ਪਾਰਥ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, "ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ!" ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਬੋਲੇ, "ਅੱਜ ਤੋਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਧਰਮ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹਾਂ।" "ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹਾਂ; ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹਾਂ।" ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਾਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜੇ। ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ, ਸ਼ੂਰਤਾ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਹਥਿਆਰ-ਵਿਦਿਆ ਸਿਖਾਉਣ ਲੱਗਿਆ। ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਅਤੇ ਦ੍ਰੋਣ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੋਲ ਹਥਿਆਰ-ਵਿਦਿਆ ਸਿੱਖਣ ਆਏ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਅੰਧਕ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਅਤੇ ਰਥਵਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਧੇਯ, ਸਭ ਦ੍ਰੋਣ ਕੋਲ ਅਧਿਆਪਕ ਵਜੋਂ ਆਏ। ਪਾਰਥ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਥਵਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਭਾਰੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ। ਫਿਰ, ਧਨੁਰ-ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਦ੍ਰੋਣ ਕੋਲ ਗਿਆ; ਉਹਨਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਪਾਂਡਵ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਲ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਸੀ।