ਅਗਨੀਵੇਸ਼ਯਾ, ਜੋ ਕਿ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ ਅਸਤਰ ਡ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਸੀ, ਜੋ ਭਰਦਵਾਜ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਸੀ; ਡ੍ਰੁਪਦ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਇਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਡ੍ਰੋਣ ਨਾਲ਼, ਜੋ ਕਿ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ ਸੀ, ਅਕਸਰ ਆਸ਼ਰਮ ਜਾਂਦਾ, ਉੱਥੇ ਖੇਡਦਾ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਵਿਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦਾ ਦੇਹਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਡ੍ਰੁਪਦ ਉੱਤਰੀ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਸਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਭਰਦਵਾਜ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਡ੍ਰੋਣ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਸੀ, ਉਥੇ ਹੀ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਹ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਪਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਤਪੱਸਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਸਾੜ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਡ੍ਰੋਣ ਨੇ ਸ਼ਾਰਦਵਤ ਦੀ ਧੀ ਕ੍ਰਿਪੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਗnihotra, ਧਰਮ ਅਤੇ ਸਯਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਗੌਤਮੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਸ਼ਵੱਥਾਮਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਉੱਚੈਹਸ਼੍ਰਵਾ ਨਾਮਕ ਦਿਵ੍ਯ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਹਿਨ੍ਹਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਲੁਕਵੀਂ ਵਸਤੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਮੁੰਡੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸਭ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜੀ ਹੈ।" ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਮੁੰਡੇ ਦਾ ਨਾਮ ਅਸ਼ਵੱਥਾਮਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਭਰਦਵਾਜ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ। ਉੱਥੇ, ਉਹ ਗਿਆਨੀ, ਜੋ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਜੇਤੂ, ਭਾਰਗਵ ਰਾਮਾ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ। ਉਸਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਧਨੀ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਰਾਮਾ ਦੀ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ, ਦਿਵ੍ਯ ਅਸਤਰਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਡ੍ਰੋਣ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲਾ, ਬਲਵਾਨ ਡ੍ਰੋਣ ਮਹਾਨ ਮਹਿੰਦ੍ਰ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਿੰਦ੍ਰ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਦ ਡ੍ਰੋਣ ਨੇ ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਭਾਰਗਵ ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਡ੍ਰੋਣ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਭਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮਾ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਤੇ ਅੰਗੀਰਸ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਹੋਣ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ। ਡ੍ਰੋਣ ਨੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ ਤੇ ਫਿਰ, ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਸਬ ਕੁਝ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੇ ਜਮਦਗਨਯ ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਭਾਰਦਵਾਜ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਨਹੀਂ। ਮੈਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਡ੍ਰੋਣ ਮੰਨ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਧਨ ਦੀ ਖਾਤਰ ਆਇਆ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿਤਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਸਵਾਗਤ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਦੱਸ, ਤੂੰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?" ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਰਾਮਾ, ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਅਖੁੱਟ ਧਨ ਮੰਗਣ ਆਇਆ ਹਾਂ।" ਰਾਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਤਪੋਧਨ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਜੋ ਕੁਝ ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧਨ ਸੀ, ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇ en ਤੱਕ ਕਿ ਇਹ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸਿਰਫ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ, ਮੇਰੇ ਕੀਮਤੀ ਅਸਤਰ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਹੀ ਬਚੇ ਹਨ। ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਅਸਤਰ, ਸਰੀਰ ਜਾਂ ਹਥਿਆਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਚੁਣ ਲੈ—ਡ੍ਰੋਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਦੇਵਾਂ? ਜਲਦੀ ਦੱਸ।" ਡ੍ਰੋਣ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਭਾਰਗਵ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਅਸਤਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਪਸੀ ਦੇ ਉਪਾਏ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਪਤ ਵਿਧੀਆਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਦੇ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਨ ਹੈ।" ਭਾਰਗਵ ਨੇ "ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ" ਕਹਿ ਕੇ, ਡ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਅਸਤਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਪਤ ਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਸਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਡ੍ਰੋਣ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਮਿੱਤਰ ਡ੍ਰੁਪਦ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਫਿਰ, ਡ੍ਰੁਪਦ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਭਾਰਦਵਾਜ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਤੇਰਾ ਮਿੱਤਰ ਮੰਨ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਡ੍ਰੁਪਦ ਨੇ, ਪੁਰਾਣੀ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਡ੍ਰੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਾ ਚੜ੍ਹਣ ਦਿੱਤੀ। ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਡ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਮੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤेरा ਮਿੱਤਰ ਹਾਂ, ਪਰ ਇਹ ਸੱਚ ਨਹੀਂ। ਰਾਜੇ, ਜਿਹੜੇ ਉੱਚੇ ਦਰਜੇ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਧਨ-ਹੀਨ ਜਾਂ ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਹੋਣ। ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਵੀ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਮਰ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਤੇਰੀ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਪਹਿਲਾਂ ਸਮਰੱਥਾ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਸਦਾ ਲਈ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ; ਇੱਛਾ ਇਸ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਇਸ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪੁਰਾਣੀ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਨੂੰ ਨਾ ਫੜ, ਜਿਸ ਦੀ ਹੱਦ ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਲਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ; ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਾਡੀ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਲਾਭ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ। ਗਰੀਬ ਆਦਮੀ ਅਮੀਰ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਅਗਿਆਨੀ ਵਿਦਵਾਨ ਦਾ; ਨ ਡਰਪੋਕ ਵੀਰ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ—ਪੁਰਾਣੀ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਵਿਆਹ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਸਿਰਫ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਢੁਕਵੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਗਿਆਨ ਬਰਾਬਰ ਹੋਣ; ਨ ਕਿ ਅਮੀਰ ਤੇ ਗਰੀਬ ਵਿੱਚ। ਜੋ ਰੀਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਰੀਤੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਨਹੀਂ; ਜਿਸ ਕੋਲ ਰਥ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਰਥੀ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਨਹੀਂ; ਇ en ਤੱਕ ਕਿ ਰਾਜੇ ਵੀ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਨਹੀਂ—ਪੁਰਾਣੀ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਭਾਰਦਵਾਜ ਪੁੱਤਰ ਡ੍ਰੋਣ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ।