ਇਹ ਕਥਾ ਮਹਾਭਾਰਤ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਇਸ ਪਾਵਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੌ ਸਤਾਰਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਠ ਸੌ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ। ਭੀਸ਼ਮ ਪਾਵਰ ਵਿੱਚ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਚੌਰਾਸੀ ਸ਼ਲੋਕ ਗਿਣੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਡ੍ਰੋਣ ਪਾਵਰ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਘਟਨਾਵਾਂ ਹੋਈਆਂ। ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਆਚਾਰਯ ਡ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਫੌਜ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਡ੍ਰੋਣ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਪਾਂਡੂ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਕੈਦ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਕੀਤੀ। ਉਥੇ ਸੰਸ਼ਪਤਕਾਂ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਮੈਦਾਨ-ਏ-ਜੰਗ ਤੋਂ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਇਆ। ਭਾਗਦੱਤ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਹਾਥੀ ਸੁਪ੍ਰਤਿਕਾ ਸਮੇਤ, ਮਕੁਟਧਾਰੀ ਅਰਜੁਨ ਦੁਆਰਾ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਹੀ, ਅਨੇਕ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਅਭਿਮਨਯੂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਜੈਦਰਥ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਸੂਰਵੀਰ ਅਭਿਮਨਯੂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਅਜੇ ਤਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੁਵਕ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜਦ ਅਭਿਮਨਯੂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਸੱਤ ਅਕਸ਼ੌਹਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਘਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਜੈਦਰਥ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਥੇ ਭੀਮ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸਤਯਕੀ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਪਾਰਥ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਘੁਸ ਗਏ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹਰਾ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਬਚੇ ਹੋਏ ਸੰਸ਼ਪਤਕਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਘਾਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ; ਨੌ ਕਰੋੜ ਸੂਰਵੀਰ ਸੰਸ਼ਪਤਕਾ ਯੋਧੇ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਮਕੁਟਧਾਰੀ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਨਿਕਲ ਕੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਵਾਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਯਮਲੋਕ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਨਾਰਾਯਣੀ ਸੈਨਾ, ਗੋਪ, ਅਲੰਬੂਸ਼ਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁ, ਮਹਾਬਲੀ ਜਲਸੰਧ, ਸੌਮਦੱਤੀ, ਵੀਰਾਟ, ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਦ੍ਰੁਪਦ ਅਤੇ ਘਟੋਤਕਚ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਵੀ ਡ੍ਰੋਣ ਪਾਵਰ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਇਥੇ ਹੀ, ਜਦ ਡ੍ਰੋਣ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਸ਼੍ਵਥਾਮਾ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਭਿਆਨਕ ਨਾਰਾਯਣ ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ। ਇਥੇ ਅਗਨਿਆਸਤ੍ਰ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਦਾ ਆਗਮਨ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ-ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਭਾਰਤ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਪਾਵਰ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਇਆ। ਡ੍ਰੋਣ ਪਾਵਰ ਵਿੱਚ ਉਲੇਖ ਕੀਤੇ ਮਹਾਨ ਨਰਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਇੱਥੇ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਸੌ ਸੱਤ ਅਧਿਆਇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਨੌ ਸੌ ਨੌ ਸ਼ਲੋਕ ਗਿਣੇ ਗਏ ਹਨ। ਵਿਆਸ ਜੀ, ਜੋ ਪਰਾਸ਼ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਨੇ ਡ੍ਰੋਣ ਪਾਵਰ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਰਣ ਪਾਵਰ ਦੀ ਅਸਧਾਰਣ ਕਥਾ ਦੱਸੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ, ਮਦਰਾ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰਥੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਪੁਰਾਤਨ ਕਥਾ, ਕਰਣ ਤੇ ਸ਼ਲਯਾ ਵਿਚਕਾਰ ਤਿੱਖੀ ਵਾਰਤਾਲਾਪ, ਹੰਸ ਤੇ ਕਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹੋਈ ਚਰਚਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਅਸ਼੍ਵਥਾਮਾ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪਾਂਡਯ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਫਿਰ ਡੰਡਸੇਨ ਅਤੇ ਡੰਡਾ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਹੋਇਆ। ਇਥੇ ਹੀ, ਕਰਣ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਸਭ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੰਦੇਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਅਤੇ ਮਕੁਟਧਾਰੀ ਅਰਜੁਨ ਵਿਚਕਾਰ ਕ੍ਰੋਧ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਧਵ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਮਿਲਾਪ ਕਰਵਾਇਆ। ਇੱਥੇ ਭੀਮ ਨੇ ਵਚਨ ਦੇ ਕੇ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਛਾਤੀ ਛੇਦੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਖੂਨ ਪੀ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਇਕੱਲੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਕਰਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਆਠਵਾਂ ਪਾਵਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਣਹਤਰ ਅਧਿਆਇ ਅਤੇ ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਨੌ ਸੌ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਚੌਂਸਠ ਸ਼ਲੋਕ ਹੋਰ ਵੀ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ਲਯ ਪਾਵਰ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਰਥ ਹਨ। ਜਦ ਫੌਜ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਇੱਥੇ ਨੌਜਵਾਨ ਰਾਜਤਿਲਕ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਘਟਨਾਵਾਂ ਤੇ ਯੁੱਧਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ; ਸ਼ਲਯ ਪਾਵਰ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇੱਥੇ ਸ਼ਲਯ ਅਤੇ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਮੌਤ, ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸਹਦੇਵ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਕੁਨੀ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ। ਜਦ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਫੌਜ ਮਾਰੀ ਗਈ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਬਚੀ, ਸੁਯੋਧਨ (ਦੁਰਯੋਧਨ) ਇੱਕ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਛੁਪ ਗਿਆ। ਇੱਥੇ ਭੀਮ ਦੀ ਕਥਾ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਜੁਗਤਿ ਭਰੇ ਬਚਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਥੇ ਹੀ, ਕ੍ਰੋਧੀ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ (ਦੁਰਯੋਧਨ) ਝੀਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਤੇ ਭੀਮ ਨਾਲ ਗਦਾ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਜੰਗ ਦੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਰਾਮਾ ਦਾ ਆਗਮਨ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਗਈ। ਇਥੇ ਭੀਮ ਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਵਿਚਕਾਰ ਭਿਆਨਕ ਗਦਾ-ਯੁੱਧ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਭੀਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਜੰਘਾ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਨੌਵਾਂ ਪਾਵਰ ਹੈ, ਜੋ ਅਸਧਾਰਣ ਤੇ ਅਰਥਪੂਰਨ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਪਾਵਰ ਵਿੱਚ ਅਠਵੰਜਾ ਅਧਿਆਇ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਕਹਾਣੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਸੌ ਵੀਹ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ, ਜੋ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਡਰਾਉਣੇ ਸੌਪਤਿਕ ਪਾਵਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੰਘਾ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਸੀ।