ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸ਼ਰਦਵਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼-ਤੀਰ ਅਤੇ ਕਾਲੇ ਕਾਲਪ੍ਰਤਿ ਚਮੜੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾ ਨੂੰ ਵੀ ਤਿਆਗ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬੀਜ ਇਕ ਝਾੜੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਬੀਜ ਝਾੜੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਿਆ, ਉਹ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਿਆ। ਉਸ ਝਾੜੀ ਤੋਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਗੌਤਮ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੇੜੇ, ਸ਼ਰਦਵਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਜੋੜਾ ਜੰਮਿਆ। ਇਹ ਸਮਾਂ ਉਹ ਸੀ ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਕ ਸੈਨੀਕ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਜੋੜਾ ਵੇਖਿਆ, ਨਾਲ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਧਨੁਸ਼, ਤੀਰ ਅਤੇ ਕਾਲੇ ਚਮੜੇ ਵੀ ਸਨ। ਉਹ ਸੈਨੀਕ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਜੋੜਾ ਕਿਸੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸੰਤਾਨ ਹਨ, ਜੋ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ। ਉਹ ਇਹ ਜੋੜਾ, ਨਾਲ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼-ਤੀਰ, ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਲੈ ਗਿਆ। ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਆਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ ਹਨ।" ਪ੍ਰਤੀਪ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਨੇ ਉਹ ਜੋੜਾ ਵੈਦਿਕ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਲਿਆ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦਇਆਵਸ਼ ਪਾਲਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਮੁੰਡੇ ਦਾ ਨਾਮ 'ਕ੍ਰਿਪ' ਅਤੇ ਕੁੜੀ ਦਾ 'ਕ੍ਰਿਪੀ' ਰੱਖਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਗੌਤਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ। ਕ੍ਰਿਪ ਨੇ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਗਹਿਰੀ ਭਗਤੀ ਦਿਖਾਈ। ਉਸ ਨੇ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਦੇ ਚਾਰਾਂ ਵਿਧਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਗੁਪਤ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਸਿੱਖ ਲੀਆਂ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਗੁਪਤ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕ੍ਰਿਪ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਅਚਾਰਯ ਬਣ ਗਏ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕ੍ਰਿਪ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਤੇਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹਨ," ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੋਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਪ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਾਂਡਵ, ਯਾਦਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ—all ਨੇ ਕ੍ਰਿਪ ਕੋਲੋਂ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਸਿੱਖੀ। ਕ੍ਰਿਪ ਨੇ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲੇ ਅਚਾਰਯਿਆਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਵਿਦਿਆ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ—ਕੋਈ ਵੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਅਸਫਲ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਕੋਈ ਵੀ ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਵਿਦਿਆ ਨਹੀਂ ਸਿਖਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ ਡਰੋਣ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿਤੀ ਜਾਵੇ। ਤਦੋਂ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੂਰੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਡਰੋਣ, ਜੋ ਭਰਦਵਾਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਨੂੰ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ। ਡਰੋਣ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਅਤੇ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਕੌਰਵ ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਸਭ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਉਪਰੰਤ, ਜਿਗਿਆਸਾ ਉਠੀ ਕਿ ਡਰੋਣ ਕਿਵੇਂ ਜੰਮੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਥਿਆਰ ਵਿਦਿਆ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਕੁਰੂਆਂ ਕੋਲ ਕਿਵੇਂ ਆਏ ਅਤੇ ਉਹ ਕਿਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਸ਼ਵੱਥਾਮਾ ਕਿਵੇਂ ਜੰਮੇ? ਇਹ ਸਭ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਈ। ਗੰਗਾ ਦੇ ਤਟ ਉੱਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਭਰਦਵਾਜ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਭਰਦਵਾਜ ਯਜਨਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ, ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਗਏ। ਉੱਥੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਪਸਰਾ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ, ਨਵਜਵਾਨ, ਅਤੇ ਮੋਹਕ ਸੀ। ਹਵਾ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਹਟਾ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਨਾ ਰਿਹਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬੀਜ ਨਿਕਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਸ ਘੜੇ ਤੋਂ ਡਰੋਣ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਡਰੋਣ ਨੇ ਸਭ ਵੇਦ ਤੇ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਕਸ਼ਯਪ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਅਗਿਨਿ ਦਾ ਅਸਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਉਹ ਅਸਤਰ ਸਿਖਾਇਆ। ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਉਹ ਅਸਤਰ ਅਗਿਨਿਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਹਥਿਆਰ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਫਿਰ, ਅਗਿਨਿਵੇਸ਼ ਨੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਸਤਰ ਡਰੋਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ, ਜੋ ਭਰਦਵਾਜ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਸ਼ਰਮ ਆਉਂਦਾ, ਡਰੋਣ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਤੇ ਪੜ੍ਹਦਾ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਈ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਪੰਜਾਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਬਣੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਭਰਦਵਾਜ ਸਵਰਗ ਸਿਧਾਰ ਗਏ, ਤੇ ਡਰੋਣ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ। ਡਰੋਣ, ਜੋ ਵੇਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਫਿਰ, ਡਰੋਣ ਨੇ ਸ਼ਰਦਵਤ ਦੀ ਧੀ ਕ੍ਰਿਪੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਸਦਾ ਅਗਿਨਿਹੋਤਰ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਸਯਮ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਅਸ਼ਵੱਥਾਮਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੰਮਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜੀਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਮੁੰਡਾ ਅਸ਼ਵੱਥਾਮਾ ਕਹਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਘੋੜੇ ਵਰਗੀ ਚਹੁੰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜੀ ਹੈ।" ਭਰਦਵਾਜ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕ੍ਰਿਪ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪੀ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ, ਡਰੋਣਚਾਰਯ ਦਾ ਜਨਮ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜੀਵਨ, ਅਤੇ ਅਸ਼ਵੱਥਾਮਾ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਹੋਈ।