ਭੀਮਸੇਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਅਜਾਇਬੀ ਪਾਨੀ ਪਿਆ ਜੋ ਨਾਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਨਾਗਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਹੁਣ ਉਸ ਵਿੱਚ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਗਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕੇਗਾ। ਫਿਰ ਨਾਗਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਅੱਜ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾ, ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਭਰਾ, ਹੇ ਕੁਰੁਵੰਸ਼ੀ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਦੁਖੀ ਹਨ।” ਭੀਮ ਨੇ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸਫੈਦ ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਨਾਗਾਂ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੁਗੰਧਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁਸ਼ਕ ਖਾਣਾ ਖਾਇਆ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਨਾਗਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਜਤ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਬੜਾ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਨਾਗਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਉਠਾ ਕੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਨਾਗਾਂ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਮਸੇਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਸੀ, ਉਠ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ। ਭੀਮ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਅਤੇ ਮਾਂ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪਸੀ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਬੜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਅਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, “ਵਧੀਆ ਹੋਇਆ, ਵਧੀਆ ਹੋਇਆ!” ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਬਿਆਨ ਕੀਤੇ। ਫਿਰ, ਨਾਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਇਆ, ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ, ਉਹ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ। ਇਸ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ, “ਇਸ ਗੱਲ ਬਾਰੇ ਚੁੱਪ ਰਹੋ; ਕਿਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਚਰਚਾ ਨਾ ਕਰੋ।” ਫਿਰ, ਹੇ ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ, ਅਸੀਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਾਂਗੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਚੌਕਸ ਰਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਛੁਪਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਧਰਮਕੁੰਤੀ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ। ਦੁਰਯੋਧਨ, ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਦਿਨ-ਦਿਨ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਬੜੀ ਗਰਵ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਦਵਾਨ ਗੌਤਮ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ। ਗੌਤਮ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਮਾਹਰਤਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕੁਰੁਵੰਸ਼ੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੋਂ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਸਿੱਖਣ ਲੱਗੇ। ਇਸ ’ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਗਕਾਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਨੂੰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇ ਜਨਮ ਬਾਰੇ ਵੀ ਦੱਸੋ—ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ?” ਇਕ ਵੱਡਾ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਗੌਤਮ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਰਦਵਤ, ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਪੜਾਈ ਵਿੱਚ ਉਤਨੀ ਰੁਚੀ ਨਾ ਦਿਖਾਈ ਜਿੰਨੀ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁ-ਜੈਤਾਵ। ਜਿਵੇਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਤਪ ਨਾਲ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਤਪ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਏ। ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਕਰਕੇ, ਗੌਤਮ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤੇ, ਹੇ ਕੌਰਵ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਲਾਵਤੀ ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਅਪਸਰਾ ਭੇਜੀ, ਆਖਿਆ, “ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਤਪ ਨੂੰ ਰੋਕ।” ਜਲਾਵਤੀ ਸ਼ਰਦਵਤ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਗਈ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਵਾਲੇ ਗੌਤਮ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਇਕੋ ਕਪੜੇ ਵਿੱਚ, ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਅਪਸਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੌਤਮ ਦੇ ਨੇਤਰ ਖੁੱਲ ਗਏ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕੰਪਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ, ਵੱਡੀ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਫਿਰ ਵੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਈ ਅਚਾਨਕ ਪਰਿਵਰਤਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਵੀਰਯ ਨਿਕਲ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਸ ਨੂੰ ਖਬਰ ਨਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ, ਕਾਲਾ ਮ੍ਰਿਗ-ਚਰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਸ਼ਰਮ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਗਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਵੀਰਯ ਇੱਕ ਰੀਡਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ’ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ, ਅਤੇ ਜੋ ਰੀਡ-ਗੁੱਛੇ ’ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ, ਉਹ ਦੋ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੌਤਮ ਸ਼ਰਦਵਤ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਨਮ ਲਏ, ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ। ਇਕ ਸਿਪਾਹੀ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭਟਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਦੋ ਬੱਚੇ, ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਅਤੇ ਕਾਲਾ ਚਰਮ ਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖੇ। ਉਸ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਇਹ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਦੇ ਮਾਹਰ ਦੁਜਾ-ਜਨਮੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹ ਦੋ ਬੱਚੇ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਦਿਲੋਂ ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, “ਇਹ ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ ਹਨ।” ਪ੍ਰਤੀਪ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਦੋ ਬੱਚੇ ਵਿਧੀ-ਵਿਧਾਨ ਨਾਲ ਪਾਲੇ। ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਮ ਦਿੱਤੇ: ਮੁੰਡਾ ਕ੍ਰਿਪਾ, ਕੁੜੀ ਕ੍ਰਿਪੀ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਗੌਤਮ ਨੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, lineage ਦੱਸਿਆ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵਿਵਰਣ ਦਿੱਤੇ। ਕ੍ਰਿਪਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਚਾਰ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਦੇ ਵਿਧਾਨ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗ੍ਰੰਥ ਸਿੱਖ ਲਿਆ।