ਬੜੀ ਚਿੰਤਾ ਅਤੇ ਉਤਾਵਲੇਪਨ ਨਾਲ, ਪੂਰੇ ਬਾਗਾਂ ਅਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ੀ ਲੈ ਲਈ ਗਈ, ਪਰ ਭੀਮਸੇਨ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਵਿਦੁਰ, ਜੋ ਬੜੇ ਸਮਰਥ ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਸਨ, ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਭੀਮਸੇਨ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਰਿਹਾ।" ਸਾਰੇ ਭਰਾ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਭੈਣ-ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਬਾਗਾਂ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ, ਪਰ ਕੇਵਲ ਬਲਵਾਨ ਭੀਮ ਹੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਡਰ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਭੀਮ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆਉਂਦਾ। ਦੁਰਯੋਧਨ ਕਠੋਰ, ਦੁਸਟ, ਛੋਟੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਲਾਲਚੀ ਤੇ ਨਿਰਲੱਜ਼ ਸੀ। ਉਹ ਜੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਭੀਮ ਵਰਗੇ ਵੀਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਵੀ ਸਕਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਕਰਕੇ ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਮਨ ਬੜੀ ਬੇਚੈਨੀ ਵਿੱਚ ਸੜ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਤਾਵਨਾ ਦਿੰਦੀ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਸੋਚੋ, ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਆਪਣੇ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਉਹ ਦੁਸਟ ਦਿਲ ਵਾਲਾ, ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਹੋਰ ਬੱਚਿਆਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਇਆ ਕਿ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਵਾਪਸ ਆਵੇਗਾ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇਗਾ। ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਦੁਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੇ ਕੁੰਤੀ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਈ। ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ ਭੀਮਸੇਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਸੀਮ ਸੀ, ਜਾਗ ਪਿਆ। ਹੁਣ ਉਹ ਜੋ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਪਾਨੀ ਉਸ ਨੇ ਪਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਪਚ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਭੀਮ ਨੂੰ ਜਾਗਦਿਆਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਾਗਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਚਿੰਤਤ ਸਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਤਾਵਨਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਬਲਵਾਨ ਭੀਮ, ਜੋ ਪਾਨੀ ਤੂੰ ਪਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਗਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇਵੇਗਾ ਅਤੇ ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜੇਯ ਰਹੇਂਗਾ। ਹੁਣ, ਅੱਜ ਹੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਵ੍ਯ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾ; ਤੇਰੇ ਭਰਾ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਉਤਮ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਦੁਖੀ ਹਨ।" ਭੀਮ ਨੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸਾਫ਼ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤਰ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਪਾ ਕੇ, ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕੀਤੇ। ਨਾਗਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸੁਗੰਧਤ ਤੇ ਵਿੜ੍ਹਨ ਨਾਸ਼ਕ ਜੜੀਆਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਨਾਗਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ। ਫਿਰ ਭੀਮ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲੈ ਕੇ, ਨਾਗ ਲੋਕ ਤੋਂ ਉੱਠਿਆ। ਨਾਗਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਉਠਾ ਕੇ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੀ ਪੰਖੁੜੀਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਸੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਨਾਗਾਂ ਨੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਪ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਜਦੋਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਦੇਖਿਆ। ਫਿਰ ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਮ, ਜੋ ਬੜਾ ਬਲਵਾਨ ਸੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਪਾਸੇ ਸਨ। ਭੀਮ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਛੋਟੇ ਭੈਣ-ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਗਲ ਲਾਇਆ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਸੁਆਲਿਆ। ਮਾਂ ਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ ਵੀ ਭੀਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗਲ ਲਾਇਆ, ਤੇ ਆਪਸ ਦੀ ਮਿਲਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਵਾਰੰ-ਵਾਰ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਏ, "ਧੰਨ ਭਾਗ, ਧੰਨ ਭਾਗ!" ਭੀਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦੱਸੀਆਂ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਨਾਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਾਇਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ, "ਇਹ ਗੱਲ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸੀਂ, ਚੁੱਪ ਰਹੀਂ। ਹੁਣ ਤੋਂ, ਹੇ ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤਰ, ਅਸੀਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਾਂਗੇ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਮਪੁਤ੍ਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾ ਹਰ ਵੇਲੇ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਜਦ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਇਹ ਘਟਨਾ ਸਮਝੀ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ। ਦੁਰਯੋਧਨ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਤੜਪਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਦਾਸ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਰਹੇ ਸਨ, ਵੇਖੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਗੌਤਮ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਗੌਤਮ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕੁਰੁ ਕੁਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪਾਸੋਂ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਸਿੱਖੀ। ਇੱਥੇ ਸੁਤ ਜੀ, ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਨੂੰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਵੀ ਦੱਸੋ—ਉਹ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲੇ?" ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਗੌਤਮ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਰਦਵਤਾ, ਰਾਜਨ, ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਨਾਲ ਹੀ ਜਨਮਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਨਾਲੋਂ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਰੁਚੀ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ। ਉਸ ਦੀ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਪ੍ਰਤੀ ਲਗਨ ਅਤੇ ਘੰਮਭੀਰ ਤਪੱਸਿਆ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਹੇ ਕੌਰਵ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਜਲਾਵਤੀ ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਅਪਸਰਾ ਭੇਜੀ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਜਾ, ਉਸ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਪਾ।" ਜਲਾਵਤੀ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਦੁੱਤੀਯ ਸੀ, ਸ਼ਰਦਵਤਾ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਗਈ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਗੌਤਮ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ। ਜਦ ਗੌਤਮ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਅਪਸਰਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਵਸਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁੱਲ ਗਈਆਂ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਡਿਗ ਪਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਕੰਬਨ ਆ ਗਿਆ। ਪਰ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ ਤੇ ਉੱਚਤ ਆਤਮ-ਸੰਯਮ ਰੱਖਿਆ। ਫਿਰ ਵੀ, ਰਾਜਨ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਏ ਅਚਾਨਕ ਬਦਲਾਅ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਬੀਜ ਨਿਕਲ ਗਿਆ, ਜਦਕਿ ਉਹ ਖੁਦ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਸੀ।