ਪਾਰਥ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, "ਮਾਂ ਕੁੰਤੀ, ਭੀਮ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।" ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮਾਂ, ਭੀਮ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ? ਮੈਂ ਉਹਨੂੰ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਹੇ ਸ਼ੁਭਾ ਵਾਲੀ; ਮੈਂ ਬਾਗਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਹਰ ਥਾਂ ਲੱਭਿਆ ਹੈ।" ਇਸ ਕਰਕੇ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਵੀਰਕੋਦਰ ਭੀਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ; ਸਭ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇਗਾ। "ਅਸੀਂ, ਹੇ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਮਾਂ, ਚਿੰਤਤ ਮਨ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਾਂ; ਦੱਸੋ, ਭੀਮ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ, ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਭੇਜਿਆ?" ਪਾਰਥ ਨੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਭੀਮਸੇਨ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ; ਮੇਰਾ ਮਨ ਉਸ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਤ ਹੈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਮਾਂ।" ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਗਿਆਨੀ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸੌਂ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਭੀਮ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਉਹ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਆਖਦੀ ਹੈ, "ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਭੀਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੀ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।" ਫ਼ੌਰਨ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਦੀ ਹਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ; ਪਾਂਡਵ ਬਾਗਾਂ ਵੱਲ ਦੌੜੇ ਅਤੇ ਲੱਭਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। "ਭੀਮ! ਭੀਮ!" ਕਰ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰਿਆ; ਹਰ ਥਾਂ ਲੱਭਣ ਉਪਰੰਤ ਵੀ ਉਹ ਭੀਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕੇ। ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮਾਂ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭੀਮਸੇਨ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਖਦਾ।" "ਸਾਰੇ ਬਾਗ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਨਦੀਆਂ ਵੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੰਗਾਲੀ ਗਈਆਂ ਹਨ।" ਸ਼ਕਤ, ਵਿਦੁਰ, ਆਖਿਆ, "ਭੀਮਸੇਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।" ਸਾਰੇ ਭਰਾ ਆਪਣੇ ਭੈਣ-ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬਾਗਾਂ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਏ, ਪਰ ਇੱਥੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭੀਮ ਹੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। "ਉਹ ਕਦੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਦੁਰਯੋਧਨ ਨਿਰਦਈ, ਮੰਦ-ਮੱਤ, ਛੋਟਾ, ਰਾਜ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬੇਸ਼ਰਮ ਹੈ।" "ਜੇਕਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਭੀਮ ਨੂੰ ਮਾਰ ਵੀ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਚਿੰਤਤ ਹੈ ਤੇ ਦਿਲ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜਲਦਾ ਹੈ।" ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਬੋਲੋ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠਾ; ਆਪਣੇ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਉਹ ਮੰਦ-ਮਨ, ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।" "ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ; ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਵਾਪਸ ਆਵੇਗਾ ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇਗਾ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਵਿਦੁਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਕੁੰਤੀ, ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਘਰ ਵਿਚ ਬੈਠ ਗਈ। ਅਠਵੇਂ ਦਿਨ, ਪਾਂਡਵ ਭੀਮ ਜਾਗਿਆ; ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬੇਹੱਦ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਹ ਉਸ ਦਵਾਈ ਨੂੰ ਪਚਾ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਭੀਮ ਦੇ ਜਾਗਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੱਪ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਜੋ ਦਵਾਈ ਤੁਸੀਂ ਪੀਤੀ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਓਗੇ ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਜੈਯ ਹੋ ਜਾਓਗੇ।" "ਹੁਣ, ਅੱਜ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਵ੍ਯ ਜਲਾਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਜਾਓ; ਤੁਹਾਡੇ ਭਰਾਵਾਂ, ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਦੁਖੀ ਹਨ।" ਫਿਰ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਭੀਮਸੇਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਹਾਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕੀਤੇ। ਉਹ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਨਾਗਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਉੱਤਮ ਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ, ਵਿਸ਼-ਨਾਸ਼ਕ ਜੜੀਆਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਇਆ। ਸੱਪਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ, ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਨਾਗਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਉੱਠਿਆ; ਫਿਰ, ਸੱਪਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਉਤਾਰਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਜੰਗਲ ਦੇ ਉਸੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਕੁਰੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਤਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਤੇ ਨਾਗਾਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਭੀਮਸੇਨ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਉੱਠ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਾਂਹਾਂ ਕੰਧਿਆਂ 'ਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਛੋਟੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਦਬਾਏ। ਉਹ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਤੇ ਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਪਰਸਪਰ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਖਦੇ, "ਭਾਗ, ਭਾਗ!" ਫਿਰ, ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਚੰਗਾ-ਮੰਦਾ, ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਪੂਰਾ ਵਰਨਨ ਕੀਤਾ। ਤਦ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਭੀਮ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਚੁੱਪ ਰਹੋ; ਕਿਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਇਹ ਗੱਲ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸੋ।" "ਹੁਣ ਤੋਂ, ਹੇ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਸੀਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰੀਏ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਧਰਮ-ਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ— —ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਸਦਾ ਚੌਕਸ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਏ; ਤੇ ਜਦ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਇਹ ਘਟਨਾ ਸਮਝੀ, ਉਹ— —ਆਪਣੀ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਵੱਡੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ; ਪਰ ਧਰਮ-ਵਾਨ ਵਿਦੁਰ, ਜੋ ਸਭ ਵਿਚ ਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਰਿਹਾ। ਦੁਰਯੋਧਨ, ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਕਸਰ ਟੰਘਦਾ ਤੇ ਦਿਨ-ਦਿਨ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ। ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਗਰਵ ਨਾਲ ਖੇਡ ਰਹੇ ਸਨ, ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਧਿਆਪਕ ਗੌਤਮ ਦੇ ਸਪੁਰਦ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਵਿਦਿਆ ਸਿੱਖਣ। ਉਹ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੀਂ, ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ; ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਕੁਰੂਆਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੋਂ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਸਿੱਖੀ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇ ਜਨਮ ਬਾਰੇ ਵੀ ਦੱਸੋ—ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ।