ਉਦਯੋਗ ਪਰਵ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਰੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੰਧਿ ਤੇ ਵਿਗ੍ਰਹ ਦੋਵੇਂ ਹਨ। ਇਹ ਪਰਵ ਇੱਕ ਸੌ ਛਿਆਸੀ ਅਧਿਆਇਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅਠਾਨਵੇਂ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਅਠਾਨਵੇਂ ਹੋਰ ਸ਼ਲੋਕ ਵੀ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉੱਚ-ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਉਦਯੋਗ ਪਰਵ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਰਚਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭੀਸ਼ਮ ਪਰਵ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਸ਼ੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਭੀਸ਼ਮ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਸੰਜਯ ਨੇ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਸੈਨਾ ਘਣੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਜੰਗ ਹੋਈ। ਇੱਥੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਮੋਹ-ਭਰਮ ਦੀ ਹਟਾ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਤਰਕ ਪੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਹਿਤ ਲਈ, ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਅਗਿਆਨਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਮੋਹ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ, ਉੱਚ-ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੋਂ ਛਲਾਂਗ ਲਾ ਕੇ, ਕੋੜਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਕੇ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਇੱਥੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਕਹਿਣ ਨਾਲ, ਜੋ ਕੋੜੇ ਵਾਂਗ ਲੱਗੀ, ਅਰਜੁਨ, ਗਾਂਡੀਵਧਾਰੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯੋਧਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਇੱਥੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਰਥ ਤੋਂ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ। ਭੀਸ਼ਮ ਉਥੇ ਹੀ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਸਯਿਆਂ ਉੱਤੇ ਲੈਂਡ ਪਏ। ਇਹ ਛੇਵਾਂ ਪਰਵ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇਕ ਸੌ ਸਤਾਰਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਠ ਸੌ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ। ਇਸ ਭੀਸ਼ਮ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਚੌਰਾਸੀ ਸ਼ਲੋਕ ਵੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਆਸ ਨੇ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ ਪਰਵ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਧਿਆਪਕ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਸੈਨਾ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਕੈਦ ਕਰਨ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾਈ। ਇੱਥੇ ਸੰਸ਼ਾਪਤਕਾ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਜੰਗ ਤੋਂ ਦੂਰ ਲੈ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਭਗਦੱਤ, ਜੋ ਰਣ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਕੁਟਧਾਰੀ (ਅਰਜੁਨ) ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਹਾਥੀ ਸੁਪ੍ਰਤਿਕਾ ਸਮੇਤ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਥੇ ਅਨੇਕ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਅਭਿਮਨਯੂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਯਦ੍ਰਥ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਬਹਾਦੁਰ ਅਭਿਮਨਯੂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਅਜੇ ਯੁਵਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਅਭਿਮਨਯੂ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਰਜੁਨ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੜਕ ਉਠਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੱਤ ਅਕਸ਼ੌਹਣੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਰਾਜਾ ਜਯਦ੍ਰਥ ਨੂੰ ਵੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਥੇ ਭੀਮ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਤ੍ਯਕੀ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਪਾਰਥ (ਅਰਜੁਨ) ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਭਾਰਤ ਸੈਨਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਏ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਹਮਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸੀ। ਸੰਸ਼ਾਪਤਕਾ ਦੀ ਬਾਕੀ ਫੌਜ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ। ਨੌ ਕਰੋੜ ਬਹਾਦੁਰ ਸੰਸ਼ਾਪਤਕਾ ਯੋਧੇ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਮਕੁਟਧਾਰੀ (ਅਰਜੁਨ) ਨਿਕਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਲੜਨ ਵਾਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਯਮਲੋਕ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਨਾਰਾਇਣੀ ਫੌਜ, ਗੋਪ, ਅਲੰਬੂਸ਼ਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁ, ਮਹਾਬਲੀ ਜਲਸੰਧ, ਸੌਮਦੱਤੀ, ਵਿਰਾਟ, ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਦ੍ਰੁਪਦ ਅਤੇ ਘਟੋਤਕਚ ਆਦਿਕ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹੀ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਜਦੋਂ ਦ੍ਰੋਣ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਿਆ, ਤਾਂ ਅਸ਼੍ਵਥਾਮਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਭਿਆਨਕ ਨਾਰਾਇਣ ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ। ਇੱਥੇ ਅਗਨਿਆਸਤ੍ਰ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਵਿਆਸ ਦਾ ਆਉਣਾ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਪਾਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਹ ਭਾਰਤ ਦਾ ਸੱਤਵਾਂ ਮਹਾਨ ਪਰਵ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਦ੍ਰੋਣ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਦੱਸੋ-ਸੱਤਰ (170) ਅਧਿਆਇ ਹਨ ਅਤੇ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਨੌ ਸੌ ਨੌ (8909) ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕੀਤੀ। ਵਿਆਸ ਨੇ ਇਸ ਦ੍ਰੋਣ ਪਰਵ ਉੱਤੇ ਮਨਨ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਰਣ ਪਰਵ ਦੀ ਕਥਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਅਤਿ ਅਚੰਭਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਦਰ ਦੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਰਥੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਕਥਾ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਕਰਣ ਅਤੇ ਸ਼ਲ੍ਯਾ ਵਿਚਕਾਰ ਤੀਖ਼ੀ ਵਾਤਚੀਤ, ਹੰਸ ਤੇ ਕਾਂ ਦੀ ਕਥਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹੋਈ ਚਰਚਾ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਮਹਾਨ-ਆਤਮਾ ਅਸ਼੍ਵਥਾਮਾ ਨੇ ਪਾਂਡਯ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਫਿਰ ਡੰਡਸੇਨ ਅਤੇ ਡੰਡਾ ਦੀ ਵੀ ਹੱਤਿਆ ਹੋਈ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਕਰਣ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ। ਇੱਥੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਅਤੇ ਮਕੁਟਧਾਰੀ (ਅਰਜੁਨ) ਵਿਚਕਾਰ ਗੁੱਸਾ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਮਾਧਵ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ) ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਸਾਂਝ ਪਾਈ। ਇੱਥੇ ਭੀਮ ਨੇ ਕਸਮ ਖਾ ਕੇ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਛਾਤੀ ਚੀਰ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਖੂਨ ਪੀ ਲਿਆ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਪਾਰਥ (ਅਰਜੁਨ) ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਕਰਣ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਅੱਠਵਾਂ ਕਰਣ ਪਰਵ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਤਰ (69) ਅਧਿਆਇ ਹਨ ਅਤੇ ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਨੌ ਸੌ (4900) ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ। ਇਸ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਚੌਂਸਠ (64) ਹੋਰ ਸ਼ਲੋਕ ਵੀ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਲ੍ਯਾ ਪਰਵ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਰਥ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਫੌਜ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਮਦਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਇੱਥੇ ਨੌਜਵਾਨ ਦੇ ਰਾਜਤਿਲਕ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਧਾਨ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਘਟਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਾਂ ਇੱਥੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਸ਼ਲ੍ਯਾ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਰਵ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਘਟਨਾਵਾਂ, ਯੁੱਧਾਂ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ, ਭਾਰਤ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਵਿੱਚ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।