ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਸੰਤ ਜਥਾ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਬੜੀ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਨੈਵੇਦਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਉਭਗਤ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ ਜੀ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰਾ ਰਾਜ ਅਤੇ ਸਾਮਰਾਜ ਉਹ ਮਹਾਨ ਮਹਾਤਮਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਟਾ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਗ-ਚਰਮ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਲੈ ਕੇ, ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ, ਰਾਜਾ ਪਾਂਡੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵਿਲਾਸ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਸਨ, ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਚਲੇ ਗਏ। ਪਾਂਡੂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੁਖ-ਵਿਲਾਸ ਛੱਡ ਕੇ ਵਨਵਾਸੀ ਜੀਵਨ ਅਪਣਾਇਆ। ਉਹ ਪੱਤਿਆਂ, ਕੰਦ-ਮੂਲ ਅਤੇ ਫਲਾਂ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਯਾਪਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਨਿਯਮਤ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਆਪਣੀਆਂ ਦੋਵਾਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਧਰਮੀ ਪੁਰਸ਼ ਆਲਸੀਪਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਧਚਰਨ ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਨੇ ਸਾਰੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਤਪਸਵੀ, ਜੋ ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਪਾਂਡੂ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਵਰਗ ਜਾਣ ਲੱਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਜਦ ਪਾਂਡੂ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਵਿਦਾ ਹੋਣ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਸੁਖੀ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਆਪਣੇ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਧਰਮ, ਵਾਯੂ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ-ਕੁਮਾਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।" ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਜਦ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣਗੇ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦਾਨਣਗੇ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ। ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਐਸੇ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣਗੇ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਵਰੇਗਿਆ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦੀ ਪਾਲਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦਿਵ੍ਯ ਕਾਰਨ ਨਾਲ, ਧਰਮ ਦੇਵਤਾ ਆਪ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵਜੋਂ ਜੰਮੇ। ਫਿਰ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਨ ਵਾਯੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਬਲੀ ਭੀਮ ਜੰਮਾਇਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤਾ—ਉਹ ਸੀ ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਵੀਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਿਹਾ। ਜਦ ਇਹ ਮਹਾਨ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਜੰਮਿਆ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਕੁੰਤੀ। ਇਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇਗਾ, ਇਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਦੀ ਯਸ਼ਸਵੀ ਕੀਰਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਵੇਗੀ।" ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰਾਜਸੂਯ ਯੱਗ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇਗਾ। ਉਹ ਦੁਰਯੋਧਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾਏਗਾ। ਧਰਮਪੁਤ੍ਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਸ਼ੌਰਯਮਈ ਕਰਤਬਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਰਾਜਸੂਯ ਅਤੇ ਹੋਰ ਯੱਗ ਕਰੇਗਾ। ਮਾਦ੍ਰੀ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਿਨੀ-ਕੁਮਾਰਾਂ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਨਕੁਲ ਅਤੇ ਸਹਦੇਵ, ਜੋ ਅਸੀਮ ਤੇਜ ਵਾਲੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੇ ਸਨ। ਇੰਜ, ਜਦ ਪਾਂਡੂ ਵਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਰਹੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਲਕੀਰ ਮੁੜ ਚਲ ਪਈ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਪਾਂਡੁਪੁਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਜਨਮ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਅਤੇ ਵੇਦ ਪਾਠ ਵੇਖੋਗੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਦਾ ਉੱਚੀ ਆਨੰਦ ਮਿਲੇਗੀ। ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਧਰਮਪੂਰਕ ਜੀਵਨ ਜੀ ਕੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ। ਫਿਰ ਸਤਾਰ੍ਹਵੇਂ ਦਿਨ ਉਹ ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਦ ਇਹ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਪਾਂਡੂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਏ ਹਨ, ਮਾਦ੍ਰੀ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਪਤੀ-ਵ੍ਰਤਾ ਮਹਿਲਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੀ ਗਈ। ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਹੋਣੇ ਸੀ, ਉਹ ਕਰਵਾਏ ਜਾਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਕੁੰਤੀ, ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਆਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਯੋਗ ਆਦਰ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਹੀ ਸਨਾਤਨ ਧਰਮ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਇਹ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ਤ੍ਰੁ-ਤਾਪਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਯੋਗ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕਰੋ। ਜਦ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਪਾਂਡੂ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਅਤੇ ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਤਰ ਤਰਪਣ ਦਿਓ। ਇਹ ਸਭ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਕੁਰੂਆਂ ਅੱਗੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ, ਸਾਰੇ ਤਪਸਵੀ ਅਤੇ ਗੁਹ੍ਯਕਾ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਦ੍ਰਿਸ਼, ਜਿਵੇਂ ਗੰਧਰਵ ਨਗਰੀ ਉਪਸਥਿਤ ਹੋ ਕੇ ਮਿਟ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਵੇਖ ਕੇ ਸਭ ਨੂੰ ਅਚੰਭਾ ਹੋਇਆ। ਹੇ ਵਿਦੁਰ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਪਾਂਡੂ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘ ਸੀ, ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮਾਦ੍ਰੀ ਦੇ, ਸਾਰੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਰਾਜਕੁਲ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ। ਪਾਂਡੂ ਅਤੇ ਮਾਦ੍ਰੀ ਦੀ ਜਿੱਤਨੀ ਧਨ-ਦੌਲਤ, ਗੋ-ਧਨ, ਕਪੜੇ, ਰਤਨ, ਜੋ ਕੋਈ ਮੰਗੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿਓ। ਜਿਵੇਂ ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਆਦਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਦ੍ਰੀ ਦਾ ਵੀ ਹੋਵੇ। ਉਹਦੀ ਐਸਾ ਰਖਿਆ ਹੋਵੇ ਕਿ ਨ ਵਾਤਾਵਰਨ, ਨ ਸੂਰਜ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਣ। ਪਾਂਡੂ, ਜੋ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਸੋਗ ਨਾ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਪੰਜ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ। ਵਿਦੁਰ ਨੇ "ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ" ਕਹਿ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਕਰਵਾਏ। ਫਿਰ, ਪੁਰ ਵਲੋਂ, ਘੀ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਅੱਗ ਪਾਂਡੂ ਲਈ ਲਿਆਈ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਯਾਤਰਾ ਲਈ, ਮੰਜੇ ਨੂੰ ਵਸੰਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ, ਸੁਗੰਧਿਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ। ਮੰਤਰੀ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰ, ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘ, ਸੋਨੇ-ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਪੋਸ਼ਾਕਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਸੁੰਦਰ ਰਥ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਨਾਲ ਹੀ ਮਾਦ੍ਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੱਕਿਆ ਗਿਆ। ਚਿੱਟਾ ਛਤਰੀ, ਚੌਵਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਦਾਨ ਲਈ ਲਿਆਇਆ, ਜੋ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਕਰਮ ਲਈ ਸੀ। ਫਿਰ, ਕੌਰਵਾਂ ਵਾਸਤੇ, ਸੁਤ-ਸਫੈਦ ਛਤਰੀਆਂ, ਵੱਡੇ ਚੌਵਰ, ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਪੋਸ਼ਾਕਾਂ ਲਿਆਈਆਂ ਗਈਆਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡੂ ਅਤੇ ਮਾਦ੍ਰੀ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ ਗਏ।