ਨਾਗਪੁਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਜਦੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤਪੱਸਵੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਰਬਾਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਸਾਨੂੰ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਦਿਓ।” ਦਰਬਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਪੈਂਦੇ ਹੀ ਨਾਗਪੁਰ ਦੇ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ। ਜਦ ਸੂਰਜ ਥੋੜ੍ਹਾ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਤਾਂ ਪੂਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕ, ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਅਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹਨਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਿਕਲ ਪਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਖ-ਵਖ ਗਰੁੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ, ਯੋਧੇ, ਕੁਝ ਵਾਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਅਾਂ ਵੀ ਨਿਕਲੀਆਂ। ਵਪਾਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੀ ਵੀ ਭਾਰੀ ਭੀੜ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧ ਜਾਂ ਈਰਖਾ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਸਾਰੇ ਧਰਮ-ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਫਿਰ, ਭੀਸ਼ਮ ਪਿਤਾਮਹ, ਸੋਮਦੱਤ, ਬਾਹਲਿਕਾ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਪ੍ਰਜ్ఞਚਕਸ਼ੁ, ਅਤੇ ਮੰਤਰੀ ਵਿਦੁਰ ਵੀ ਆ ਗਏ। ਰਾਣੀ ਸਤ੍ਯਵਤੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੌਸਲਿਆ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਗਾਂਧਾਰੀ ਵੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੀਆਂ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ-ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਸਾਰੇ ਕੌਰਵ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ, ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਬੈਠੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੇ, ਭੀੜ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਾਣੀ, ਅਰਘਯ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਅਤਿਥੀਆਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਰਾਜ ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਰਾਜਪਾਟ ਉਹਨਾਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਟਾਂ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਗਚਰਮ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਲੈ ਕੇ, ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ: “ਕੌਰਵਾਂ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ, ਰਾਜਾ ਪਾਂਡੂ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਸੁਖ ਛੱਡ ਕੇ, ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗਾ ਤੋਂ ਗਿਆ। ਰਾਜਸੁਖ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਉਹ ਤਪੱਸਵੀ ਬਣ ਗਿਆ, ਪੱਤਿਆਂ, ਜੜੀਆਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਉੱਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰਿਆ। ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਅਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ ਆਲਸੀ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਤਪੱਸਵੀ, ਜੋ ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗਾ ‘ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਉਸ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਜਦ ਉਹ ਸਵਰਗ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਜਦ ਪਾਂਡੂ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਅਾਂ ਸਮੇਤ ਵਿਦਾ ਹੋਣ ਲੱਗਾ, ਤਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, ‘ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨਹੀਂ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸੁਖੀ ਲੋਕ ਨਹੀਂ।’ ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਧਰਮ, ਵਾਯੂ, ਇੰਦਰ, ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰਾਂ ਦੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਅਾਂ ਸਮੇਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਪੂਜਾ ਕਰ। ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਐਸੇ ਪੁੱਤਰ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹਾਂ।’ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਆਪਣੇ ਵਰਤ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਕਾਰਣ ਰਾਹੀਂ—ਧਰਮ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਨ ਵਲੋਂ ਭੀਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਵਲੋਂ ਕੁੰਤਿ ਨੂੰ ਅਰਜੁਨ ਜਨਮਿਆ। ਜਦ ਇਹ ਮਹਾਨ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਅਰਜੁਨ ਜਨਮਿਆ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਕੁੰਤਿ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ‘ਮੇਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਕੁੰਤਿ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਸ਼ੌਰਯ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਰਹੇਗਾ।’ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਜੇਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਵੇਗਾ; ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਵਜੋਂ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਵੇਗੀ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜ్ఞ ਕਰੇਗਾ; ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇਗਾ। ਉਹ ਦੁਰਯੋਧਨ ਅਤੇ ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਏਗਾ; ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਸ਼ੌਰਯਮਈ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਾਜਸੂਯ ਅਤੇ ਹੋਰ ਯਜ్ఞ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿਭਾਏਗਾ। ਮਾਦਰੀ ਵਲੋਂ, ਜੋ ਦੋ ਮਹਾਨ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰਾਂ ਵਲੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ—ਨਕੁਲ ਅਤੇ ਸਹਦੇਵ, ਜੋ ਅਸੰਖ ਤੀਜੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਜਦ ਇਹ ਸਦਾ ਧਰਮਪ੍ਰਾਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁਰਖ਼ ਪਾਂਡੂ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਲੀਨ ਰਿਹਾ, ਤਾਂ ਪਾਂਡੂ ਵੰਸ਼ ਮੁੜ ਸਥਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਜਨਮ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਅਤੇ ਵੇਦ-ਅਧਿਐਨ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਦਾ ਉੱਚਾ ਸੁਖ ਪਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ। ਉਹ ਨੇ ਸਤਪੁਰਖਾਂ ਵਾਲੀ ਚਾਲ ਰੱਖ ਕੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ; ਸਤਰਾਂਵੇਂ ਦਿਨ ਪਾਂਡੂ ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਦ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਹ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਏ ਹਨ, ਮਾਦਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਪਤੀ ਵਤੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੀ ਗਈ। ਜੋ ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੁਣ ਕੀਤੇ ਜਾਣ। ਕੁੰਤਿ, ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਆਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਯਥੋਚਿਤ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ; ਇਹੀ ਸਨਾਤਨ ਧਰਮ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਇਹ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਲੀਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ਤ੍ਰੁ-ਤਾਪਨਹਾਰ ਹਨ, ਯੋਗ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰੋ। ਜਦ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਪਾਂਡੂ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਅਤੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਅੱਗੂ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਤਰ ਤਰਪਣ ਮਿਲੇ। ਇਹ ਬਚਨ ਕਹਿ ਕੇ, ਜਦ ਸਾਰੇ ਕੁਰੁ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ, ਸਾਰੇ ਤਪੱਸਵੀ ਅਤੇ ਗੁਹ੍ਯਕਾ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਜਦ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪੱਸਵੀ ਅਤੇ ਸਿਧ ਪੁਰਖਾਂ ਦੀ ਭੀੜ, ਜੋ ਗੰਧਰਵ ਨਗਰੀ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਵੇਖੀ ਤੇ ਫਿਰ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ, ਉਹ ਚਮਤਕਾਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਏ। ਫਿਰ ਆਦੇਸ਼ ਹੋਇਆ, “ਹੇ ਵਿਦੁਰ, ਪਾਂਡੂ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਮਾਦਰੀ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਸਾਰੇ ਅੰਤਿਮ ਕਰਮ ਪੂਰੇ ਕਰੋ। ਪਾਂਡੂ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ—ਜੋ ਵੀ ਚਾਹੇ, ਜਿੰਨਾ ਵੀ ਚਾਹੇ, ਗਾਂ, ਵਸਤ੍ਰ, ਰਤਨ ਤੇ ਹੋਰ ਧਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਪੱਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੇ ਸਨਾਤਨ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਾਂਡੂ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਕਰਮ, ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਕੁੰਤਿ ਦੇ ਸਤਿਕਾਰ, ਸਾਰੇ ਨਾਗਪੁਰ ਵਿੱਚ ਹੋਏ।