ਪਾਂਡੂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਭ ਨੇ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ, "ਘਰ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਭੇਜੋ।" ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਈ ਤੇ ਘਰ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਕਾਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਭੇਜਣ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਮੋਰ ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੋਸ਼ਾਕਾਂ, ਕੁੰਤੀ ਤੇ ਮਾਦਰੀ ਲਈ ਕਪੜੇ, ਨਾਲ ਹੀ ਨੌਕਰ ਤੇ ਦਾਸੀਆਂ ਭੇਜੀਆਂ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਾਂਵਾਂ, ਸੋਨਾ ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਵੀ ਭੇਜੀ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਕੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਮਾਣਯੋਗ ਪੁਰੋਹਿਤ ਕਾਸ਼੍ਯਪ ਪਹੁੰਚੇ, ਪਾਂਡੂ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਥਾ ਸੰਮਾਨ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ। ਕੁੰਤੀ ਤੇ ਮਾਦਰੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ—ਪਾਂਡਵਾਂ—ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਚੂੜਾਕਰਨ ਤੇ ਉਪਨਯਨ (ਜਨੇਊ) ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਵਾਏ। ਕਾਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੰਸਕਾਰ ਵੈਦਿਕ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਵਾਏ। ਚੂੜਾਕਰਨ ਤੇ ਜਨੇਊ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੈਦਿਕ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਸੀ, ਮਿਲਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਸੌ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੇ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੁਜਾ ਕੀਤੀ। ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਪਹਾੜ ਤੇ ਉਹ ਤਪ ਕਰਦੇ, ਕੇਵਲ ਜੜੀਆਂ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਤੇ ਫਲ ਖਾਂਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਤੇ ਸੰਦਾਂ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਭੀਮ ਨੇ ਗਦਾ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਭਾਲਾ ਚਲਾਉਣਾ ਸਿੱਖਿਆ। ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਢਾਲ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੀਣਤਾ ਪਾਈ। ਸਵਯਸਾਚੀ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, "ਇਹ ਮੇਰਾ ਬਰਾਬਰ ਦਾ ਹੈ," ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਭਾਲਾ, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਤੀਰ ਦੇਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਖੁਦ-ਸੰਯਮੀ ਮਹਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖਜੂਰ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਵਰਗਾ ਉੱਚਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਧਨੁਸ਼, ਤੀਰ, ਕਟਾਰੀਆਂ ਤੇ ਗਿੱਧ ਦੇ ਪਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਸਾਂਗਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜੋ ਵੱਡੇ ਅਜਗਰਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਇੰਦਰਪੁੱਤਰ ਅਰਜੁਨ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਣ ਲੱਗਾ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਵੀ ਉਸਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਅੱਗੇ ਘੱਟ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤਰ ਨਾਲ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸਭ ਵੈਰੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਉਹ ਪੰਜ ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖਿੜੇ ਕਮਲਾਂ ਵਾਂਗ ਜਲਦੀ ਵਧੇ। ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਪਾਂਡਵ ਕਿੰਨੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਯੁ (ਜੀਵਨ) ਕਿੰਨੀ ਸੀ। ਸੁਣੋ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਆਇਆ। ਭੀਮ ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ, ਅਰਜੁਨ ਚੌਦਾਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਜੁੜਵੇਂ ਨਕੁਲ ਤੇ ਸਹਦੇਵ ਤੈਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਹੋ ਕੇ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਆਏ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰਾਂ ਸਾਲ ਰਹੇ। ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਲੱਖਾ-ਗ੍ਰਿਹ ਵਿੱਚ ਰਹੇ, ਉਥੇ ਘਟੋਤਕਚ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਏਕਚਕ੍ਰਾ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ। ਕੌਰਵਾਂ ਨਾਲ ਪੰਜ ਸਾਲ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਤੇਈ ਸਾਲ ਬਿਤਾਏ। ਫਿਰ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਕੇ, ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਅਜਾਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਘੇਰੀ ਧਰਤੀ ਛੱਤੀ ਸਾਲ ਭੋਗੀ। ਫਿਰ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਨੂੰ ਰਾਜ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਿਯਤ ਮਾਰਗ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਆਯੁ ੧੦੮ ਸਾਲ ਸੀ। ਕੇਸ਼ਵ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ) ਅਰਜੁਨ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਵੱਡਾ, ਤੇ ਸੰਕਰਸ਼ਣ (ਬਲਰਾਮ) ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਵੱਡਾ ਸੀ। ਪੰਜਵਾਂ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਪਾਂਡੂ, ਆਪਣੇ ਦੋਵਾਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਕਾਸ਼੍ਯਪ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਆਈ, ਮਧੁ ਤੇ ਮਾਧਵ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪਾਂਡੂ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਵਰ੍ਹੇ ਦੀ ਵਨਵਾਸ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਉਹੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾਸੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਆਇਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਾਰਥਾ (ਅਰਜੁਨ) ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉੱਤਰਾਫਲਗੁਣੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੁੰਤੀ, ਘਰ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਪਰੋਸਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਾਵਧਾਨੀ ਭੁੱਲ ਗਈ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੋਹਣੇ ਪਹਾੜੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੰਜ ਸੋਹਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਇਕ ਵਾਰ, ਬਸੰਤ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਹਰ ਜੀਵ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਜੰਗਲ ਪਲਾਸ਼, ਤਿਲਕ, ਅੰਬ, ਚੰਪਕ, ਪਾਰਿਭਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਫਲ-ਫੁੱਲ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਝੀਲਾਂ ਤੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਉਹ ਜੰਗਲ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਜਗਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਉੱਥੇ, ਜਦ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵਤੇ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮਾਦਰੀ ਸੁੰਦਰ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ ਇਕੱਲੀ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੀ। ਉਸਨੂੰ, ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਹਲਕੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਵੇਖ ਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸੁੰਨ-ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਜੱਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਅਚਾਨਕ ਅੱਗ ਭੜਕ ਉਠਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਇਕੱਲੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ, ਵਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕਿਆ। ਫਿਰ, ਅਠਾਰ੍ਹਵੇਂ ਸਾਲ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਗੁਆ ਬੈਠਾ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਮਾਦਰੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਿਲਾਸ ਲਈ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਬੁਲਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਸੁੰਨ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਾਦਰੀ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਫੜ ਲਿਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਰਾਣੀ ਨੇ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਰੋਕ ਸਕੇ।