ਇੱਕ ਵਾਰ, ਤਾਰਕਸ਼, ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ, ਕਾਲੀ ਝੰਡਾ ਵਾਲਾ ਗਰੁੜ, ਅਰੁਣ, ਆਰੁਣੀ ਅਤੇ ਵਿਨਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ—all ਇੱਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਪੂਰਨ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਮਹਲਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਹੋਰ ਲੋਕ ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕੇ। ਇਹ ਵੱਡਾ ਚਮਤਕਾਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਹੈਰਾਨੀ ਜ਼ਾਹਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪਾਂਡੁ ਵੱਲ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਹੋਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ। ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਦੇਵਤਾ, ਪਾਂਡੁ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ: "ਇਹ ਧਰਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾ ਭੀਮ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ाली ਅਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਖੁਦ, ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਜਨਮ ਲਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਪਿਤਾ ਹੋਣ ਦੇ ਸੁਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਸਾਨ ਨਹੀਂ।" "ਤੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਕਰਜ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਜ਼-ਮਰਤਬਾ ਤੇ ਸੁਖ-ਭਾਗ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਆਏ ਜਿਵੇਂ ਆਏ, ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਪਰ ਪਾਂਡੁ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਵਿਚ, ਫਿਰ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਪਾਂਡੁ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਚੌਥਾ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਬੇ-ਰੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਿਆ ਸਮਝੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਤੂੰ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਨਿਯਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਕਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ, ਅਯੋਗਤਾ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ?" ਜਦੋਂ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ, ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ, ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ, ਮਾਦ੍ਰੀ, ਪਾਂਡੁ ਨੂੰ ਇਕਾਂਤ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: "ਹੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂ-ਵਿਜੇਤਾ, ਭਾਵੇਂ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਗੁਣ ਘੱਟ ਹੋਣ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਹਿਲੀ ਨਹੀਂ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੈਂ ਵਧੀਆ ਪਤੀ ਦੀ ਹੱਕਦਾਰ ਹਾਂ।" "ਹੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਜਦ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਏ, ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਪਰ ਇਹ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਮੇਰਾ—ਸਮਾਨਾਂ ਵਿਚ ਮੇਰੀ ਨਿਸ਼ਟਤਾ। ਪਰ ਹੁਣ, ਭਾਗ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕੁੰਤੀ ਰਾਹੀਂ ਸੰਤਾਨ ਮਿਲੀ ਹੈ।" "ਜੇ ਰਾਜਕੁੰਤੀ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵੇ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਪਕਾਰ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਪਤਨੀ-ਸਪੱਧਾ ਕਰਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਉਸੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ।" ਪਾਂਡੁ ਕਹਿੰਦਾ, "ਇਹ ਇੱਛਾ, ਹੇ ਮਾਦ੍ਰੀ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੈ; ਪਰ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਤੈਨੂੰ, ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ, ਕਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਪਰ ਤੇਰੀ ਰਾਏ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਯਤਨ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਮੈਂ ਗੱਲ ਕਰਾਂ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲੇਵੇਗੀ।" ਫਿਰ ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਭਾਗਵਤੀ, ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਲਈ ਵੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰ; ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਜੋ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਕਰ।" "ਮੇਰੇ ਪਿਤਰ-ਧਰਮ ਦੀ ਮੁਕਤੀ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਹੇ ਭਾਗਵਤੀ, ਇਹ ਉੱਤਮ ਕੰਮ ਕਰ।" "ਯਸ਼ ਲਈ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕਰ; ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਯਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਅਧਿਕਾਰ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।" "ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਾਰੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਯਸ਼ ਲਈ ਪਹੁੰਚਿਆ।" "ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਯਸ਼ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਔਖੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ।" "ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਮਾਦ੍ਰੀ ਨੂੰ ਇਸ ਰਾਹੀਂ ਪਾਰ ਕਰ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਕੇ, ਉੱਚਾ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ।" ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਤੂੰ ਕਹਿੰਦਾ, ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦਿਆਂਗੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਮਾਦ੍ਰੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਤੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਆਪਣਾ ਮਨ ਦੇਵਤਾ ਉੱਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰ; ਫਿਰ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇਗਾ।" ਫਿਰ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਰੀਤ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਸੈਜ ਤੇ ਆ ਗਈ। ਮਾਦ੍ਰੀ ਨੇ ਇਕਾਂਤ ਵਿਚ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਮਰਿਆ; ਉਹ ਆਏ ਅਤੇ ਮਾਦ੍ਰੀ ਨੂੰ ਦੋ ਪੁੱਤਰ—ਨਕੁਲ ਅਤੇ ਸਹਦੇਵ—ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਜੁੜਵਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਵਾਜ਼ ਆਈ: "ਧਰਮ, ਭਗਤੀ, ਚੰਗੀ ਚਲਣ ਅਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਰਾਹੀਂ—" "ਗਤੀ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਗੇ ਹੋਵੋਗੇ; ਤੁਸੀਂ ਤੇਜ, ਰੂਪ ਅਤੇ ਧਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਉੱਤਮ ਹੋਵੋਗੇ।" ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਰੱਖੇ, ਪੂਜਾ, ਕਰਮ ਤੇ ਅਸੀਸ ਨਾਲ। ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਮੱਧਲਾ ਭੀਮਸੇਨ, ਤੇ ਤੀਜਾ ਅਰਜੁਨ—ਇਹ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸਨ। ਮਾਦ੍ਰੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਕੁਲ, ਤੇ ਛੋਟੇ ਨੂੰ ਸਹਦੇਵ ਕਿਹਾ; ਐਸੇ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਮਾਦ੍ਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਨਾਮ ਰੱਖੇ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਸਭ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਏ, ਪਰ ਉਹ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਫਰਕ ਵਾਲੇ ਜਾਪਦੇ ਸਨ। ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ, ਬਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী, ਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਯੋਗਤਾ ਵਾਲੇ, ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਮ ਸੁਖ ਪਾਇਆ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ; ਉਹ ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿਆਰੇ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਮਾਦ੍ਰੀ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ: "ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਹਰ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਇਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਧੋਖਾ ਖਾ ਗਈ।" "ਮੈਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਤੋਂ ਡਰਦੀ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭਾਗ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਮੇਰੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਵਿੱਚ, ਕਿ ਜੁੜਵਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਮਰਨ ਨਾਲ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣਗੇ।" "ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਆਗਿਆ ਨਾ ਦੇ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਰ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡੁ ਦੇ ਪੰਜ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਪੁੱਤਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੇ, ਜਨਮ ਲਏ।