ਇੱਕ ਵਾਰ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਬਣਿਆ। ਕਾਮਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਾਰਦਵਤੀ, ਮੇਨਕਾ, ਸਹਜਨਿਆ, ਕਰਣਿਕਾ ਅਤੇ ਪੁੰਜਿਕਸਥਲਾ—ਇਹ ਸਭ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਗਰੁੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਰਵਸ਼ੀ, ਰਿਤੁਸਥਲਾ, ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ, ਪੂਰਵਚਿੱਤੀ, ਪ੍ਰਮਲੋਚਾ ਅਤੇ ਉਮਲੋਚਾ—ਇਹ ਦਸ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਗਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਮਹਿਲੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਿੱਚ, ਧਾਤਾ, ਅਰਯਮਨ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅੰਸ਼ ਅਤੇ ਭਗਾ, ਇੰਦਰ, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਪੂਸ਼ਾ, ਪਰਜਨਿਆ, ਤਵਸ਼ਟਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ—ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਆਦਿਤਿਆਂ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮ੍ਰਿਗਵਿਆਧ, ਸਰਪ, ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ, ਅਜੈਕਪਾਦ, ਅਹਿਰਬੁਧਨਿਆ, ਪਿਨਾਕੀ, ਦਹਨ, ਈਸ਼ਵਰ, ਕਪਾਲੀ, ਸਥਾਣੂ, ਭਗਾ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ—ਇਹ ਸਭ ਰੁਦ੍ਰਾ ਵੀ ਉਥੇ ਖੜੇ ਸਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ, ਅੱਠ ਵਸੁ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਾਰੁਤ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਅਤੇ ਸਾਧ੍ਯ—all ਦੇਵਤਾ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਖੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਕਰਕੋਟਕ, ਵਾਸੁਕੀ, ਕਛਪ, ਕੁੰਡ, ਤਕਸ਼ਕ—ਇਹ ਮਹਾਨ ਨਾਗ ਵੀ ਉਥੇ ਆਏ, ਜੋ ਤਪ, ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਤਾਰਕਸ਼, ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ, ਗਰੁੜ, ਅਰੁਣ, ਆਰੁਣੀ ਅਤੇ ਵਿਨਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇਹ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਤਪ ਵਿਚ ਪੂਰਨ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਮਹਿਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ; ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਿਆ। ਇਸ ਅਦਭੁਤ ਚਮਤਕਾਰ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਮੁੱਖ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਂਡੂ ਵੱਲ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਵਧਾ ਲਿਆ। ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਨੂੰ ਪੂਜਿਆ। ਪਾਂਡੂ ਦੀ ਆਦਰ-ਸਮਾਨ ਪाकर, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ: “ਇਹ ਧਰਮ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾ, ਭੀਮ ਹੈ—ਤਾਕਤਵਰ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਇੰਦਰ ਖੁਦ, ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਘਰ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ; ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਿਤਾ ਹੋਣ ਦੀ ਭਾਗਿਆ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵਧਕੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਹੀਂ।” “ਤੂੰ ਪਿਤ੍ਰ ਰਿਣ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਪੂਣ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ;” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਜਿਵੇਂ ਆਏ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਪਰ ਪਾਂਡੂ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਫਿਰ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ, ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: “ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕੋਈ ਮਹਿਲਾ ਚੌਥਾ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦੀ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਵਾਸਨਾ ਵਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਪੰਜਵੇਂ ਜਨਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਿਆ ਸਮਝੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਨਿਯਮ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਫਿਰ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਗਲ ਕਿਵੇਂ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ—ਜੋ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ?” ਜਦੋਂ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁਕੇ, ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ, ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਮਾਦ੍ਰੀ ਨੇ ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਤੌਰ ਤੇ ਕਿਹਾ: “ਹੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁ-ਜਿਤ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਗੁਣ ਘੱਟ ਹੋਣ, ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਡੋਲਦੀ ਨਹੀਂ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਵਧੀਆ ਪਤੀ ਦੀ ਹੱਕਦਾਰ ਹਾਂ। ਹੇ ਕੁਰੁ-ਵੰਸ਼ ਦੇ ਆਨੰਦ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਏ, ਮੈਂ ਐਸਾ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਇਹ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਮੇਰਾ ਹੈ—ਸਮਾਨਾਂ ਵਿਚ ਬੇਸੰਤਾਨ ਹੋਣਾ; ਪਰ ਭਾਗ ਨਾਲ, ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਰਾਹੀਂ ਸੰਤਾਨ ਪਾਈ ਹੈ।” “ਜੇ ਕੁੰਤੀ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਉਪਕਾਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਵੀ। ਪਤਨੀ-ਸਪर्धਾ ਕਰਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਹਿਣਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਤਾਂ ਆਪ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰੋ।” ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਇਹ ਇੱਛਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਚਾਹੇ ਭਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾੜਾ। ਪਰ ਹੁਣ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਮੈਂ ਗੱਲ ਕਰਾਂ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਵੇਗੀ।” ਫਿਰ ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਤੌਰ ਤੇ ਕਿਹਾ: “ਹੇ ਭਾਗਵਤੀ, ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵੀ ਉਪਕਾਰ ਕਰ; ਵੰਸ਼ ਦੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ, ਜੋ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਉਹ ਕਰ।” “ਮੇਰੇ ਪਿਤ੍ਰ-ਰਿਣ ਤੋਂ ਉਤਰਣ, ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਹੇ ਭਾਗਵਤੀ, ਇਹ ਸਰਵੋਤਮ ਭਲਾ ਕਰ।” “ਯਸ਼ ਲਈ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕਰ; ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਯਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਰਾਜ-ਪਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।” “ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਔਖੇ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਯਸ਼ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਚਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਜਿਆ। ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਧਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਵੀ ਯਸ਼ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਔਖੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਮਾਦ੍ਰੀ ਨੂੰ ਇਸ ਰਾਹੀਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਸਰਵੋਤਮ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ।” ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਕੁਰੁ-ਵੰਸ਼ ਦੇ ਆਨੰਦ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਪਕਾਰ ਕਰਾਂਗੀ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਮਾਦ੍ਰੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: “ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਦੇਵਤਾ ਉੱਤੇ ਕੇਂਦਰਤ ਕਰ; ਫਿਰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਸੰਤਾਨ ਮਿਲੇਗਾ।” ਫਿਰ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਕੋਠਰੀ ਵਿੱਚ ਗਈ। ਮਾਦ੍ਰੀ ਨੇ ਇਕੱਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਆਏ ਅਤੇ ਮਾਦ੍ਰੀ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਏ—ਨਕੁਲ ਅਤੇ ਸਹਦੇਵ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਦਵਿਤੀਅ ਸਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਅਸਰੀਰੀ ਵाणी ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: “ਧਰਮ, ਭਗਤੀ, ਚੰਗੀ ਆਚਰਣ ਅਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਰਾਹੀਂ—” “ਤੁਸੀਂ ਚੁਸਤ, ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਜਾਵੋਗੇ; ਤੁਸੀਂ ਤੇਜ, ਰੂਪ ਅਤੇ ਧਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਪਾਵੋਗੇ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਭਲਾਈ, ਯਸ਼ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋਈ।