ਜਦੋਂ ਕੁੰਤਿ ਦੇ ਪ੍ਰਸਵ ਸਮੇਂ ਮਹਾਰਾਜ ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਸ਼ਚਰਜ ਭਰੀ ਵਾਣੀ ਸੁਣੀ, ascetics ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਹਾਦੇਵ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਏ ਦੇਵਤਾ ਤੋਂ ਪਾਸੁਪਤ ਅਸਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ‘ਤੇ ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਵਾਤਕਵਚ ਨਾਂ ਦੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰੇਗਾ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਅਸਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਗਾ ਅਤੇ ਇਹ ਮਹਾਨ ਪੁਰਸ਼ ਖੋਈ ਹੋਈ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਬਾਤ ਸੁਣਕੇ, ਜੋ ਕੁੰਤਿ ਦੇ ਪ੍ਰਸਵ ਵੇਲੇ ਆਸਕਤਾਂ ਨੇ ਉਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਹੀ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਪਹਾੜ ਦੇ ਵਸਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਅਕਾਸ਼ੀ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਛਾ ਗਈ। ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਢੋਲ-ਨਗਾੜਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਉਠੀ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਡਰਾਉਣੀ ਪਰ ਸ਼ੁਭ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਕੱਠਿਆਂ ਹੋ ਕੇ ਪਾਰਥ (ਅਰਜੁਨ) ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ। ਨਾਗ, ਗਰੁੜ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਭਰਦਵਾਜ, ਕਸ਼੍ਯਪ, ਗੌਤਮ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜਮਦਗਨੀ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੁਕਣ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਆਦਰਨੀਅ ਅਤ੍ਰਿ ਵੀ ਆਏ। ਮਰੀਚੀ, ਅੰਗੀਰਸ, ਪੁਲਸਤ੍ਯ, ਪੁਲਹ, ਕਰਤੁ, ਦਕ੍ਸ਼ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾ ਵੀ ਪਹੁੰਚੇ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਭੀਭਤਸੁ (ਅਰਜੁਨ) ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀਆਂ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰ ਗਾਏ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਗੰਧਰਵ ਤੁੰਬੁਰੂ ਨੇ ਵੀ ਗੀਤ ਗਾਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਭੀਮਸੇਨ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ, ਊਰਣਾਯੁਰ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਅਨਘ, ਗੋਪਤੀ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਸੂਰ੍ਯਵਰਚਾਸ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਣਪ, ਕਾਰਸ਼ਣੀ, ਨੰਦੀ, ਚਿਤ੍ਰਰਥ, ਸ਼ਾਲੀਸ਼ਿਰਸ, ਪਰਜਨਯ, ਕਲੀ, ਨਾਰਦ, ਰਿਤ੍ਵ, ਬ੍ਰਿਹਤ੍ਵ, ਬ੍ਰਿਹਕ, ਕਰਾਲ, ਮਹਾਮਨਸ, ਬਹੁਗੁਣ, ਸੁਵਰਨ, ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ, ਭੂਮਨਯੁ, ਸੁਚੰਦਰ, ਸ਼ਰੂ—ਇਹ ਸਭ ਉਥੇ ਆਏ। ਹਹਾ ਅਤੇ ਹੁਹੁ, ਜੋ ਮਿੱਠੀ ਧੁਨ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗੰਧਰਵ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨੱਚਿਆ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਨੇ ਗੀਤ ਗਾਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅਦ੍ਰਿਕਾ, ਸੋਮਾ, ਮਿਸ਼ਰਕੇਸ਼ੀ, ਅਲੰਬੁਸ਼ਾ, ਮਰੀਚੀ, ਸ਼ੁਚਿਕਾ, ਵਿਦ੍ਯੁਤਪਰਨਾ, ਤਿਲੋੱਤਮਾ, ਅੰਬਿਕਾ, ਲਕਸ਼ਣਾ, ਕ੍ਸ਼ੇਮਾ, ਦੇਵੀ, ਰੰਭਾ, ਮਨੋਰਮਾ, ਅਸੀਤਾ, ਸੁਬਾਹੂ, ਸੁਪ੍ਰਿਆ, ਵਪੁ, ਪੁੰਡਰੀਕਾ, ਸੁਗੰਧਾ, ਸੁਰਸਾ, ਪ੍ਰਮਾਥਿਨੀ, ਕਾਮਿਆ, ਸ਼ਾਰਦਵਤੀ, ਮੇਨਕਾ, ਸਹਜਨਿਆ, ਕਰਣਿਕਾ, ਪੁੰਜਿਕਸਥਲਾ, ਰਿਤੁਸਥਲਾ, ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ, ਪੂਰਵਚਿੱਤੀ, ਉਮਲੋਚੇ, ਪ੍ਰਮਲੋਚੇ, ਅਤੇ ਉਰਵਸ਼ੀ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਉਥੇ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੀਆਂ ਅਤੇ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਧਾਤਾ, ਅਰ੍ਯਮਨ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅੰਸ਼, ਭਗ, ਇੰਦਰ, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਪੁਸ਼ਾ, ਪਰਜਨਯ, ਤਵਸ਼ਟਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ—ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਆਦਿਤ੍ਯ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਮ੍ਰਿਗਵ੍ਯਾਧ, ਸਰਪ, ਨਿਰ੍ਰਿਤਿ, ਅਜੈਕਪਾਦ, ਅਹਿਰਬੁਧਨ੍ਯ, ਪਿਨਾਕੀ, ਦਹਨ, ਈਸ਼ਵਰ, ਕਪਾਲੀ, ਸਥਾਣੁ, ਭਗ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ, ਅੱਠ ਵਸੁ, ਮਹਾਂ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਮਰੁਤ, ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵ ਅਤੇ ਸਾਧ੍ਯ ਵੀ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਖੜੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਨਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਕੋਟਕ, ਵਾਸੁਕੀ, ਕਛਪ, ਕੁੰਡ, ਤਕਸ਼ਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਨਾਗ, ਜੋ ਤਪ, ਕ੍ਰੋਧ ਅਤੇ ਬਲ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਸਨ, ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਤਾਰਕਸ਼, ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ, ਕਾਲੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਗਰੁੜ, ਅਰੁਣ, ਆਰੁਣੀ ਅਤੇ ਵਿਨਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਉਥੇ ਆਏ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਮਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਇਹ ਮਹਾਨ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਹੀਂ ਦੇਖੀ। ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਚਮਤਕਾਰ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਂਡੁ ਵੱਲ ਹੋਰ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ। ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਪਾਂਡੁ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਧਰਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹੈ, ਭੀਮ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾ (ਵਾਯੂ) ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਕਤਿਸਾਲੀ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਿਤਾ ਹੋਣ ਦੇ ਸੁਖ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਬਰਾਬਰੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਤੁਸੀਂ ਪਿਤਰਾਂ (ਪੂਰਵਜਾਂ) ਦੀ ਰਿਣ ਮੁਕਤੀ ਕਰ ਲਈ ਹੈ, ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸਵਰਗ ਜਾਵੋਗੇ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਭਾਗੀ ਹੋਵੋਗੇ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਏ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸਨ, ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਪਰ ਮਹਾਨ ਪਾਂਡੁ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਵਿੱਚ, ਫਿਰ ਕੁੰਤਿ ਵੱਲ ਮੁੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਇਆ। ਕੁੰਤਿ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਸੇ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਚੌਥਾ ਜਨਮ (ਪੁੱਤਰ) ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਮਰਿਆਦਾ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਜਨਮ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਵੈਸ਼ਿਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਇਹ ਨਿਯਮ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਭੁੱਲ ਰਹੇ ਹੋ?