ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਜਦੋ ਯਥਾ ਨਿਯਮ ਇੰਦਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਜੀ ਆਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਉੱਤਰਾਫਲਗੁਨੀ ਅਤੇ ਪੂਰਵਾਫਲਗੁਨੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਫਾਲਗੁਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਘੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਫਾਲਗੁਣਾ ਵੀ ਪਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਰਹਿਤ, ਗੰਭੀਰ ਤੇ ਗੂੰਜਦਾਰ ਆਵਾਜ਼ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੇ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਸੁਤਕ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, “ਹੇ ਕੁੰਤੀ! ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਵਰਗਾ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸ਼ਿਵ ਵਰਗੀ ਹੋਵੇਗੀ; ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਅਜੈ ਹੈ, ਇਹ ਵੀ ਅਜੈ ਰਹੇਗਾ ਤੇ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਫੈਲਾਏਗਾ। ਜਿਵੇਂ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਣੂ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਏਗਾ।” ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਹੋਰ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਮਦ੍ਰ, ਕੁਰੁ, ਸੋਮਕ, ਚੇਦੀ, ਕਾਸੀ ਅਤੇ ਕਰੂਸ਼ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰੇਗਾ ਤੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖੇਗਾ। ਆਪਣੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇਹ ਖਾਂਡਵ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਚਰਬੀ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰੇਗਾ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਨਾਇਕ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਯਜਨਾ ਕਰੇਗਾ।” “ਹੇ ਕੁੰਤੀ, ਇਹ ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਵਰਗੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਤੇ ਅਤੁੱਟ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਇਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਹਾਦੇਵ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇਗਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਾਸੁਪਤ ਅਸਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਨਿਵਾਤਕਵਚ ਨਾਮਕ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਤੇਰਾ ਇਹ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਮਾਰੇਗਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਅਸਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ ਤੇ ਖੋਈ ਹੋਈ ਸਮਪੱਤੀ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵੇਗਾ।” ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਇਹ ਅਚੰਭਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਸਵ ਸਮੇਂ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਲੋਂ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਪਹਾੜ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਸਭ ਦੇਵ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਛਾ ਗਈ। ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਜਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਉਠੀ, ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਤੇ ਭੈਅਨਕ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਪਾਰਥ (ਅਰਜੁਨ) ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਨਾਗ, ਗਰੁੜ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਸੱਤੋਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਭਰਦਵਾਜ, ਕਸ਼੍ਯਪ, ਗੌਤਮ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜਮਦਗਨੀ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਅਤੇ ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਸੂਰਜ ਲੁਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਆਦਰਨੀਯ ਅਤ੍ਰਿ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਆਏ। ਮਰੀਚੀ, ਅੰਗਿਰਸ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਪੁਲਹ, ਕ੍ਰਤੁ, ਦੱਖਾ ਅਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾ ਵੀ ਆਏ। ਸਭ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ ਗਲਿਆਂ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਦਿਵ੍ਯ ਗੁੰਥਨਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਹਰ ਇਕ ਗਹਿਣੇ ਨਾਲ ਅਲੰਕ੍ਰਿਤ, ਉਹ ਭੀਭਤਸੁ (ਅਰਜੁਨ) ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀਆਂ ਨਚ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਸਨ; ਗੰਧਰਵਾਂ ਸਮੇਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੁੰਬੁਰੂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸੁਰ ਲੈ ਰਹੇ ਸਨ। ਉੱਥੇ ਭੀਮਸੇਨ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ, ਊਰਣਾਯੁਰ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਅਨਘ, ਗੋਪਤੀ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਆਠਵੇਂ ਸੂਰੀਵਰਚਾਸ ਆਏ। ਤ੍ਰਿਣਪਾ, ਕਾਰਸ਼ਣੀ, ਨੰਦੀ, ਚਿਤਰਥ, ਤੇਰਵੇਂ ਸ਼ਾਲਿਸ਼ਿਰਸ ਅਤੇ ਚੌਦਵੇਂ ਪਰਜਨਯਾ ਵੀ ਆਏ। ਕਲੀ ਪੰਦਰਵੇਂ, ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਸੋਲਵੇਂ; ਰਿਤਵਾ, ਬ੍ਰਿਹਤ੍ਵਾ, ਬ੍ਰਿਹਕ, ਕਰਾਲ ਤੇ ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਾਲੇ ਮਹਾਮਨਸ ਵੀ ਆਏ। ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਬਹੁਗੁਣ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੁਵਰਨ, ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ, ਭੂਮਨਯੁ, ਸੁਚੰਦ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਰੂ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਮਿੱਠੇ ਗੀਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਹਾ ਤੇ ਹੁਹੁ, ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ ਗੰਧਰਵ ਵੀ ਉੱਥੇ ਆਏ। ਖੁਸ਼ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਹਰ ਇਕ ਗਹਿਣੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਉੱਤਸਾਹ ਨਾਲ ਨੱਚਦੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਗਿਆਨਵਾਨ, ਨਿਰਦੋਸ਼, ਕੁਝ ਮਹਾਨ ਕੁਝ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ—ਅਦ੍ਰਿਕਾ, ਸੋਮਾ, ਮਿਸ਼ਰਕੇਸ਼ੀ, ਅਲੰਬੁਸ਼ਾ ਵੀ ਆਈਆਂ। ਮਰੀਚੀ, ਸ਼ੁਚਿਕਾ, ਵਿਦ੍ਯੁਤਪਰਨਾ, ਤਿਲੋਤਮਾ, ਅੰਬਿਕਾ, ਲਕਸ਼ਣਾ, ਕ੍ਸ਼ੇਮਾ, ਦੇਵੀ, ਰੰਭਾ, ਮਨੋਰਮਾ, ਅਸਿਤਾ, ਸੁਬਾਹੁ, ਸੁਪ੍ਰਿਆ, ਵਪੁ, ਪੁੰਡਰੀਕਾ, ਸੁਗੰਧਾ, ਸੁਰਸਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਾਥਿਨੀ ਆਈਆਂ। ਕਾਮਿਆ, ਸ਼ਾਰਦਵਤੀ, ਮੈਨਕਾ, ਸਹਜਨਿਆ, ਕਰਨਿਕਾ ਤੇ ਪੁੰਜਿਕਸਥਲਾ ਵੀ ਗੁੱਟਾਂ ਵਿੱਚ ਨੱਚਦੀਆਂ ਸਨ। ਰਿਤੁਸਥਲਾ, ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ, ਪੂਰਵਚਿੱਤੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਉਮਲੋਚਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਲੋਚਾ—ਇਹ ਦੱਸ ਆਈਆਂ। ਉਰਵਸ਼ੀ ਗਿਆਨ ਦੀ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਧਾਤਾ, ਅਰਯਮਨ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅੰਸ਼ ਅਤੇ ਭਗ; ਇੰਦਰ, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਪੁਸ਼ਾ, ਪਰਜਨਯਾ, ਤਵਸ਼ਟਾ, ਵਿਸ਼ਣੂ—ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਆਦਿਤਯ, ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਮ੍ਰਿਗਵਿਆਧ, ਸਰਪ, ਨਿਰ੍ਰਿਤਿ, ਅਜੈਕਪਾਦ, ਅਹਿਰਬੁਧਨਿਆ, ਪਿਨਾਕੀ, ਦਹਨ, ਈਸ਼ਵਰ, ਕਪਾਲੀ, ਸਥਾਣੁ, ਭਗ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਵੀ ਉੱਥੇ ਖੜੇ ਸਨ। ਦੋਵਾਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰ, ਅੱਠ ਵਾਸੂ, ਬਲਵਾਨ ਮਾਰੁਤ, ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵ ਅਤੇ ਸਾਧਿਆ ਵੀ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਖੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਨਾਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਰਕੋਟਕ, ਵਾਸੁਕੀ, ਕੱਛਪ, ਕੁੰਡ, ਤਕਸ਼ਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਨਾਗ, ਜੋ ਤਪ, ਕ੍ਰੋਧ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਸਭ ਉੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਦੇਵਤਾ, ਰਿਸ਼ੀ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਉਤਸਵ ਮਨਾਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।