ਹੇ ਰਾਜਨ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੌ ਇੱਕ ਧੀਆਂ ਵੀ ਹੋਈਆਂ। ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਉਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਜਨਮਕ੍ਰਮ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਾਣ ਲਵੋ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਬਹਾਦਰ, ਯੁੱਧ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ। ਹਰੇਕ ਪੁੱਤਰ ਲਈ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਚਿਤ ਵਰ ਚੁਣਿਆ। ਜਦ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੁਸ਼ਾਲਾ ਦਾ ਵਿਹਾਹ ਵੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਜਯਦਰਥ ਨਾਲ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਨ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਯੁਯੁਤ्सੁ ਨਾਲ ਇਹ ਗਿਣਤੀ ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਧੀ ਦੁਸ਼ਾਲਾ ਵੀ ਹੋਈ—ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਪਾਂਡੁ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਕਿ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਦੇ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਜਗਤ ਭਾਗ ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥ ਦੋਹਾਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਭਾਗ ਵੀ ਤਦ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਦ ਸਮਾਂ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇੰਦਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਨ, ਅਤੁੱਟ ਬਲ, ਉਰਜਾ, ਸ਼ੂਰਤਾ ਅਤੇ ਅਨੰਤ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕੀਤਾ ਕਿ ਮੈਂ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ, ਉਨਾਂ ਵਰਗਾ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਮਨ, ਬਚਨ ਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਸਕੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਵੱਡੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰਕੇ, ਕੁੰਤਿ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਰਸ਼ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਖੁਦ ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਵੀ, ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਇੱਕ ਪੈਰ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਘੋਰ ਤਪ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਦੇਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਉੱਚੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਪਾਂਡੁ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿਆਂਗਾ ਜੋ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਗਊਆਂ, ਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਲਈ ਹਿਤਕਾਰੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਦੁਸਟਾਂ ਲਈ ਦੁੱਖਦਾਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗਾ। ਉਹ ਤੇਰੇ ਸਭ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ।" ਇੰਦਰ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਕੁੰਤਿ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਸੁਭਾਗਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰ ਤੈਥੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਨ। ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਰਮ ਅਲੌਕਿਕ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਅਜੇਤ ਹੋਣ। ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਗੁਣਵਾਨ, ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ, ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਤੇਜ, ਜਿੱਤਣ ਔਖਾ, ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਹਾਸੇ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਜਣ, ਜੋ ਖ਼ਸਤਰ ਧਰਮ ਦਾ ਮੂਲ ਹੋਵੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁੰਤਿ ਨੇ ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੂੰ ਆਮੰਤ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਏ ਅਤੇ ਉਨਾਂ ਨੇ ਕੁੰਤਿ ਤੋਂ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਉੱਤਰਾ ਤੇ ਪੂਰਵਾ ਫਲਗੁਣੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਮਿਲੇ, ਫਲਗੁਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਇਸ ਲਈ ਉਸਦਾ ਨਾਂ ਫਲਗੁਣ ਵੀ ਪਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਰਦੇਹੀ, ਗੂੰਜਦਾਰ ਅਵਾਜ਼ ਉਠੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਅਵਾਜ਼ ਕੁੰਤਿ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੁਤਕ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਆਖਣ ਲੱਗੀ, "ਹੇ ਕੁੰਤਿ, ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਕਰਤਵੀਰਯ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਵਰਗਾ ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਅਜੇਤ ਤੇ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਧਾਵੇਗਾ। ਜਿਵੇਂ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਵਿ্ণੂ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ, ਤਿਵੇਂ ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਵਿਣੂ ਸਮਾਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਵੇਗਾ।" "ਇਹ ਮਦਰ, ਕੁਰੁ, ਸੋਮਕ, ਚੇਦੀ, ਕਾਸੀ ਤੇ ਕਰੂਸ਼ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤੇਗਾ ਅਤੇ ਕੁਰਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖੇਗਾ। ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਖੰਡਵ ਵਨ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਚਰਬੀ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਯਗ੍ਯ ਕਰੇਗਾ।" "ਹੇ ਕੁੰਤਿ, ਇਹ ਜਮਦਗਨੀ ਪੁੱਤਰ ਵਰਗਾ, ਵਿਣੂ ਵਰਗਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਸਵੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਹਾਦੇਵ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਉਨਾਂ ਤੋਂ ਪਾਸੁਪਤ ਅਸਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਨਿਵਾਤਕਵਚ ਨਾਂ ਦੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਮਾਰੇਗਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੈਵੀ ਅਸਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਖੋਈ ਹੋਈ ਸ਼੍ਰੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵੇਗਾ।" ਕੁੰਤਿ ਨੇ ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਬਚਨ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਸਵ ਸਮੇਂ ਸੁਣੇ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰੇ। ਇਸ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਛਾ ਗਈ। ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਡੋਲ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਵਰਖਾ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਪਾਰਥ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਨਾਗ, ਗਰੁੜ ਵੰਸ਼ੀ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਸੱਤ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਭਰਦਵਾਜ, ਕਸ਼ਯਪ, ਗਉਤਮ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜਮਦਗਨੀ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਅਤੇ ਅਤ੍ਰਿ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੁੰਮ ਹੋਣ ਤੇ ਉਪਜੇ, ਵੀ ਉਥੇ ਆ ਗਏ। ਮਰੀਚੀ, ਅੰਗਿਰਸ, ਪੁਲਸਤਯ, ਪੁਲਹ, ਕ੍ਰਤੁ, ਦੱਖ ਪਿਤਾਮਹ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ ਅਪਸਰਾ ਵੀ ਆ ਗਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੈਵੀ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਸਜਾਵਟਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਹੋਏ, ਭੀਮ-ਭੀਤਸੂ (ਅਰਜੁਨ) ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾਉਂਦੇ, ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੱਚਦੀਆਂ ਸਨ।