ਪੰਛੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਡਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਭਾਰਤ ਦੀ ਕਥਾ ਦੇ ਇਸ ਅੰਗ ਵਿਚ, ਇਕ ਵਾਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਦੁਸ਼ਲਾ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮੀ? ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।" ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਪਾਂਡੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰਾ ਸਵਾਲ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪस्वੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਮਾਸ ਦੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ।" ਉਸ ਨੇ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕ ਕੇ ਉਸ ਮਾਸ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ। ਹਰ ਹਿੱਸਾ ਬਣਦਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਦਾਈ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਹਰ ਹਿੱਸਾ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਮਟਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੇ ਨਾਲ, ਗਾਂਧਾਰੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ ਤੇ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖਦੀ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੀ ਮਮਤਾ ਵਿਚ ਸਦਾ ਲਗਾਤਾਰ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ। ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਤਪस्वੀ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਕਰਕੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ। ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਕਾਸ਼ ਮੈਨੂੰ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ।" ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤਪस्वੀ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ। ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤਾਂ ਇਹ ਹੋਵੇਗੀ ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਧੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ। "ਇੱਕ ਧੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਜੋ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਹੀਂ ਮੇਰੀ ਵੰਸ਼ ਆਗੇ ਚੱਲੇਗੀ; ਉਹ ਪਰਾਇਆ ਨਹੀਂ, ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਧੀ ਦਾ ਪਤੀ ਹੋਵੇਗਾ।" ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਮਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਆਪਣੇ ਧੀ ਦੇ ਪਤੀ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; "ਕਾਸ਼ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਇੱਕ ਧੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਹੋਵੇ।" "ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਜੇ ਮੇਰੇ ਤਪ, ਦਾਨ ਜਾਂ ਯਜਨ ਅਸਲ ਵਿਚ ਫਲ ਲੈ ਆਏ ਹਨ।" "ਜਾਂ ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਹੋਵੇ: ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਧੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।" ਇਸੇ ਵੇਲੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਨੇ ਉਸ ਮਾਸ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ, ਸੌ ਪੂਰੇ ਹਿੱਸੇ ਮਟਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ। ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਟੁਕੜਾ ਬਚ ਗਿਆ। ਸੌ ਪੂਰੇ ਹਿੱਸੇ ਗਿਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੁਬਾਲਾ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੇ ਹੋਣਗੇ; ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ। ਪਰ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ, ਸੌ ਤੋਂ ਉਪਰ।" "ਇਹ ਸੁਭਾਗੀ ਧੀ ਤੇਰੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹਿਆ ਸੀ।" ਤਪस्वੀ ਨੇ ਉਸ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਧੀ ਲਈ ਸੀ, ਵੀ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਜਨਮੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ। "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਾਰਤ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਦੁਸ਼ਲਾ ਦੀ ਜਨਮ ਕਥਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਹੁਣ ਦੱਸ, ਰਾਜਨ, ਕੀ ਹੋਰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ।" ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, "ਹੁਣ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਅਨੁਸਾਰ ਕ੍ਰਮ ਅਤੇ ਨਾਮ ਦੱਸੋ।" ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ: ਦੁਰਯੋਧਨ, ਯੁਯੁਤ्सੁ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਦੁਸ਼ਹ, ਦੁਸ਼ਲਾ, ਜਲਸੰਧ, ਸਮਾ, ਸਹਾ; ਵਿਂਦਾਨੁਵਿੰਦ, ਦੁਰਧਰਸ਼, ਸੁਬਾਹੁ, ਦੁਸ਼ਪ੍ਰਧਰਸ਼ਣ, ਦੁਰਮਰਸ਼ਣ, ਦੁਰਮੁਖ, ਦੁਸ਼ਕਰਨ, ਅਤੇ ਕਰਣ; ਵਿਵਿੰਸ਼ਤੀ, ਵਿਕਰਨ, ਸ਼ਲਾ, ਸਤਵਾ, ਸੁਲੋਚਨ, ਚਿਤ੍ਰੋਪਚਿਤ੍ਰ, ਚਿਤ੍ਰਾਕਸ਼, ਚਾਰੁਚਿਤ੍ਰ, ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਸਨ; ਦੁਰਮਦਾ, ਦੁਰਵਿਗਾਹਾ, ਵਿਵਿਤਸੁ, ਵਿਕਟਾਨਨ, ਊਰਨਨਾਭਾ, ਸੁਨਾਭਾ, ਨੰਦਾ ਅਤੇ ਉਪਨੰਦਾ; ਚਿਤ੍ਰਬਾਣਾ, ਚਿਤ੍ਰਵਰਮਨ, ਸੁਵਰਮਨ, ਦੁਰਵਿਮੋਚਨ, ਅਯੋਬਾਹੁ, ਮਹਾਬਾਹੁ, ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਕੁੰਡਲਾ; ਭੀਮਵੇਗਾ, ਭੀਮਬਲਾ, ਬਲਾਕੀ, ਬਲਵਰਧਨ, ਉਗਰਾਯੁਧਾ, ਸੁਸ਼ੇਣਾ, ਕੁੰਡਧਾਰਾ, ਅਤੇ ਮਹੋਦਰਾ; ਚਿਤ੍ਰਾਯੁਧਾ, ਨਿਸ਼ੰਗੀ, ਪਾਸ਼ੀ, ਵ੍ਰਿੰਦਾਰਕਾ, ਦ੍ਰਿੜਵਰਮਨ, ਦ੍ਰਿੜਕਸ਼ਤ੍ਰਾ, ਸੋਮਕੀਰਤੀ, ਅਤੇ ਅਨੂਦਰਾ। ਜਰਾਸੰਧ, ਜੋ ਪੱਕੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲਾ, ਵਚਨ ਦਾ ਪੱਕਾ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਔਖਾ ਸੀ। ਉਹ ਅਜੈ, ਕਾਂਟਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸੇਜ ਤੇ ਸੋਣ ਵਾਲਾ, ਚੌੜੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਜਿੱਤਣ ਔਖਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਕੁਸ਼ਲ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਵਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉੱਤਸਾਹ ਅਤੇ ਚਮਕ ਵਾਲਾ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲਾ, ਅਧਿਕ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਵਾਲਾ, ਮਾਣਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ, ਕਵਚਧਾਰੀ, ਕੁਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਕੰਡੇ ਵਾਲਾ, ਕੰਡੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਵਿਚ ਮਹਿਰਤ। ਰਥ ਤੇ ਭਿਆਨਕ, ਵਿਰੋਧੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਤਿਅਤ, ਨਿਡਰ, ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਰਥ ਤੇ ਅਟਲ। ਅਜੈ, ਕੰਡੇ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਕੰਡੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ, ਦਬਾਉਣ ਅਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਲੰਬੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਉੱਤਸਾਹ ਭਰਪੂਰ। ਲੰਬੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲਾ, ਕੰਡੇ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਲਾ, ਜੋ ਸੌ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਕ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਨ, ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਧੀ, ਸੌ ਇੱਕ, ਜਨਮੇ। ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਅਤੇ ਜਨਮ ਕ੍ਰਮ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ਲ, ਵਿਦਿਆਵਾਨ, ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਿਰਤ। ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਯੋਗ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਚੁਣੇ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੁਸ਼ਲਾ ਨੂੰ ਜਯਦਰਥ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤਾ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਨ, ਸੌ ਪੁੱਤਰ, ਯੁਯੁਤਸੁ ਨਾਲ ਸੌ ਇੱਕ, ਅਤੇ ਧੀ ਦੁਸ਼ਲਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਪਾਂਡੁ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਕਿਵੇਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਕਿਸਮਤ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਯਤਨ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ; ਪਰ ਕਿਸਮਤ ਤਾਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇੰਦਰ ਦੇਵਤਾ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਅਸੰਖ ਬਲ, ਉੱਤਸਾਹ, ਸ਼ੂਰਤਾ ਅਤੇ ਅਤਿਅਤ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਤਪ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਲੈ ਆਵਾਂਗਾ; ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵੇਗਾ, ਉਹ ਸ਼ੂਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਦੁਸ਼ਮਨ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਕੰਮ, ਸੋਚ ਅਤੇ ਬੋਲ ਨਾਲ ਮਾਰੇਗਾ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਭਾਰਤ ਦੀ ਇਸ ਕਥਾ ਵਿਚ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ, ਇੱਕ ਧੀ ਦੁਸ਼ਲਾ, ਅਤੇ ਪਾਂਡੁ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਨਵਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਦੀ ਕਥਾ, ਪੂਰੇ ਆਦਰ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੁਣਾਈ ਗਈ।