ਸ਼ветਕੇਤੁ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੰਜਮ ਵਾਲੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸਮਰਪਿਤ, ਤਪ ਵਿਚ ਮਜਬੂਤ ਅਤੇ ਉੱਚ ਆਚਰਨ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਲਈ ਵੀ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸ਼ветਕੇਤੁ ਨੇ ਬੜੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ। ਪਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: "ਸ਼ветਕੇਤੁ, ਮੈਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਸन्तਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਪਤ੍ਰਤਾਵਾ ਨੂੰ ਤੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ, ਪਰ ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਕਰਜ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ।" ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪਤਨੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸन्तਾਨ ਦੇਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ; ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਜਾਣ ਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ветਕੇਤੁ ਨੇ ਸ਼ਰਮ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ, "ਪੁੱਤਰ, ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰ; ਇਹ ਸਦੀਵੀ ਧਰਮ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਣਸ਼ਕਲ ਹੋਈਆਂ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਦੇ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ। ਪਰ, ਜਦੋਂ ਉਚਿਤ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡਦੀਆਂ ਨਹੀਂ।" ਪਰ, ਸ਼ветਕੇਤੁ ਨੇ ਇਹ ਨਿਯਮ ਮੰਨਿਆ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਔਰਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਹ ਸੀਮਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਹ ਨਿਯਮ ਚਲਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਪਤਨੀ ਪਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਪ ਐਨਾ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਸੁਖ-ਰਹਿਤ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਗਰਭ-ਹਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ। ਅਜੇ ਵੀ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਨਿਯਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉੱਤਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਨਿਯਮ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਮਨਿਆ ਅਤੇ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਪੁਰਸ਼ ਕਿਸੇ ਕੁਆਰੀ ਅਤੇ ਪਤੀ-ਵਰਤੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਾਪ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਪਤਨੀ, ਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਸन्तਾਨ ਲਈ ਦਿੱਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੱਡਾ ਦੋਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸੀਮਾ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜਬਰਦਸਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਈ। ਉੱਦਾਲਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮਵਾਨ ਸ਼ветਕੇਤੁ ਅਤੇ ਸੌਦਾਸਾ ਨੇ ਇਹ ਨਿਯਮ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮਦਯਾਂਤੀ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵਸੀਸ਼ਠਾ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਅਸ਼ਮਕਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਐਸਾ ਕੀਤਾ। ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵਾਧਾ ਲਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ-ਦਵੈਪਾਯਨ ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਕੰਤਿ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਮੇਰੀ ਧਰਮਮਈ ਗੱਲਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲੋ; ਉਚਿਤ ਸਮੇਂ, ਪਤੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਲੰਬੀ ਹੈ।" ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਨਿਯਮ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ; ਹੋਰ ਸਮੇਂ, ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਆਜ਼ਾਦੀ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਲੋਕ ਇਸ ਪੁਰਾਣੇ ਨਿਯਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਚਾਹੇ ਧਰਮਿਕ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਧਰਮਿਕ, ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ ਪਰ ਆਪ ਸन्तਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਉਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਕੰਤਿ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸੁੰਦਰ ਹੱਥ ਅਤੇ ਲਾਲ ਨਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ।" ਕੰਤਿ ਨੇ, ਜੋ ਪਤੀ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ, ਪਾਂਡੁ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਅਨਿਆਇਤਾ ਹੈ ਕਿ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਮੁੜ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੁਆਰੀ ਸੀ, ਤਬ ਮੈਨੂੰ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਥੇ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਨਿਰਭੀਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੁਰਵਾਸਾ, ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।" ਦੁਰਵਾਸਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਸ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਤੂੰ ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਬੁਲਾਵੇਂ, ਚਾਹੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਇੱਛਾ ਦੇ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇਗਾ। ਇਹ ਗੱਲ ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਹੀ ਗਈ ਸੀ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੱਚੀ ਹੈ, ਹੁਣ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਵਾਂਗੀ।" ਕੰਤਿ ਨੇ ਪਾਂਡੁ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗਿਆਨ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਤੇ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵੇਗਾ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਪਾਂਡੁ ਦੀ ਨਿਸ਼ੰਤਾ ਦੀ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇਗਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਵਿਆਸ ਨੇ ਦ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਸੀ—ਸੌ ਪੁੱਤਰ, ਪਰ ਕੁੜੀ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਯੁਯੁਤ्सੁ, ਜੋ ਵੈਸ਼ਿਆ ਮਾਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਕੁੜੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਿਕਲੇ; ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ, 'ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮਾਂ' ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਆਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਕੁੜੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ—ਇਹ ਕਿਵੇਂ? ਜੇਕਰ ਵਿਆਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਮਾਸ-ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਸੌ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਸੌਬਲੀ ਦੀ ਧੀ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮੀ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ, ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਸੀਮਾਵਾਂ, ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲਾਗੂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਆਜ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।