ਕੁੰਤੀਆਂ ਦੇ ਪਤੀ ਪਾਂਡੂ ਨੇ, ਕੁੰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਇਕ ਮਹਾਨ ਰਾਣੀ ਨੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ—ਦੁਰਜਯ ਆਦਿ—ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਸਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਇੱਕ ਤਪਸਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਸੰਤਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ ਕੁੰਤੀਆਂ, ਮੈਂ ਵੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸੰਤਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਤਪਸਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਮਦਦ ਲਓ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਕੁੰਤੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਬੜੀ ਨਮਰਤਾ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਆਖੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਅਤਿ ਭਗਤਵਾਨ ਪਤਨੀ ਹਾਂ। ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਆਗੋਚੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਹੀ ਨਾਲ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਗੇ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਇਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇਕਠੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਵਾਂ। ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਵੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪੁਰਖ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।" ਕੁੰਤੀਆਂ ਨੇ ਅੱਗੇ ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਧਰਮਕਥਾ ਸੁਣਾਉਣ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ। "ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਹੁਣ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ—ਵਿਉਸ਼ਿਤਾਸ਼ਵ, ਜੋ ਪੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸੀ। ਜਦ ਉਹ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਆਦਿ ਉਸ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ, ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਮਿਲੇ। ਵਿਉਸ਼ਿਤਾਸ਼ਵ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸੀ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਯਜਨ ਕਰਵਾਇਆ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਜੜੀ-ਸੜੀ ਸਰਦੀ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਸੂਰਜ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।" "ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ, ਉੱਤਰ, ਦੱਖਣ—ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ। ਦਸ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਬਲ ਵਾਲਾ ਉਹ ਰਾਜਾ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਜਦ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਧੀ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਉਹ ਹਰੇਕ ਵਰਗ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਜਾਨੇ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਬੇਅੰਤ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਸੋਮਾ ਯਜਨ ਕੀਤੇ।" "ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕਕਸ਼ਿਵਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਭਦਰਾ ਸੀ। ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਣਮਿੱਥ ਸੀ। ਦੋਹਾਂ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਪਰ, ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਬੀਮਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਚਲ ਬੱਸਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਭਦਰਾ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਰਹਿਤ ਸੀ।" "ਭਦਰਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਵਿਲਾਪ ਕੀਤਾ—'ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਔਰਤ ਅਧੂਰੀ ਹੈ। ਪਤੀ ਦੇ ਬਿਨਾ ਜੀਉਣ ਨਾਲੋਂ ਮਰ ਜਾਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਕਬੂਲ ਕਰ। ਮੈਂ ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਰਸਤਾ ਚਾਹੇ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਔਖਾ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਆਵਾਂਗੀ, ਤੇਰੇ ਪਰਤਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗੀ। ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਛਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਾਂਗੀ, ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਹੀ ਜੀਵਾਂਗੀ। ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਮੇਰਾ ਮਨ ਸੂਕ ਜਾਂਵੇਗਾ। ਮੇਰੇ ਸਾਥੀ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਈ ਔਰਤ ਨਰਕ ਵਰਗਾ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦੀ ਹੈ।' 'ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਇਹ ਵਿਛੋੜਾ ਆਇਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ਾ ਦੀ ਚੌਕੀ ਉੱਤੇ ਸੋਵਾਂਗੀ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਕਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਭੁੱਖੀ ਹਾਂ।'" "ਭਦਰਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਚੰਬੜ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਵਿਲਾਪ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਕਿਹਾ, 'ਉਠ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਮੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣਗੇ। ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਸਿੰਗਾਰ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਚੌਦਵੀਂ ਜਾਂ ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰ।'" "ਭਦਰਾ ਨੇ ਪਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਹੀ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਮਰੇ ਪਤੀ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਾਲਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਤਿੰਨ ਅਤੇ ਮਦ੍ਰ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ।" "ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਤਪ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਜਣ ਸਕਦੇ ਹੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਕੁੰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹਾਂ, ਹੇ ਕੁੰਤੀਆਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਉਸ਼ਿਤਾਸ਼ਵ ਨੇ ਵੀ ਇਹੀ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਸੀ।