ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਇੱਕ ਹਿਰਣ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਵੱਲੋਂ ਰੁਕ ਗਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਗਹਿਰੀ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ। ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ, ਨਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਦੀ ਪੁਤਰੀ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਦੇਵਕਾ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਸੀ। ਫਿਰ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚੁਣਿਆ, ਲਿਆ ਕੇ ਵਿਦੁਰ ਦੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਸਾਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ। ਵਿਦੁਰ, ਜੋ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਉੱਤਮ ਚਲਣ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਪੁੱਰਵੇਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਜਨਮੇਜਯਾ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗਾਂਧਾਰੀ ਦੇ ਘਰ ਇੱਕ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੈਸ਼ਿਆ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਗਿਆ। ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਕੁੰਤੀ ਤੇ ਮਾਦਰੀ ਤੋਂ ਪੰਜ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰਤਾ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਹੋਏ, ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਆਯੁ ਕਿੰਨੀ ਸੀ? ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਵੈਸ਼ਿਆ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ? ਗਾਂਧਾਰੀ, ਜੋ ਧਰਮਵਤੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਸਹੀ ਪਤੀ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਿਆ? ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਗਾਂਧਾਰੀ ਨਾਲ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਰਹੀ, ਕਿਵੇਂ ਵਰਤਾਓ ਕੀਤਾ? ਪਾਂਡੂ, ਜੋ ਸ਼ਾਪਤ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ? ਪੰਜ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਹੋਏ? ਇਹ ਸਾਰਾ ਵੇਰਵਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ, ਥੱਕੇ ਤੇ ਭੁੱਖੇ, ਆਏ। ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਵਿਆਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵਰ ਦਿਤਾ। ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਇੱਕ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸਨੇ ਆਤਮ-ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲਾ ਗਰਭ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਗਾਂਧਾਰੀ ਗਰਭਵਤੀ ਸੀ, ਪਾਂਡੂ ਤੇ ਅੰਬਾਲਿਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਦਾ ਸੀ, ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ। ਗਾਂਧਾਰੀ ਦੇ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਣ ਸਮੇਂ, ਪਾਂਡੂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਹਿਰਣ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਛਤਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਉਸਨੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰਾ ਵਾਂਗ ਤਪ ਕਰਕੇ ਪੂਰਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਦੇਹ ਛੱਡਣ 'ਤੇ ਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, "ਇਨਸਾਨ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚਾਰ ਰਿਣਾਂ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ: ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਕੋਈ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ—ਇਹ ਵਿਦਵਾਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਾਠ ਤੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪਿਤਰ-ਤਰਪਣ ਕਰਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ। ਧਰਮ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਿਣ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਪਰ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਰਿਣ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੋਂ ਅਜੇ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ।" "ਦੇਹ ਦੇ ਨਾਸ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਰਿਣ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਹੋਰ ਤਿੰਨ ਰਿਣ ਨਾਸ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਆਤਮਾ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਉੱਤਮ ਦ੍ਵਿਜ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵੱਲੋਂ।" "ਤਾਂ, ਮੇਰੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਸੰਤਾਨ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?" ਉਸਨੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੱਸਦੀ, ਜੋ ਹੋਰ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਹੈ; ਮਨੁੱਖ, ਚਾਹੇ ਉੱਚ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨੀਵਾਂ, ਵਿਪਤਿ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਧਰਮਵਤੀ ਲੋਕ ਉੱਤਮ ਸੰਤਾਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਫਲ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬੇਨਤੀ ਕਰਕੇ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਤਨੀ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਕਿਹਾ: 'ਇਸ ਵਿਪਤਿ ਵਿੱਚ, ਸੰਤਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ।'" "ਸੰਤਾਨ, ਜੋ ਧਰਮ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਧਾਰ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁੰਤੀ, ਧਰਮ-ਵਿਦਵਾਨ ਲੋਕ ਸਨਾਤਨ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਯਜਨ, ਦਾਨ, ਤਪ, ਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ—ਇਹ ਸਭ, ਜੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਸੰਤਾਨ ਨਹੀਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਹਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ, ਬਿਨਾ ਸੰਤਾਨ, ਮੈਂ ਸ਼ੁਭ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ।" "ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਮੌਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੀਵਨ ਨਹੀਂ; ਤੂੰ ਹੀ ਜਾਣਦੀ ਹੈਂ ਕਿ ਹਿਰਣ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਮੈਨੂੰ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ, ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ, ਇੱਕ ਕਰੂੜ ਕਰਮ ਦੁਆਰਾ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਹਾਂ।" "ਇਹ ਛੇ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਿਥਾ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਕ ਸਬੰਧੀ ਅਤੇ ਵਾਰਸ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਛੇ ਹੋਰ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਕ ਜਾਂ ਵਾਰਸ ਨਹੀਂ—ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।" "ਆਪਣੇ ਆਪ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ, ਨਿਯੁਕਤ ਪੁੱਤਰ, ਖਰੀਦਿਆ ਪੁੱਤਰ, ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਔਰਤ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਅਵਿਵਾਹਿਤ ਔਰਤ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਔਰਤ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ—ਇਹ ਹਨ।" "ਦਿਤਾ ਪੁੱਤਰ, ਖਰੀਦਿਆ, ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਇਆ, ਇੱਕਠੇ ਪਾਲਿਆ, ਸਾਕ, ਅਤੇ ਨੀਵੀਂ ਜਾਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ—ਇਹ ਵੀ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਂ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਗੈਰ-ਹਾਜ਼ਰੀ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਵਿਪਤਿ ਵਿੱਚ, ਭੈਣ-ਪਤੀ ਜਾਂ ਉੱਚ ਪੁਰਸ਼ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਹੀ ਬੀਜ ਤੋਂ, ਪ੍ਰਿਥਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੰਤਾਨ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਫਲ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮਨੁ, ਸਵਾਇੰਭੂਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਨੇ ਐਸਾ ਕਿਹਾ।" "ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅੱਜ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਖੁਦ ਸੰਤਾਨ-ਉਤਪੱਤੀ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹਾਂ।" "ਜਾਣ ਲੈ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਸੰਤਾਨ ਉੱਚ ਜਾਂ ਬਰਾਬਰ ਪੁਰਸ਼ ਤੋਂ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਸੁਣ, ਕੁੰਤੀ, ਇਹ ਕਥਾ ਸ਼ਾਰਦੰਡਾਯਿਨੀ ਦੀ।" "ਤੇਰੀ ਧਰਮਵਤੀ ਭੈਣ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨਾ, ਮਹਾਨ ਕੈਕੈਯ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ਾਰਦੰਡਾਯਿਨਾ ਨੂੰ ਵਿਆਹੀ ਸੀ।" "ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪਤਨੀ, ਵੱਡੀ ਦੀ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਚੌਰਾਹੇ 'ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਕੁੰਤੀ।" "ਇਕ ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚੁਣ ਕੇ, ਪੁੱਤਰ ਯਜਨ ਦੀ ਅੱਗ ਚੜਾ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਰਹੀ।