ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰਕ ਸੁਖਾਂ ਅਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗਣ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਵੱਡੇ ਵਣ ਵਿੱਚ ਛਾਲਾਂ ਦੀ ਚੋਲਾ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਫਲਾਂ ਤੇ ਕੰਦ-ਮੂਲਾਂ 'ਤੇ ਜੀਊਂਦੇ, ਕਠੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਤਤਪਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਨਿਯਮਤ ਸਮੇਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਦਾ, ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ, ਘੱਟ ਖਾਂਦਾ, ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਛਾਲ-ਚਮੜੇ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਵਾਲ ਮਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਠੰਢ, ਹਵਾ ਤੇ ਗਰਮੀ ਦੀ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਭੁੱਖ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਕਠੋਰ ਤਪ ਨਾਲ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ, ਮਨ ਵਿਚ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਾ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਪੱਕੇ-ਕੱਚੇ ਫਲ ਖਾਂਦਾ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਤੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੰਗਲ-ਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਉਹ ਕਦੇ ਕੋਈ ਅਸੁਖਦਾਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਪਿੰਡ-ਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਕਠੋਰ ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਆਚਾਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਸਰੀਰ ਰਹਿਣ ਤੱਕ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗਾ। ਇਹ ਸਭ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਸਤਕ ਦਾ ਮੁਕੁਟ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਬਾਂਹ ਦੇ ਕੜੇ ਤੇ ਕੰਨ ਦੇ ਕੁੰਡਲ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਸਨੇ ਮਹਿੰਗੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ, ਮੁੱਖ ਰਥ, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਕਵਚ—all ਕੁਝ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਰਤਨ, ਸੁੰਦਰ ਖੱਟ-ਪਲੰਗ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਤਨ, ਮੋਤੀ, ਮੂੰਗੇ—ਸਭ ਕੁਝ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਨਾਗਪੁਰ ਜਾਓ ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਧਨ, ਸੁਖ, ਆਰਾਮ ਅਤੇ ਇਨਸਾਨੀ ਆਨੰਦ ਤਿਆਗ ਕੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸੇਵਕ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ। ਜਦੋਂ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਪਾਂਡੂ ਦੀਆਂ ਦੁਖੀ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਉਹ ਚੀਕ-ਚੀਕ ਕੇ ਰੋ ਪਏ। ਉਹ ਗਰਮ ਹੰਝੂ ਵਗਾ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜਲਦੀ ਨਾਗਪੁਰ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਧਨ ਲੈ ਗਏ। ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਪਾਂਡੂ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਖਜਾਨਾ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਭ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਪਾਂਡੂ ਲਈ ਹੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਹੁਣ ਨਾ ਖੱਟ-ਪਲੰਗਾਂ ਵਿਚ, ਨਾ ਬੈਠਕਾਂ ਵਿਚ, ਨਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਸੁਖ ਵਿਚ ਮਨ ਲੱਗਦਾ ਸੀ; ਉਸਦਾ ਮਨ ਸਦਾ ਪਾਂਡੂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੌਰਵ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਪਾਂਡੂ, ਫਲ ਤੇ ਕੰਦ-ਮੂਲ ਖਾਂਦਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ "ਸੌ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ" ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਉਹ ਚਿਤ੍ਰਰਥ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਕਾਲਕੂਟ ਤੋਂ ਪਾਰ ਗਿਆ, ਹਿਮਾਵਤ ਨੂੰ ਲੰਘ ਕੇ ਗੰਧਮਾਦਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉੱਥੇ ਉਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਮਹਾਨ ਜੀਵਾਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਮਤਲ ਤੇ ਪੱਥਰੀਲੇ ਦੋਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵੱਸਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਇੰਦਰਦਯੁਮਨ ਸਰੋਵਰ ਤੇ ਹੰਸਕੂਟ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਤ-ਸ਼੍ਰਿੰਗ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿਥੇ ਉਸਨੇ ਉੱਚਤਮ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਇੱਥੇ, ਉਸਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨੇ ਸਿੱਧਾਂ ਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਾਂਡੂ ਸਾਵਧਾਨ, ਨਮ੍ਰ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਜਤਨ ਨਾਲ ਸੁਆਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਕਈਆਂ ਲਈ ਉਹ ਭਰਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਦੂਜਿਆਂ ਲਈ ਦੋਸਤ, ਤੇ ਕੁਝ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਕੀਤੀ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤਪ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਨੂੰ, ਸਾਰੇ ਤਪਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿਚ ਅਡੋਲ ਸਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ। ਜਦ ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, "ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ?" ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਬ੍ਰਹਮਾ-ਲੋਕ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸਭਾ ਹੋਣੀ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਸਵੈੰਭੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ।" ਪਾਂਡੂ ਤੁਰੰਤ ਉੱਠ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਸਤ-ਸ਼੍ਰਿੰਗ ਤੋਂ। ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਿਸ਼ੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਅਸੀਂ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਉੱਤੇ, ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।" ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, "ਇਸ ਸੁੰਦਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਅਸੀਂ ਅਨੇਕ ਔਖੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵੇਖੀਆਂ, ਜਿਥੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਉਡਦੇ ਮਹਿਲ ਹਨ, ਸੰਗੀਤ ਤੇ ਰਾਗ ਵੱਜਦੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਖੇਡ-ਮੈਦਾਨ ਹਨ, ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਬਾਗ ਹਨ, ਸਮਤਲ ਤੇ ਉੱਚ-ਨੀਚ ਜਗ੍ਹਾ ਹਨ। ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਘਾਟ ਹਨ, ਗੂੜ੍ਹੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਸਦਾ ਹਿਮ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਰੁੱਖ ਹਨ, ਨਾ ਜਾਨਵਰ, ਨਾ ਪੰਛੀ। ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ ਰੇਤ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਹਨ, ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ ਅਜਿਹੇ ਕਿਲੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਪੰਛੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੰਘ ਸਕਦੇ, ਹੋਰ ਜੀਵ ਤਾਂ ਦੂਰ ਦੀ ਗੱਲ। ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ ਹਵਾ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹੀ ਲੰਘ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਤੇਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਇਹ ਪਹਾੜ ਕਿਵੇਂ ਪਾਰ ਕਰਨਗੀਆਂ?" ਫਿਰ ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਦਾ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਸਵਰਗ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਸਤਾ ਰਹੀ ਹੈ; ਪੁੱਤਰ-ਰਹਿਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ: ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਾਂਗੇ, ਜੀਵਨ ਤਿਆਗਣ ਨੂੰ ਤਤਪਰ ਹਾਂ।" "ਬਿਨਾ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਕਠੋਰ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਦਿਵ੍ਯ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ, ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਪੁੱਤਰ ਦੇਖ, ਜੋ ਕੁਲ ਦੀ ਲੀਕ ਵਿੱਚ ਆਵੇ; ਹੇ ਪੁਰਸ਼ ਸਿੰਘ, ਇਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਉੱਦਮ ਕਰ।" "ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦਾ, ਉਹ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਐਸਾ ਨਤੀਜਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੈਨੂੰ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਇਹ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਡੂੰਘੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।