ਪਾਂਡੁ ਨੇ, ਖਜਾਨਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਾਹਨ ਲੈ ਕੇ, ਮਿਥਿਲਾ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਕਾਸ਼ੀ, ਸੁਹਮਾ ਅਤੇ ਪੁੰਦ੍ਰਾ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਬਾਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਈ। ਜਦ ਪਾਂਡੁ, ਤੀਰ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ ਬਣ ਕੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਏ। ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਕੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਂਡੁ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਹੀਰੋ ਮੰਨਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ। ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਝੁਕ ਕੇ, ਪਾਂਡੁ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨ ਲਿਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੋਤੀ, ਮਣਕੇ, ਮੂंगा, ਸੋਨਾ-ਚਾਂਦੀ, ਗਾਂ-ਘੋੜੇ, ਰਥ-ਹਾਥੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਖਜਾਨਾ ਪਾਂਡੁ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਟ, ਭੈਂਸਾਂ, ਹੋਰ ਪਸ਼ੂ, ਕਮਲ ਦੀ ਖਾਲ ਵਾਲੇ ਰਤਨ, ਰੰਕਾ ਦੇ ਕੰਬਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਸਤੂਆਂ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ, ਜੋ ਪਾਂਡੁ ਨੇ, ਨਾਗਪੁਰ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀਆਂ। ਇਹ ਸਭ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਂਡੁ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵਾਹਨਾਂ ਸਮੇਤ ਮੁੜ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਰਿਆਸਤ ਅਤੇ ਗਜਸਹਵਯਾ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇਛਾ ਨਾਲ। ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਅਤੇ ਬੁਧਿਮਾਨ ਭਾਰਤ ਦੀ ਗੁਆਚੀ ਹੋਈ ਮਹਿਮਾ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਵਾਈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਰੁ ਰਾਜ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਹੜਪ ਲਈ ਸੀ, ਪਾਂਡੁ ਨੇ, ਨਾਗਪੁਰ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਟ੍ਰਿਬਿਊਟਰੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਰਾਜੇ, ਮੰਤਰੀ, ਨਾਗਰਿਕ ਅਤੇ ਦੇਹਾਤੀ, ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸਨ। ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਪਾਂਡੁ ਦੀ ਆਮਦ ਤੇ ਮਿਲਣ ਲਈ ਨਿਕਲੇ, ਅਤੇ ਨਾਗਪੁਰ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਨ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਜਾਨਿਆਂ, ਰਤਨਾਂ, ਉੱਚ-ਨੀਵੀਂ ਜਵਾਹਰਾਤਾਂ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਾਹਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ। ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ, ਗਾਂ, ਉੱਟ ਅਤੇ ਭੇਡਾਂ ਦੇ ਖਜਾਨਿਆਂ ਨਾਲ, ਕੌਰਵਾਂ ਅਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੀ ਕੋਈ ਹੱਦ ਨਜ਼ਰ ਨਾ ਆਈ। ਪਾਂਡੁ ਨੇ, ਕੌਸਲਿਆ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਤੇ ਦੇਹਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਯਥਾ-ਉਚਿਤ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਰੋਧੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਮੁੜ ਆਏ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂ ਵਗਾਏ। ਹਸਤੀਨਾਪੁਰ ਵਿੱਚ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੁਰਹੀਆਂ, ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਡੋਲਾਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਜਿੱਤਿਆ ਹੋਇਆ ਖਜਾਨਾ ਭੀਸ਼ਮ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤਾ। ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਇਹ ਦੌਲਤ ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਵੀ ਭੇਜੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਸਤ੍ਯਵਤੀ, ਭੀਸ਼ਮ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਕੌਸਲਿਆ ਨੂੰ ਉਹ ਖਜਾਨਾ ਭੇਟ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਅਤੁੱਲ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਤੇ ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਗਲੇ ਲਾਉਣ ਵਾਂਗ, ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ। ਪਾਂਡੁ ਦੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਅਤੇ ਦਾਨ-ਧਰਮ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਕਰਵਾਈਆਂ। ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਾਂਡੁ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਥਕ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਜੰਗਲ ਵਾਸੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਮਹਲਾਂ ਅਤੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਬਿਸਤਰੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ। ਸੋਹਣੇ ਹਿਮਾਚਲ ਦੀਆਂ ਦੱਖਣੀ ਢਲਾਨਾਂ ਤੇ, ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਿਆ। ਪਾਂਡੁ, ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਪਾਂਡੁ, ਤਲਵਾਰ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਕਵਚ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਇਹ ਤਾਂ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਹੈ।" ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੇ, ਲੋਕ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੁਸਤ, ਪਾਂਡੁ ਦੀਆਂ ਚਾਹਤਾਂ ਅਤੇ ਸੁਖ-ਸਵਿਧਾਵਾਂ ਜੰਗਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਵੀ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੰਦੇ। ਇਕ ਵਾਰ, ਪਾਂਡੁ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ। ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਹਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਦੇ ਨੇਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਦਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਪਾਂਡੁ ਨੇ, ਪੰਜ ਤੇਜ਼, ਸੋਨੇ ਦੀ ਪੰਖੀ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਟੈਗ ਅਤੇ ਡੋਇ ਨੂੰ ਛੇਦ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਅਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਉਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹਰਣ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਡੋਇ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਬੋਲਿਆ; ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਹਰਣ ਨੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਰੋਣਾ ਕੀਤਾ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਅਕਲ ਨਾਲ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜਦ ਤਮੰਨਾ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਕਠੋਰ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਚਾਹੇ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਹੋਵੇ। ਧਰਮ ਅਕਲ ਨੂੰ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਪਰ ਧਰਮ ਅਕਲ ਨੂੰ ਹਰਾ ਵੀ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਵਿਆਕਤ ਵਿਅਕਤੀ ਧਰਮ ਦੇ ਉਲਟ ਜਾਣ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਰਤ, ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਕਿਵੇਂ ਡੋਲ ਗਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਉੱਚ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਕੇ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਹੁਣ ਤਮੰਨਾ ਅਤੇ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਆ ਕੇ? ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਵਰਗਾ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਮੂਰਖਤਾ ਵਿਚ ਪਸ਼ੂ ਵਾਂਗ ਨਾ ਦੋਸ਼ ਦਿਓ। ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ, ਜਦ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਬੇ-ਧੋਖਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹੀ ਕਾਨੂੰਨ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਹੈ—ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਕਿਉਂ ਦਿੰਦੇ ਹੋ? ਅਗਸਤਿਆ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਜਲ ਛਿੜਕ ਕੇ ਯਥਾ-ਰੂਪ ਕ੍ਰਿਆ ਕੀਤੀ। ਸਥਾਪਿਤ ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਕਿਉਂ ਦੋਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹੋ? ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਯਜਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦਾ ਕੰਮ ਵੀ ਧਰਮ-ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ।