ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਤਾਂ ਮਦ੍ਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੋਈ ਹੋਰ ਚੋਣ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਪੂਰੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤੀ ਹੈ।" ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਜੋ ਕੁਝ ਸਾਡੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੇ, ਚਾਹੇ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ, ਇਸ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਿਯਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਗੱਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰੰਪਰਾ ਹੀ ਸਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਅਥਾਰਟੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤੀ ਨਾਲ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸਨ, ਨੇ ਮਦ੍ਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਖੁਦ ਸਵੈੰਭੂ ਨੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਨਿਯਮ ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਸੀਮਾ, ਹੇ ਸ਼ਲਯ, ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਸਤਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਈ ਹੈ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸ਼ਲਯ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ ਅਤੇ ਨਾ ਬਣੇ ਭਾਂਡੇ, ਅਤੇ ਕਈ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿੱਤੀ। ਗੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ—ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਿਣੇ, ਅਤੇ ਮੋਤੀਆਂ, ਮਾਣਕਾਂ, ਮੂੰਗਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਧਨ ਲੈ ਕੇ, ਸ਼ਲਯ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਸ਼ਿੰਗਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਭੀਸ਼ਮ, ਸਮੁੰਦਰ-ਜਨਮੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਾਦਰੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਹਾਥੀ-ਦੁਆਰ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਆਇਆ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਮਹਾਨ ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ। ਰਾਜਾ ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਮਾਦਰੀ ਦਾ ਹੱਥ ਧਾਰਮਿਕ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਫੜਿਆ। ਵਿਆਹ ਦੇ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋਣ ਉਪਰੰਤ, ਕੁਰੁ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਵਿਖਵਾ ਦਿੱਤਾ। ਉੱਚ ਕੌਲ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋਨਾਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ, ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮਨ ਅਨੁਸਾਰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜੀਊਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਕੁਰੁ ਰਾਜਾ ਪਾਂਡੂ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲੋਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਸ਼ੁਭ ਰੀਤੀਆਂ ਨਾਲ ਅਲੰਕ੍ਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਵਧਾਈਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਉਹ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਉਹ ਰਾਜਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਪਾਂਡੁ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕਈ ਵੈਰੀਆਂ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਦਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਪਾਂਡੂ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ। ਫਿਰ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵਿਅਕਤ-ਵਿਅਕਤ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਕਰਕੇ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਡਰ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਉੱਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦਾ, ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਰਾਜਗ੍ਰਿਹਾ ਦੇ ਲੰਮੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਖਜ਼ਾਨਾ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਵਾਹਨ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਮਿਥਿਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਿਦੇਹਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ, ਕਾਸ਼ੀ, ਸੁਹਮਾ ਅਤੇ ਪੁੰਡ੍ਰ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਹੇ ਪੁਰੁਸ਼ ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬਾਂਹ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਈ। ਰਾਜੇ, ਜੋ ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਝਲਕ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਵੇਖਦੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਚੱਕਨਾਚੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਿਆ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਹੀਰੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਮੰਨਦੇ ਸਨ। ਸਾਰੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਥੱਲੇ ਸਿਰ ਕਰਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਕੋਲ ਆਏ। ਉਹ ਰਾਜੇ ਜਵਾਹਰਾਤ, ਮੋਤੀ, ਮੂੰਗੇ, ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਸੋਨਾ-ਚਾਂਦੀ, ਗਾਂ-ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਹਾਥੀ ਆਦਿ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਲੈ ਕੇ ਆਏ। ਉਹ ਉੱਟ, ਭੈਂਸਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰ, ਕਮਲ-ਚਮੜੀਆਂ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ, ਰੰਕਾ ਦੇ ਕੰਬਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਲਿਆਏ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਗਪੁਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵਾਹਨਾਂ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀਆਂ ਰਿਆਸਤਾਂ ਅਤੇ ਹਾਥੀ-ਦੁਆਰ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ। ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤਨੁ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਅਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਭਾਰਤ ਦੀ ਗੁੰਮ ਹੋਈ ਮਹਿਮਾ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਰੁ ਰਾਜ ਅਤੇ ਧਨ ਲੈ ਲਿਆ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਨਾਗਪੁਰ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਰਾਜਿਆਂ, ਮੰਤਰੀਆਂ, ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਅਤੇ ਦੇਹਾਤੀਆਂ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ। ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਉਸਦੇ ਸਵਾਗਤ ਲਈ ਆਏ, ਅਤੇ ਨਾਗਪੁਰ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ, ਲੰਮਾ ਰਸਤਾ ਤੈਅ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਵਧਾਈ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ, ਵਾਹਨਾਂ ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ, ਗਾਂਵਾਂ, ਉੱਟਾਂ ਅਤੇ ਭੇੜਾਂ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਨਾਲ, ਕੌਰਵਾਂ ਅਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਉਹ ਧਨ ਅੰਤਹੀਨ ਲੱਗਿਆ। ਪਾਂਡੂ ਨੇ, ਕੌਸਲਿਆ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਤੇ ਦੇਹਾਤੀਆਂ ਦਾ ਯਥੋਚਿਤ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਵੈਰੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਵਾਪਸ ਆਇਆ; ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂ ਆ ਗਏ। ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੁਰਹੀਆਂ, ਸ਼ੰਖਾਂ ਤੇ ਨਗਾਰਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਵੱਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਉਪਰੰਤ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਧਨ ਭੀਸ਼ਮ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤਾ। ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਉਹ ਧਨ ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਵੀ ਭੇਜਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਧਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਧਨ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ।