ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਦੀ ਧੀ ਪ੍ਰਿਥਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਬੜੀ ਸੋਹਣੀ, ਨੈਤਿਕਤਾ ਅਤੇ ਤੇਜੀ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਹ ਧਰਮ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਯੁਵਨ ਦੀ ਚਮਕ ਨੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਉਸ ਦੀਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਏ, ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ। ਇਕ ਵਾਰ, ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਨੇ ਵੱਡੇ ਸੰਮਾਨ ਨਾਲ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਊਤਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਾ ਸਵਯੰਵਰ ਰਚਾਇਆ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਕੁੰਤੀ ਖੁਦ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ, ਰਾਜਾ ਪਾਂਡੂ ਉੱਤੇ ਪਈ। ਪਾਂਡੂ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ, ਸਾਂਡ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਵੱਡੇ ਗੌਰਵ ਨਾਲ, ਪਾਂਡੂ ਰਾਜ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪਾਂਡੂ ਵੱਲ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਕੁਝ ਪਲਾਂ ਲਈ ਡੋਲ ਗਿਆ। ਲਜਜਤ ਨਾਲ ਭਰੀ ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਮਾਲਾ ਲੈ ਕੇ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਕੰਧੇ ਉੱਤੇ ਪਾ ਦਿੱਤੀ। ਜਦ ਸਾਰਿਆਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਹਾਥੀ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਨੇ ਧੂਮਧਾਮ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬੜੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਂਡੂ, ਜੋ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਪੌਲੋਮੀ ਨਾਲ। ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ-ਵਧੀਆ ਤੋਹਫੇ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ, ਪਾਂਡੂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਪੁੱਜੇ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਵਸਾਇਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੀਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭੀਸ਼ਮ, ਸੰਤਾਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਨੇ ਪਾਂਡੂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਸੋਚੀ। ਆਪਣੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਮੰਤਰੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ, ਚਾਰਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਮਦ੍ਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲੇ। ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਆਮਦ ਦੀ ਸੁਣਕੇ, ਵਾਹੀਕਾ ਜਾਤ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਾਜੇ ਸ਼ਲਯ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਆਉਣ ਤੇ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ। ਮਦ੍ਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਆਸਨ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਅਰਘਯ ਅਤੇ ਮਧੁਪਾਰਕ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਣ ਪੁੱਛਿਆ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੇਰੀ ਧੀ ਮਾਦ੍ਰੀ ਬਹੁਤ ਸੁਗੁਣਵਾਨ ਹੈ। ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਪਾਂਡੂ ਲਈ ਵਧੀਆ ਵਧੂ ਹੋਵੇ।" ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਦੋਵਾਂ ਵੰਸ਼ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਜੋੜਾ ਸਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਮਦ੍ਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ, "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੋਣ ਹੋ। ਪਰ ਸਾਡੇ ਘਰ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਰ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।" ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਵੀ ਕਿਹਾ, "ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਸਵੈੰਭੂ ਨੇ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸ਼ਲਯ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਿਣੇ, ਮੋਤੀਆਂ ਅਤੇ ਮੁੰਗਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਇਹ ਸਭ ਪाकर, ਸ਼ਲਯ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਮਾਦ੍ਰੀ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਸਜਾ ਕੇ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਗੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਮਾਦ੍ਰੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ (ਹਾਥੀ-ਦੁਆਰ ਵਾਲਾ ਸ਼ਹਿਰ) ਆਏ। ਜਦ ਸੁਭ ਦਿਨ ਆਇਆ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪਾਂਡੂ ਅਤੇ ਮਾਦ੍ਰੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ। ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਦ੍ਰੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ। ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨਵੀਂ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਵਸਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋਵਾਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਮਾਦ੍ਰੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜੀਵਨ ਵਿਅਤੀਤ ਕੀਤਾ। ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉੱਤੇ ਪਿਛੋਂ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਛੱਡਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਭੀਸ਼ਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡਿਆਂ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਸਭ ਨੇ ਵਧਾਈਆਂ ਅਤੇ ਅਸੀਸਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਪਾਂਡੂ ਵੱਡੀ ਫੌਜ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸੇਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ ਵਧੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵੱਲ ਵਧ ਚੱਲਿਆ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਦਾਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ, ਸਿੰਘ ਵਰਗੇ ਪਾਂਡੂ ਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਸੀ। ਪਾਂਡੂ, ਜੋ ਕਈ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਬਹਾਦੁਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬਲ 'ਤੇ ਮਾਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜਗ੍ਰਿਹਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਚੱਲੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।