ਪ੍ਰਥਾ, ਜੋ ਕਿ ਕੁੰਤੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਈ। ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਤਿੱਖੇ ਤੇ ਦ੍ਰਿੜ਼ ਨਿਸ਼ਚਯ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਸਾਧੂ, ਦੁर्वਾਸਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਗੂੜ੍ਹੀ ਮੱਤ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਪੂਰੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੁਧ, ਦਹੀਂ, ਘੀ ਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਵਿਆੰਜਨ ਨਾਲ ਉਸ ਯੋਗੀ ਦੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਆਤਿਥਿਆ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੁर्वਾਸਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਰੀਖਿਆ ਤੇ ਧਰਮ-ਨਿਸ਼ਠਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅੱਤ ਉੱਤਮ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਵੀ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ, “ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਜਿਹੜੇ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਤੂੰ ਸੱਦੇਂਗੀ, ਉਹਦੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋਵੇਗੀ।” ਇਹ ਜਾਨ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਤਸੁਕਤਾ ਜਾਗੀ। ਉਸ ਨੇ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਯਸ਼ਸਵਿਨੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਉਕਤ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੱਦ ਲਿਆ। ਸੂਰਜਦੇਵ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦੇ, ਚੌੜੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁਵਾਰੀ ਕੁੰਤੀ ਕੋਲ ਆਏ। ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਜਗਤ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਈ। ਸੂਰਜਦੇਵ ਨੇ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਹਾਂ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ।” ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਕਵਚ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਉਹ ਅਜੈਯ ਹੋਏਗਾ। ਉਸ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਹਥਿਆਰ ਜਾਂ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਮਨਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਆਪ ਕਿਉਂ ਨਾ ਕਹਾਂ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਸੂਰਜਦੇਵ ਅੱਗੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਅਜੇ ਅਵਿਵਾਹਿਤ ਕੁਆਰੀ ਹਾਂ, ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹਾਂ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਪਤੀ ਨਹੀਂ। ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੁਆਰਾ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਤਸੁਕਤਾ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦ ਲਿਆ। ਜੇ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਭੁੱਲ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਉ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।” ਸੂਰਜਦੇਵ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ, “ਦੁਰਵਾਸਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਜੋ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਡਰ ਛੱਡ ਦੇ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਮਿਲਾਪ ਕਰੀਏ।” ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ, “ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸੱਦਾ ਸੁਣ ਕੇ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰੇਂ, ਤਾਂ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਦਾਨ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।” ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਫਿਰ ਵੀ ਸੰਕੋਚ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਅਜੇ ਕੁਆਰੀ ਹਾਂ।” ਪਰ ਸੂਰਜਦੇਵ ਨੇ ਆਸ਼ਵਾਸਨ ਦਿੱਤਾ, “ਮੇਰੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ। ਤੇਰੀ ਕੁਆਰਪਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵੀ ਮੁੜ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗੀ। ਡਰ ਛੱਡ ਦੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖੇਗੀ।” ਇਹ ਆਸ਼ਵਾਸਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੌੜ ਗਈ ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸੂਰਜਦੇਵ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ। ਸੂਰਜਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਉਸ ਕੁਆਰੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਕਵਚ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਕਰਨਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ। ਸੂਰਜਦੇਵ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕੁਆਰਪਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵੀ ਪਰਤਾਈ। ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੂਰਜਦੇਵ ਵਾਪਸ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਕੁੰਤੀ, ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ, ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ ਕਿ ਕਿੱਦਾਂ ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੀਏ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, “ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਾਂ ਜੋ ਧਰਮਕ ਰਾਹ ਹੋਵੇ?” ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਗਹਿਣਿਆਂ ਵਾਲੇ ਪੇਟੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਬੱਚਾ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਤੈਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਧਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੇ ਰਥੀ, ਅਧੀਰਥ ਦੁਆਰਾ ਲੱਭਿਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਰਾਧਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਪਾਲਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ, ਬੱਚਾ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਵਸੁਸੇਨ ਰੱਖਿਆ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਵਧਦਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਚੜ੍ਹਦੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਸੂਰਜਦੇਵ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਤੇ ਵੀਰ ਕਰਨਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਤੇ ਵੀ ਕੋਈ ਦਾਨ ਦੇਣ ਯੋਗ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜਦੇਵ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਕਰਨਾ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਸੁਣ, ਪੁੱਤਰ। ਜਦ ਰਾਤ ਲੰਘ ਜਾਵੇ ਤੇ ਸਵੇਰ ਹੋਵੇ, ਇੰਦਰ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇਗਾ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਆਵੇਗਾ, ਪਰ ਉਸਦਾ ਮਨਸੂਬਾ ਤੇਰੇ ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਕਵਚ ਲੈਣ ਦਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।” ਕਰਨਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਜੇ ਸ਼ਕ੍ਰ (ਇੰਦਰ) ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਕੇ ਮੈਥੋਂ ਕੁਝ ਮੰਗੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨਾਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁੰਤੀ ਦੀ ਅਸਧਾਰਣ ਸੇਵਾ, ਦੁर्वਾਸਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਦਾਨ, ਸੂਰਜਦੇਵ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ ਕਰਨਾ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਇਹ ਅਨੋਖੀ ਕਥਾ, ਧਰਮ, ਨਿਸ਼ਠਾ ਤੇ ਤਿਆਗ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਬਣੀ।