ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਸੀ, ਨੇ ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਮੂਲ ਤੱਤ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਸਹੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਸਾਡਾ ਵੰਸ਼, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਪੂਰੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜ ਧਰਮਾਤਮਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਇਹ ਵੰਸ਼ ਕਦੇ ਵੀ ਡਿਗਿਆ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੇ ਦੁਆਰਾ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੁਆਰਾ, ਇਹ ਪਰਿਵਾਰਕ ਰੀਤ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚ ਫਿਰ ਤੋਂ ਸਥਾਪਤ ਹੋਈ ਹੈ।” ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਵੰਸ਼ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਇਸ ਦੀ ਵਾਧੂ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ, ਅਤੇ ਸੁਬਾਲਾ ਰਾਜਾ ਗੰਧਾਰ ਦੀ ਧੀ, ਅਤੇ ਮਦ੍ਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ, ਸਭ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿਚ ਅਦੁੱਤੀਅ ਹਨ ਤੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਗੋਤ-ਮਿਲਾਪ ਲਈ ਯੋਗ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਉੱਚ ਜਨਮ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹਨ।” ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਚੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਹੋਰ ਠੀਕ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੇ ਹੋ ਕੇ ਸੋਚੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ, ਅਤੇ ਸਿਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਰੋ।” ਇਸ ਸਮੇਂ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਸੁਬਾਲਾ ਦੀ ਧੀ, ਗੰਧਾਰੀ, ਨੇ ਹਰਾ (ਭਗਾ ਦੀ ਅੱਖ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ) ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਵਰਦਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ—ਉਸਨੂੰ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਗੇ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਇਹ ਸੱਚ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਗੰਧਾਰ ਨੂੰ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜਿਆ। ਸੁਬਾਲਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਅੰਧਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਹੋਇਆ। ਪਰਿਵਾਰ, ਨਾਮ ਅਤੇ ਆਚਰਨ ਨੂੰ ਜਾਂਚ ਕੇ, ਸੁਬਾਲਾ ਨੇ ਗੰਧਾਰੀ ਨੂੰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਗੰਧਾਰੀ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਵਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਧੀਰਜ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਨੇਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਕਈ ਪਰਤਾਂ ਵਾਲਾ ਕਪੜਾ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਹੋਵਾਂਗੀ।” ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਗੰਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਸ਼ਕੁਨੀ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਕੌਰਵਾਂ ਕੋਲ ਲੈ ਆਇਆ ਅਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ। ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਅਤੇ ਉਚਿਤ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਵਲੋਂ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਪਾ ਕੇ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਗੰਧਾਰੀ, ਆਪਣੇ ਉੱਤਮ ਆਚਰਨ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਕੁਰਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸਮਝ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਡਰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਸਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਪਤੀ-ਵਰਤਾ, ਵਧੀਆ ਵਰਤਾਰਾ ਅਤੇ ਵਚਨਾਂ ਨਾਲ, ਘਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪੁਰਖ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਸੁਬਾਲਾ ਨੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਗੰਧਾਰੀ ਦੀਆਂ ਦਸ ਹੋਰ ਭੈਣਾਂ ਵੀ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ—ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਾ, ਸਤ੍ਯਸੇਨਾ, ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ, ਸੰਹਿਤਾ, ਤੇਜਸ਼੍ਰਵਾ, ਸੁਸ਼੍ਰਵਾ, ਨਿਕ੍ਰਿਤੀ, ਸ਼ੰਭਵਠਾ, ਦਸ਼ਾਰਣਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਸ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗੰਧਾਰ ਕੁੜੀਆਂ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਇਕ ਸੌ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ੂਰ ਸੀ। ਉਹ ਵਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪਿਤਾ ਬਣਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਧੀ, ਪ੍ਰਿਥਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਦੁੱਤੀਅ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਸ਼ੂਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਨਿਸੰਤਾਨ ਸੀ, ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰੀ ਦੇਣ ਦਾ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਨੂੰ ਦਾਨ ਵਿਚ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤਿਥੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਤੇ ਤੀਬਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੁਰਵਾਸਾ, ਦੀ ਪੂਰੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੇ ਦਹੀਂ, ਘੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਧਰਮ ਨਿਸ਼ਠਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ, “ਜਿਸ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਤੂੰ ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੱਦੇਂਗੀ, ਉਸ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਗਾ।” ਇਹ ਜਾਨ ਕੇ, ਕੁਤੂਹਲ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਕੁੰਤਿ ਨੇ, ਜੋ ਚਸਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸੱਦ ਲਿਆ। ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਰਾਹ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਜ, ਜਗਤ ਦਾ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟਿਕਰਤਾ, ਉਸ ਕੋਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਈ। ਮੁਨਿ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਨੇ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹਾਸੇ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਜਾਣ—ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਕਵਚ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਜਗਤ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ, ਧਰਮ, ਅਤੇ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੇ ਮਹਾਭਾਰਤ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਪੰਨੇ ਜੋੜੇ।