ਪਾਂਡੁ ਨੂੰ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ, ਘੋੜਸਵਾਰੀ, ਗਦਾ ਯੁੱਧ, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਢਾਲ, ਹਾਥੀ ਸੰਭਾਲਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਹਾਸਲ ਹੋ ਗਈ। ਜਦ ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਧਨ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੂਰੀ ਮਹਾਰਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਵਚਿੱਕ ਸੈਨਾਪਤੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪਾਂਡੁ, ਜੋ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ, ਹੋਰ ਸਭ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸੀ; ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਮਕਾਲੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੀਦੁਰ, ਜੋ ਹੁਣੇ ਹੀ ਨੌਜਵਾਨ ਸੀ ਪਰ ਆਪਣੀ ਨੇਕੀ ਤੇ ਧਰਮ-ਗਿਆਨ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਭੀਸ਼ਮ ਵਲੋਂ ਰਾਜਾ ਲਈ ਸਭ ਧਰਮਕ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਸਲਾਹਕਾਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ ਬੁੱਧੀ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਸਾਰ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਤੇ ਤਰਕ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਸੀ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਵਿਦੁਰ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਉਹ ਸਦਾ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਉੱਚਤਮ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ। ਜਦ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਨਾਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੁਬਾਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਵਾਰਤਾ ਸਾਰੇ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ। ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਕਾਸ਼ੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਕੁਰੁਜੰਗਲ ਦੇ ਪੁਰਾਤਨ ਗਜਸਹਵਯਾ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਿਆ; ਤੇ ਵਿਦੁਰ, ਜੋ ਇਕ ਦਾਸੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਵੀ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਇਸ ਲਈ ਪਾਂਡੁ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਸਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਸੀ, ਉਪਲਬਧ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ, ਗੰਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਬਲ ਦੀ ਧਰਮੀ ਕੁੜੀ ਅਤੇ ਮਦ੍ਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਦਵਿਤੀਅ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੀ, ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਮੂਲ ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਉਚਿਤ ਬਾਤਾਂ ਆਖੀਆਂ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਸਾਡਾ ਵੰਸ਼, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਸਭ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਸੱਤਾ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਇਹ ਵੰਸ਼ ਕਦੇ ਵੀ ਘਟਿਆ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੇ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਲੋਂ, ਇਹ ਵੰਸ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਇਹ ਵੰਸ਼ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੇ ਤੂੰ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਾ ਕਰ, ਇਸਦੀ ਵਾਧੂ ਲਈ ਉਚਿਤ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਹਨ।" ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ, "ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ, ਤੇ ਸੁਬਲ ਅਤੇ ਮਦ੍ਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਲਈ ਉਪਯੋਗ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਕੁੜੀਆਂ, ਪੁੱਤਰ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਯੋਗ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਚੁਣੀਆਂ ਜਾਣ, ਜੇਕਰ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਵਿਦੁਰ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ ਤੇ ਉੱਚਤਮ ਆਚਾਰਿਆ ਹੈਂ; ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਕਿ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੀ ਹੈ ਤੇ ਉਹੀ ਕਰ।" ਇਸ ਸਮੇਂ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਗੰਧਾਰੀ, ਸੁਬਲ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸਨੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਰਾ (ਭਗਾ ਦੀ ਅੱਖ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ) ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਵਰਦਾਨ ਮਿਲਿਆ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚ ਜਾਣੀ। ਫਿਰ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਗੰਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜਿਆ; ਸੁਬਲ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਅੰਨ੍ਹਤਾ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰਾ ਹੋਈ। ਪਰਿਵਾਰ, ਨਾਮ ਤੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜਾਂਚ ਕਰਕੇ, ਸੁਬਲ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੰਧਾਰੀ ਨੂੰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਗੰਧਾਰੀ ਨੇ ਜਦ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਕਪੜਾ ਲਿਆ ਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਲਪੇਟ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ ਕਿ "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਉੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋਵਾਂਗੀ।" ਇਸ ਮੌਕੇ ਤੇ ਗੰਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਕੁਨੀ, ਆਪਣੀ ਵਧੀਆ ਸੋਹਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਕੌਰਵਾਂ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨਾਲ ਕਰਵਾਈ। ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਤੇ ਯਥੋਚਿਤ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ, ਭੀਸ਼ਮ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ। ਗੰਧਾਰੀ, ਜੋ ਉੱਚ ਕੁਲ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਨੇਕੀਆਂ ਤੇ ਆਚਾਰ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਜਦ ਗੰਧਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸਦੀ ਕਿਸੇ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਕੇ ਡਰ ਗਈ ਤੇ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਈ। ਪਰ, ਅੱਖਾਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਸਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ; ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਉਸਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵਧੀ। ਪਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਚਾਰ ਨਾਲ ਸਭ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੀ ਤੇ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪੁਰਸ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗੰਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਬਲ ਨੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਗੰਧਾਰੀ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਦੱਸ ਭੈਣਾਂ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਾ, ਸਤ੍ਯਸੇਨਾ, ਸੁਦੇਸ਼ਣਾ, ਸੰਹਿਤਾ, ਤੇਜਸ਼੍ਰਵਾ, ਸੁਸ਼੍ਰਵਾ, ਨਿਕ੍ਰਿਤੀ, ਸ਼ੰਭਵਠਾ, ਦਸ਼ਾਰਣਾ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੱਸ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗੰਧਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਇਕੋ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸੀ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਸੌ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ ਵਿਆਹ ਲਈਆਂ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਯਾਦਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁਖੀਆ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਸ਼ੂਰ ਸੀ, ਜੋ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪਿਤਾ ਬਣਿਆ। ਉਸਦੀ ਧੀ, ਪ੍ਰਿਥਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਦਵਿਤੀਅ ਸੋਹਣੀ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਨਿਸ਼ੰਤਾਨ ਸੀ, ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇਵੇਗਾ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਨਿਭਾਇਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਉਹ ਕੁੜੀ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਮਿੱਤਰ ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸਦੀ ਮਿਹਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਮਿੱਤਰਤਾ ਦੇ ਨਾਤੇ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੀਸ਼ਮ ਅਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਤੇ ਦੂਰਦਰਸ਼ੀਤਾ ਨਾਲ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵਾਧੂ ਅਤੇ ਵਿਆਹਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਚਲਦੀ ਰਹੀ।