ਉਸ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਖੂਹ, ਬਾਗਾਂ, ਸਭਾ ਮੰਡਪ, ਸਰੋਵਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਵਾਸ-ਸਥਾਨ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਭੀਸ਼ਮ ਜੀ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਮੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਯਜਨ-ਸਥਲਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਹੋ ਗਈ। ਇਹ ਦੇਸ਼ ਹੋਰ ਸਭ ਰਾਜਾਂ ਤੋਂ ਵਧਕੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਗਿਆ; ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਹੇਠ ਧਰਮ ਦਾ ਚੱਕਰ ਚਲ ਪਿਆ। ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਿਆਂ 'ਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਜਾ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਵੱਡੀ ਉਤਸ਼ਾਹਤਾ ਆ ਗਈ। ਮੁੱਖ ਕੁਰੁਆਂ ਅਤੇ ਨਗਰ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ 'ਦਿਓ' ਅਤੇ 'ਭੋਗੋ' ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਹਰ ਥਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਪਾਂਡੁ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਦੁਰ ਦਾ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਤੀਜੇ, ਸੰਸਕਾਰਾਂ, ਵਰਤਾਂ ਅਤੇ ਅਧਿਐਨ ਦੁਆਰਾ ਨਿਖਰ ਗਏ, ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਵਿਅਯਾਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਕੇ ਜਵਾਨੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ। ਤੀਜਿਆਂ ਨੇ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ, ਵੇਦ, ਗਦਾ-ਯੁੱਧ, ਤਲਵਾਰ-ਢਾਲ, ਹਾਥੀ-ਚਾਲ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੇ ਗੁਣ ਸਿੱਖ ਲਏ। ਇਤਿਹਾਸ, ਪੁਰਾਣੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਭਿੰਨ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ ਹੋ ਗਏ। ਵੇਦ-ਅਧਿਐਨ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੀਣ ਹੋ ਕੇ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਕੀਤਾ। ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ, ਘੋੜਸਵਾਰੀ, ਗਦਾ-ਯੁੱਧ, ਤਲਵਾਰ-ਢਾਲ, ਹਾਥੀ-ਚਾਲ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦ ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਧਨ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਤਦ ਉਸ ਨੂੰ ਸੈਨਾ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪਾਂਡੁ, ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਹੋਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧਕ ਗਿਆ; ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਰਾਜਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸੀ। ਵਿਦੁਰ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਨੌਜਵਾਨ ਸੀ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਉੱਚੀ ਚਰਿੱਤਰਤਾ ਕਰਕੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜ-ਧਰਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਬੁੱਧੀ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਤਰਕ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਸੀ। ਤੀਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਦੁਰ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਉਹ ਸਦਾ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ। ਜਦ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਵੰਸ਼ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਸਾਰੇ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ। ਕਾਸੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਅਤੇ ਕੁਰੁਜੰਗਲ ਦੇ ਪੁਰਾਤਨ ਗਜਸਹਵਯਾ ਮੰਨੇ ਗਏ। ਪਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅੰਨ੍ਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਸੰਭਾਲਿਆ; ਅਤੇ ਵਿਦੁਰ ਦਾਸੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਪਾਂਡੁ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਫਿਰ, ਸਾਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਰਾਜਾ ਦੀ ਕੁਆਰੀ ਧੀ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਉਪਲਬਧ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਗੰਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਬਲ ਦੀ ਧਰਮੀਕ ਪੁੱਤਰੀ ਅਤੇ ਮਦ੍ਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਤੁੱਲ ਸੁੰਦਰ ਸੀ, ਬਾਰੇ ਵੀ ਸੁਣਿਆ। ਇਕ ਵਾਰ, ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਨੇ ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਉਚਿਤ ਬਾਤਾਂ ਕਹੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਸਾਡਾ ਵੰਸ਼, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਇਹ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰ ਚੁੱਕਾ। ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਚੰਗੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਸਾਡਾ ਵੰਸ਼ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਮੇਰੇ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੁਆਰਾ, ਇਹ ਵੰਸ਼ ਮੁੜ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਇਹ ਵੰਸ਼ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੇ ਤੁਸੀਂ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਇਸ ਦੀ ਵਾਧੂ ਲਈ ਉਪਾਇਆ ਕਰੀਏ।" "ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ, ਅਤੇ ਸੁਬਲ ਅਤੇ ਮਦ੍ਰ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਕੁੜੀਆਂ ਉੱਚ ਕੁਲ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਲਈ ਯੋਗ ਹਨ। ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਚੁਣੀਆਂ ਜਾਣ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ, ਵਿਦੁਰ, ਹੋਰ ਨਾ ਸੋਚੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਹੋ, ਮਾਤਾ ਹੋ, ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਆਚਾਰਿਆ ਹੋ; ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਚੰਗਾ ਸਮਝੋ, ਉਹ ਕਰੋ।" ਫਿਰ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਗੰਧਾਰੀ, ਸੁਬਲ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਵਰ-ਦਾਤਾ ਹਰਾ (ਭਾਗਾ ਦੀ ਅੱਖ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ) ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਨੇ ਇੱਕ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਗੰਧਾਰੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਵਰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ; ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਇਹ ਸੱਚ ਜਾਣ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਗੰਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜਿਆ; ਸੁਬਲ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਅੰਨ੍ਹਤਾ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰਾ ਹੋਈ। ਪਰਿਵਾਰ, ਯਸ਼ ਅਤੇ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਖੰਗਾਲ ਕੇ, ਗੰਧਾਰੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਗੰਧਾਰੀ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰ ਲਈ ਹੈ। ਤਦ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਕਪੜਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਵੱਟ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ। ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਹੋਵਾਂਗੀ।" ਫਿਰ ਗੰਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਕੁਨੀ, ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ, ਜੋ ਪਰਮ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਸੀ, ਕੌਰਵਾਂ ਕੋਲ ਲਿਆਇਆ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ। ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਅਤੇ ਉਚਿਤ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਆਪਣੀ ਨਗਰੀ ਵਾਪਸ ਗਿਆ, ਭੀਸ਼ਮ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ। ਗੰਧਾਰੀ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀ, ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਆਚਾਰ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੀਸ਼ਮ, ਧਰਮ, ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਰਿਆਦਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕੁਰੁ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੀ ਲਾਜ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।