ਜਦੋਂ ਕਾਸ਼ੀ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਕਾਲੀ ਚਮੜੀ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਜਟਾਵਾਂ, ਅੱਗ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਭੂਰੇ ਦਾਢੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਡਰ ਗਈ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਿਆ। ਮਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਤਾਂ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਉਹ ਉਸ ਵੱਲ ਵਾਧ ਕੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕੀ। ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਮਾਂ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ, ਆਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਵਿਅਾਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੀ, "ਕੀ ਇਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਇਕ ਨੇਕ, ਰਾਜਸੀ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਵੇਗੀ?" ਵਿਅਾਸ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰਿਅਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਭਾਗ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਸੀ, ਮਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਗੇ, ਪਰ ਮਾਂ ਦੇ ਡਰ ਕਾਰਨ ਉਹ ਅੰਨਾ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮਾਂ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਅੰਨਾ ਰਾਜਾ ਢੁੱਕਵਾਂ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਤਾਂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਲਕੀਰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਦੇ।" ਫਿਰ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੀ ਛੋਟੀ ਪੁੱਤਰੀ-ਵਹੂ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਤੂੰ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰ। ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਸ ਤੋਂ ਇਕ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇ ਤੇ ਦੂਜਾ ਰਾਜਾ ਬਣੇ।" ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਕੇ "ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ" ਆਖਿਆ ਅਤੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਸਮੇਂ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਅੰਨੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਮਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਛੋਟੀ ਪੁੱਤਰੀ-ਵਹੂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਵਿਅਾਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੇ ਅੰਬਾਲਿਕਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤ ਵਿਅਾਸ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰੇ। ਅੰਬਾਲਿਕਾ, ਜੋ ਨੇਕ-ਚਰਿੱਤਰ ਸੀ, ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਚੰਗੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਮੰਜੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਈ, ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ ਕਿ "ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕੌਣ ਆਵੇਗਾ?" ਅਤੇ ਧੈਰਜ ਨਾਲ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਉਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ। ਅੰਬਾਲਿਕਾ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਡਰ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਦਾ ਰੰਗ ਪੀਲਾ ਪੈ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਭੈਬੀਤ, ਪੀਲੀ ਅਤੇ ਮਨ-ਮੁਰੀਦ ਹਾਲਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਪੀਲੀ ਹੋ ਗਈ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਪੀਲਾ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਹੋਵੇਗਾ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਪੁੱਤ, ਕੀ ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ?" ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ, "ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੂਰਾ ਤੇ ਚਹੁੰਮੁਖੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰ ਮਾਂ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਰੰਗ ਪੀਲਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਗੇ, ਜੋ ਸਭ ਵੱਡੇ ਧਨੁਰਧਰ ਹੋਣਗੇ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਮਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਸਮੇਂ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਇੱਕ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ ਦਾ ਰੰਗ ਪੀਲਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਪਾਂਡਵ ਹੋਏ। ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਜਨਮ-ਸੰਸਕਾਰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਵਾਏ ਗਏ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਕਾਰ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਕਰਵਾਏ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅੰਬਿਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅੰਨਾ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੇ ਕੌਸਲਿਆ ਲਈ ਵਿਅਾਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, "ਇਹ ਅੰਨਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਕੌਸਲਿਆ ਤੋਂ ਹੋਰ ਨੇਕ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਕੌਸਲਿਆ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਫਿਰ ਨੇਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦੇਵੇਗੀ। ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਅਸਲਤ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।" ਇਹ ਨਿਸ਼ਚੇ ਕਰਕੇ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੇ ਵੱਡੀ ਵਹੁਟੀ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਆਉਣ 'ਤੇ ਵਿਅਾਸ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ। ਪਰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਡਰ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਬਰਾਬਰ ਸੀ, ਰਾਣੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ ਅਤੇ ਡਰ ਕਾਰਨ, ਇਕ ਦਾਸੀ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਪਸਰਾ ਵਾਂਗ ਬਣਾਇਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਸੋਹਣੀ ਦਾਸੀ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ (ਵਿਅਾਸ) ਕੋਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਕਾਸ਼ੀ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀ ਆਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ, ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਗੁਪਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਏ। ਉੱਠ ਕੇ, ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਦਾਸੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਮਾਂ ਬਣੇਗੀ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮਵਾਨ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋਵੇਗਾ।" ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਵਿਦੁਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦਵੈਪਾਇਨ ਵਿਅਾਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਭਰਾ। ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮਾਂਡਵਯਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਧਰਮ ਨੇ ਵਿਦੁਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਜੋ ਧਰਮ ਅਧਰਮ ਦੀ ਸੂਝ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ। ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ, ਆਪਣੀ ਦੇਰੀ ਤੇ ਦਾਸੀ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਖ਼ਬਰ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸੀ। ਧਰਮ ਦਾ ਰਿਨ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਗਰਭਧਾਰਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਅੰਤਧਿਆਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਵੈਪਾਇਨ ਵਿਅਾਸ ਤੋਂ, ਵਿਚਿੱਤਰਵੀਰਯ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਜਿਹੜੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਰਗੇ ਦਿਸਦੇ ਸਨ, ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ ਅਤੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ।