ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਬਿਨਾ ਰਾਖੇ ਦੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਧਾਰਮਿਕ ਕਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਵਰਖਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ। ਐਸੇ ਰਾਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ? ਇਸ ਲਈ, ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਭੀਸ਼ਮ ਉਸ ਬੱਚੇ ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਕਰੇਗਾ। ਫਿਰ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀਚਾਰ ਆਇਆ ਕਿ ਜੇਕਰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਅਣਉਚਿਤ ਸਮੇਂ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣਾ ਪੈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲੈ ਲਵਾਂ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵਚਨ ਹੋਵੇ। ਜੇਕਰ ਮੇਰੀ ਸੂਰਤ, ਮੇਰੀ ਦੇਹ, ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਉਹ ਸਹਿ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਕੌਸਲਿਆ ਅੱਜ ਹੀ ਉੱਤਮ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਬਣੇਗੀ, ਜੋ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ। ਇਹ ਸਭ ਆਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਨ ਮਹਾਿਸ਼ੀ ਵਿਆਸ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ। ਕੌਸਲਿਆ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਵਿਛੋਣੇ ਉੱਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਵਿਆਸ ਜੀ, ਸੰਯੋਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਯ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਰਾਣੀ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹਤਾ ਦੀ ਇਕੱਲੀ ਪੁਤ੍ਰਵਧੂ ਕੋਲ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਕੌਸਲਿਆ ਨੂੰ ਧਰਮ ਭਰੀਆਂ, ਲਾਭਦਾਇਕ ਅਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ: "ਹੇ ਕੌਸਲਿਆ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਬਾਤ ਦੱਸਣੀ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਹਾਸੇ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਨਾਸ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਦੁਖੀ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਪੀੜਤ ਵੇਖ ਕੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਹੈ, ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਵਾਧੂ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਮੰਨੋ। ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਤ ਕਰੋ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ! ਇੱਕ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੋ ਜੋ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਹੀ ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਰਾਜ ਗੱਦੀ ਦਾ ਭਾਰ ਢੋਵੇਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੁਤ੍ਰਵਧੂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮਨਾਯਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਦੋਂ ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ ਨ੍ਹਾ ਲਿਆ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਰਮ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਕੌਸਲਿਆ, ਅੱਜ ਰਾਤ ਤੇਰਾ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਰਗਾ ਪਤੀ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇਗਾ। ਚੌਕਸ ਰਹਿਣਾ, ਉਹ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਵੇਗਾ।" ਆਪਣੀ ਸਾਸ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੌਸਲਿਆ ਆਪਣੇ ਸੁੰਦਰ ਵਿਛੋਣੇ ਉੱਤੇ ਪਈ ਹੋਈ ਭੀਸ਼ਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਕੁਰੁਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਸੌ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਦੀਵੇ ਜਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਉੱਚਤਪਾ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਆਸ ਉਸ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇ। ਸੱਚੇ ਅਤੇ ਤਪੱਸਵੀ ਵਿਆਸ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਅੰਬਿਕਾ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਵਿਛੋਣੇ ਉੱਤੇ ਗਏ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ—ਜੋ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਅਣਉਮੀਦ ਸਨ—ਉਹ ਡਰ ਕੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਅੰਗ, ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲੇ, ਤਿੱਖੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਰੁੱਖੇ, ਕਮਜ਼ੋਰ, ਅਤੇ ਸੁਗੰਧ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡਰਾਉਣੇ ਦਿਸਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਲੀ ਰੰਗਤ, ਪੀਲੀ ਜਟਾਵਾਂ, ਜਲਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਭੂਰੇ ਦਾਢੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਨਾਰੀ ਡਰ ਕਰਕੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੰਯੋਗ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਡਰ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕੀ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਵਿਆਸ ਚਲੇ ਗਏ, ਮਾਂ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੀ ਇਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਇੱਕ ਧਰਮਾਤਮਾ ਅਤੇ ਰਾਜਸੀ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇਗੀ?" ਵਿਆਸ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਲਿਖਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਬਲਵਾਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਗੇ, ਪਰ ਮਾਂ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਉਹ ਜਨਮ ਤੋਂ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋਵੇਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਾਂ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਅੰਨ੍ਹਾ ਰਾਜਾ ਕੁਰੁਆਂ ਲਈ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਤਪੱਸਵੀ! ਉਹ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਰੱਖਵਾਲਾ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਲੀਨ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਦਿਓ।" "ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਛੋਟੀ ਪੁਤ੍ਰਵਧੂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੋ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੋ, ਜੋ ਦੂਜਾ ਕੁਰੁ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇ।" ਵਿਆਸ ਨੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਦੇ ਹੋ।" ਸਮੇਂ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ ਉਸ ਅੰਨ੍ਹੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਆਪਣੀ ਦੂਜੀ ਪੁਤ੍ਰਵਧੂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੇ ਅੰਬਾਲਿਕਾ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਸੰਯੋਗ ਕਰੇ। ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅੰਬਾਲਿਕਾ, ਚਿੰਤਤ ਅਤੇ ਡਰੀ ਹੋਈ, ਸੋਹਣੇ ਵਿਛੋਣੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ, "ਕੌਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇਗਾ?" ਅਤੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਉਥੇ ਆਉਣ ਦੀ ਰੀਤ ਦੁਹਰਾਈ। ਅੰਬਾਲਿਕਾ ਨੇ, ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਡਰ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਪੀਲੀ ਪੈ ਗਈ। ਉਸ ਦੀ ਰੰਗਤ ਸੁੱਕ ਗਈ, ਉਹ ਡਰੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਮਨੋਂ ਹਟ ਗਈ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ ਪੀਲੀ ਪੈ ਗਈ ਹੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਹੋਵੇਗਾ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਵਿਆਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਚਲੇ ਗਏ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੀ ਇੱਥੇ ਭਲਾ ਹੋਵੇਗਾ?" ਤਾਂ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪੀਲਾਪਣ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਵਾਧੂ ਲਈ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਅਤੇ ਵਿਆਸ ਨੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਸਭ ਕਰਮ ਕੀਤੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਆਇਆ।