ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਸੰਕਟਾਂ ਅਤੇ ਧਨ-ਸੰਬੰਧੀ ਨਿਯਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਸਮਾਜਿਕ ਰੀਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਨੂੰ ਸਹਿਨ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੈਹਯਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਮ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀਆਂ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਵਾਸਤੇ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਧਰਮਕ ਕਰਤਵ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ, ਮਹਾਨ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ, ਕਈ ਵਾਰ ਖੱਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਲਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਰਥ-ਸਵਾਰੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਾਰਗਵ ਰਾਮ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਭਿੰਨ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਇਕੀ-ਵਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੱਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਖੱਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਖੱਤਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ਫਿਰ, ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੰਤਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸੰਤਾਨ ਧਰਮਕ ਵਿਆਹ ਰਾਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਧਾਰ ਕੇ, ਖੱਤਰੀ ਇਸਤਰੀਆਂ ਕੋਲ ਗਏ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਖੱਤਰੀਆਂ ਦਾ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੱਤਰੀ ਵੰਸ਼ ਮੁੜ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਕ ਪੁਰਾਣੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਇਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਉਚਥਿਆ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮਮਤਾ ਨਾਮਕ ਬਹੁਤ ਆਦਰਯੋਗ ਔਰਤ ਸੀ। ਉਚਥਿਆ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਮਮਤਾ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਮਮਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ-ਇਨ-ਲਾਅ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਗਰਭਵਤੀ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਸੰਯੋਗ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਉਚਥਿਆ ਦਾ ਇਹ ਉੱਤਮ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਥੇ ਹੀ ਵੇਦ ਦੇ ਛੇ ਅੰਗ ਸਿੱਖ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤੇਰਾ ਵੀਰਯ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹੈ, ਪਰ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਹੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਅੱਜ ਤੂੰ ਹਟ ਜਾ।" ਪਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਉੱਚੇ ਚਿੱਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕਿਆ, ਭਾਵੇਂ ਮਮਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨਾਇਆ। ਵਾਸਨਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਮਤਾ ਨਾਲ ਜਬਰਦਸਤੀ ਸੰਯੋਗ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵੀਰਯ ਛੱਡਿਆ, ਤਾਂ ਮਮਤਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਬੱਚੇ ਨੇ ਬੋਲਿਆ, "ਹੇ ਪੂਜਨੀਯ, ਵਾਸਨਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨਾ ਕਰ; ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਇੱਥੇ ਥਾਂ ਨਹੀਂ। ਥਾਂ ਘੱਟ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਤੇਰਾ ਵੀਰਯ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹੈ, ਪਰ ਤੂੰ ਹਾਨੀ ਨਾ ਕਰ।" ਪਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾ ਸੁਣੀ ਅਤੇ ਮਮਤਾ ਨਾਲ ਸੰਯੋਗ ਕਰ ਲਿਆ। ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦੇ ਵੀਰਯ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਵੀਰਯ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਉਚਥਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, "ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਮੈਨੂੰ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ।" ਇਸ ਕਰਕੇ, "ਤੂੰ ਲੰਮੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇਂਗਾ।" ਇਸ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ 'ਦੀਰਘਤਮਸ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ। ਦੀਰਘਤਮਸ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਅੰਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਵਰਗਾ ਤੇਜਸਵੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੁੜੀ ਪ੍ਰਦਵੇਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੌਤਮ ਆਦਿ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਚਥਿਆ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਇਹ ਧਰਮੀ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ ਰਿਸ਼ੀ ਜਨਮਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਗਾਇਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧੀ ਕਰਤਵ ਅਤੇ ਸੌਰਭੇਯਾ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਕ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਅਣੁਚਿਤ ਵਰਤਾਓ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਿਸ਼ੀ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਆਦਮੀ ਆਚਾਰ ਦਾ ਉਲੰਘਣ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਚਲੋ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਈਏ।" ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਭ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਉਧਰ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲ ਗਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਉੱਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਪਤੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵੈਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਿਉਂ ਕਰਦੀ ਹੈਂ?" ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ, "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਅੰਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਸਾਂਭ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਖੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਇਹ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਭਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ, ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਧਨ, ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਇਹ ਤਾਂ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।" ਉਹ ਆਖਦੀ, "ਜੋ ਤੇਰਾ ਮਨ ਕਰੇ ਕਰ ਲੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਤੇਰੀ ਸਾਂਭ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗੀ।" ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇੱਕ ਔਰਤ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਹੀ ਜਿੰਦਗੀ ਭਰ ਆਸਰਾ ਹੈ; ਚਾਹੇ ਉਹ ਮਰੇ ਜਾਂ ਜੀਉਂਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਆਦਮੀ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।" "ਜੇ ਔਰਤ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਮੰਨੀ ਜਾਵੇਗੀ; ਪਰ ਅੱਜ ਤੋਂ, ਪਤੀ-ਰਹਿਤ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਇਹ ਪਾਪ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਭਾਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਸਾਰਾ ਧਨ ਹੋਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁਖ-ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਵਿਅਰਥ ਹੋਣ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਨਿੰਦਾ ਤੇ ਤਿਰਸਕਾਰ ਰਹੇ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਹੋਈ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਕੋਲ ਲੈ ਜਾਓ।" ਲਾਲਚ ਅਤੇ ਮੋਹ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ, ਗੌਤਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਇਕ ਬੇੜੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।