ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਥਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਸਮਝੌਤਾ ਹੋਇਆ—ਇੱਕ ਨੇ ਔਰਤ ਬਣਨ ਤੇ ਦੂਜੇ ਨੇ ਮਰਦ ਬਣਨ ਲਈ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਸੀ, ਮਰਦ ਬਣ ਗਿਆ। ਗੰਧਰਵ ਨੇ, ਜੋ ਹੁਣ ਔਰਤ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਯਜ੍ਨਸੇਨੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਖ਼ਿਆਤਿ ਸੀ, ਇਸ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਬੁਦਬੁਦਕਾ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਮੁੜ ਸ਼ਸਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ। ਉਥੇ ਉਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਯੋਧੇ ਨੇ ਦਿਵ੍ਯ ਅਸਤਰ ਹਾਸਲ ਕੀਤੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼, ਪਾਂਚਾਲਾ, ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੀਸ਼ਮ ਤੋਂ ਹੁਣ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।" ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਅੰਬਾ ਚਲੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਕਾਨੂੰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਵਾਈ। ਅੱਗ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਕੌਰਵ ਵੰਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ, ਜੋ ਧਰਮਾਤਮਾ ਤੇ ਕਾਮੀ ਸੀ, ਅੰਬਿਕਾ ਅਤੇ ਅੰਬਾਲਿਕਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਰਾਣੀਆਂ ਲੰਬੀਆਂ, ਸਾਵਲੇ ਰੰਗ ਦੀਆਂ, ਘੁੰਘਰਾਲੇ ਕਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਲਾਲ ਚਟਕ nails, ਚੌੜੇ ਕੁਲ੍ਹੇ ਤੇ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਿਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਸੋਚਦੀਆਂ ਹਨ, "ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਪਤੀ ਮਿਲੇ ਹਨ," ਅਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸੁਭਾਗਣਾਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਦੀ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਪਸ ਵਿਚ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਏਕਤਾ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ, ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ, ਜੋ ਜੁੜਵਾਂ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਵਰਗਾ ਸੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸੱਤ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ ਰਾਜਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋਵਾਂ ਰਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੇਡ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਅਖੀਰ ਉਹ ਯਕਸੂਰੀ ਰੋਗ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ। ਉਸਦੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਨਿਪੁੰਨ ਵੈਦਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਕੌਰਵ ਪੁੱਤਰ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡੁੱਬ ਕੇ, ਯਮਲੋਕ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਗੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਤੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੀ ਸਲਾਹ ਤੇ ਅਡਿੱਠ ਸੀ, ਮੁੱਖ ਪੁਜਾਰੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। "ਹੇ ਸੋਮਕ, ਹੇ ਯਜ੍ਨਸੇਨ, ਇੱਥੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੋ।" ਫਿਰ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ, ਜੋ ਦੁੱਖੀ ਸੀ, ਕਰੁਣਯੋਗ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਵੁਧੂਆਂ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੁਧੂਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਿਧਵਾ ਹੋਣ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸਨ, ਢਾੜਸ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿਤ੍ਰੀ ਤੇ ਮਾਤ੍ਰੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਰੀਤ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਆਖਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਣੀ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਆਖਦੀ ਹੈ, "ਹੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪਿੰਡ, ਕੀਰਤੀ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਕੁਰੁਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ, ਜੋ ਹੁਣ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਨੇ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਸਵਰਗ ਗਿਆ; ਜਿਵੇਂ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸੱਚ ਹੋਣਾ ਯਕੀਨੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਵੀ ਪੱਕਾ ਹੈ।" "ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਛੋਟੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦੋਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ। ਤੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਵੇਖਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਧਰਮਕ ਰੀਤਾਂ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਤੇਰਾ ਵਿਵੇਕ ਮੁਸ਼ਕਲ ਘੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਅਤੇ ਅੰਗੀਰਸ ਵਰਗਾ ਹੈ।" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੈਥੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਸੌਂਪਣੀ ਹਾਂ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਤੂੰ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ। ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰਾ ਭਰਾ, ਬਹੁਤ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਸੀ; ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਨੌਜਵਾਨ ਸੀ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਬਿਨਾ ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਦੀਆਂ ਦੋ ਰਾਣੀਆਂ ਹਨ, ਕਾਸੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ, ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾਵਾਨ। ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਹੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਮ ਆਖਦਾ ਹੈ।" "ਰਾਜ ਸੰਭਾਲ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਾ, ਤੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਆਹ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਲੀਨ ਜਾਂ ਵੰਸ਼ ਕਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਂ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਵਲੋਂ ਆਖੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਭੀਸ਼ਮ ਉਚਿਤ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, "ਮਾਤਾ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਆਖਿਆ ਹੈ; ਪਰ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਕਸਮ ਬਾਰੇ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਪਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਸਤ੍ਯਵਤੀ, ਕਿ ਵਿਆਹ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੀ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਮੈਂ ਮੁੜ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸਤ੍ਯਵਤੀ, ਇਹੀ ਸੱਚ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ, ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਸੱਚ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਨਹੀਂ ਤਿਆਗ ਸਕਦਾ। ਧਰਤੀ ਆਪਣੀ ਸੁਗੰਧ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਪਾਣੀ ਆਪਣਾ ਸੁਆਦ, ਅੱਗ ਆਪਣਾ ਰੂਪ, ਹਵਾ ਆਪਣੀ ਛੂਹ—ਇਹ ਸਭ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੈਂ ਸੱਚ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਤਿਆਗਾਂਗਾ।" "ਸੂਰਜ ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਪੁੱਚਲ ਤਾਰਾ ਆਪਣੀ ਤਾਪ, ਧੁਨੀ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਚੰਦਰਮਾ ਆਪਣੀ ਠੰਢ ਛੱਡ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਵਿਰਤਾ, ਧਰਮਰਾਜ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਛੱਡ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੈਂ ਸੱਚ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਤਿਆਗਾਂਗਾ। ਜੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਨਾਸ਼ ਵੀ ਹੋ ਜਾਣ, ਜਾਂ ਅਮਰਤਾ ਲਈ, ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲਈ ਵੀ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਸੱਚ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ।" ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਮੁੜ ਆਖਦੀ ਹੈ, "ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਸੱਚਾਈ ਤੇ ਪੱਕਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ, ਹੇ ਸੱਚ ਦੇ ਉਚੇ ਰਾਖਵੇ; ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਨਵੇਂ ਬਣਾਉਂ ਸਕਦਾ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਵੀ। ਪਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਾਲਤ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੂੰ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਿਭਾ।" "ਤਾਂ ਜੋ ਤੇਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਧਰਮ ਕਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਣ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਮਿੱਤਰ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ, ਤੂੰ ਅਜਿਹਾ ਕਰ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਵਾਲੇ। ਤੇਰੇ ਹੀ ਭਲੇ ਲਈ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਭੀਸ਼ਮ ਮੁੜ ਆਖਦਾ ਹੈ:" "ਮਹਾਰਾਣੀ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰ; ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ ਨਾ ਲਿਆ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਖ਼ਤਰੀ ਲਈ, ਕਰਤਵ੍ਯ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਤੋਂ ਹਟਣਾ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਤਾਂ ਜੋ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਟੁੱਟ ਰਹੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਰਾਜਧਰਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਣੀ।