ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਉਸਨੂੰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਭੀਸ਼ਮ ਉੱਤੇ ਬਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਮੀਂਹ ਵਗਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਭੀਸ਼ਮ ਆਪਣੇ ਹੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਮੀਂਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ ਹਰੇਕ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਤੀਰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਰਾਜਾ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਪੰਜ-ਪੰਜ ਤੀਰ ਮਾਰ ਕੇ ਵਾਪਸ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਭੀਸ਼ਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਦੋ-ਦੋ ਤੀਰ ਮਾਰ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਯੁੱਧ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵ-ਅਸੁਰਾਂ ਵਾਲੀ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਬੇਇੰਤਹਾ ਤੀਰਾਂ ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਬਾਣ, ਝੰਡਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ, ਬਕਤਰ ਤੇ ਸਿਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਧੰਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਤੇ ਕੌਸ਼ਲ ਅਸਧਾਰਣ ਸੀ। ਇੰਨਾ ਕੁ ਕੁਤਕ ਕਰਕੇ ਵੀ, ਭੀਸ਼ਮ ਅਡਿੱਗ ਤੇ ਅਛੋਹ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਯੁੱਧ-ਕਲਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਮੁੰਦਰ-ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ। ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਵੱਲ ਰਵਾਨਗੀ ਕੀਤੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸ਼ਲਵ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੇ ਭੀ ਭੀਸ਼ਮ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ। ਸ਼ਲਵ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਸੀ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਦੌੜ ਪਿਆ। ਉਹ ਭੀਸ਼ਮ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਔਰਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਆਖਦਾ, "ਰੁਕੋ, ਰੁਕੋ!" ਸ਼ਲਵ ਰਾਜਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਭੀਸ਼ਮ, ਮਨੁੱਖ-ਸ਼ੇਰ, ਉਹਨਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਉੱਤਜਿਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾਂ ਧੂੰਏ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਲਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਤਣਿਆ ਹੋਇਆ ਧਨੁਸ਼ ਫੜਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ ਰਥ ਸ਼ਲਵ ਵੱਲ ਮੋੜੋ। ਨਿਰਭੈ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਲ ਹੋ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਥ ਸ਼ਲਵ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਮੋੜਿਆ। ਜਦ ਭੀਸ਼ਮ ਵਾਪਸ ਮੁੜਿਆ, ਤਮਾਮ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਤੇ ਸ਼ਲਵ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਂਬਲੀ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਿਚ ਦੋ ਬਲਦਾਂ ਵਾਂਗ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਭਿੜ ਗਏ। ਫਿਰ ਸ਼ਲਵ ਰਾਜਾ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਉੱਤੇ ਲੱਖਾਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਸ਼ਲਵ ਦੀ ਤੇਜੀ ਵੇਖਕੇ, ਬਾਕੀ ਰਾਜੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ "ਸ਼ਾਬਾਸ਼! ਸ਼ਾਬਾਸ਼!" ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਚੁਸਤਤਾ ਤੇ ਸ਼ਲਵ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਚੀਕਿਆ, "ਰੁਕੋ, ਰੁਕੋ!" ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜਿਥੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਲੈ ਚਲ; ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਧ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਵਰੁਣ ਅਸਤਰ ਦੀ ਸਹੀ ਰੀਤਿ ਨਾਲ ਉਚਾਰणा ਕਰਕੇ, ਸ਼ਲਵ ਰਾਜੇ ਦੇ ਚਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਲਵ ਦੇ ਰਥੀ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਅਸਤਰ ਨਾਲ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕੁੜੀ ਦੀ ਖਾਤਰ ਸ਼ਲਵ ਦੇ ਚੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਿੱਤ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸ਼ਲਵ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜੀਉਂਦਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ਲਵ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਭ ਰਾਜੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰਿਆਸਤਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਏ। ਭੀਸ਼ਮ, ਸਾਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਜੰਗਲ, ਨਦੀਆਂ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਧਨ-ਖਜਾਨੇ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹ ਅਣਹੋਣ ਹੋ ਕੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਗਿਆ। ਸਮੁੰਦਰ-ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਲਈ ਲਿਆਇਆ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਦਿੱਤਾ। ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਮਨੁੱਖ-ਮਾਤ੍ਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਕਾਸ਼ੀ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਦੀ ਵਿਆਹ-ਸੰਸਕਾਰ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।