ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਮਾਤਾ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਰਥ 'ਚ ਬਿਠਾ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਮਾਂ, ਆਓ, ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚੱਲੀਏ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਰਥ 'ਚ ਬੈਠਾ ਕੇ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦਾ ਇਹ ਕਠਿਨ ਕਾਰਜ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਇਕੱਠੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ—"ਇਹ ਭੀਸ਼ਮ ਹੈ!"—ਉਹ ਆਖਦੇ। ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਇਸ ਵੱਡੇ ਉਪਕਰਮ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਕਈ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਦੁਖੀ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ ਵੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇਸ ਵੱਡੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਰ ਦਿੱਤਾ: "ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮੌਤ ਚੁਣ ਸਕੇਂਗਾ। ਜਦ ਤੱਕ ਤੂੰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾ ਦੇਵੇਂ, ਮੌਤ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹਾਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਕੇਵਲ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਹੀ ਮੌਤ ਤੈਨੂੰ ਛੂਹ ਸਕਦੀ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਜਦ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਮਛਵਾਰੇ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਪਾਲੀ ਗਈ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਧਾਰਮਿਕ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ। ਵਿਆਹ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੇ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਸਾ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਤੋਂ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੂੰ ਚਿਤਰਾਂਗਦ ਨਾਮ ਦਾ ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਤੋਂ ਹੀ, ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ—ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੁਵਕ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਲੋਕ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਵਰਗ ਵਾਸ ਕਰ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੀ ਸਲਾਹ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ, ਚਿਤਰਾਂਗਦ ਨੂੰ ਰਾਜਗੱਦੀ 'ਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ। ਚਿਤਰਾਂਗਦ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਨਸ਼ੇ 'ਚ ਆ ਕੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਸਮਝਿਆ। ਉਹ ਦੇਵਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ—ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਵੀ ਚਿਤਰਾਂਗਦ ਸੀ—ਉਸ ਕੋਲ ਆਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਹੀ ਨਾਂ ਧਾਰਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ। ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜੇ ਤੂੰ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਨਾਂ ਬਦਲ ਲੈ। ਮੈਂ ਲੜਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਜੇ ਤੂੰ ਇਨਕਾਰ ਕਰੇਂ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਤੇਰਾ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।" ਇਹ ਗੱਜਦੇ ਬੋਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੋਵੇਂ ਯੋਧੇ ਹੀਰਣਯਵਤੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਕੁਰੁক্ষੇਤਰ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਹੋਈ। ਉਥੇ, ਹੀਰਣਯਵਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਤਿੰਨ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਜਿੱਥੇ ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਕੁਰੁਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਿਖਰ ਦੇ ਯੋਧੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾਈ। ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਉਸ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜਾਦੂਈ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਗੰਧਰਵ ਨੇ ਮਹਾਨ ਕੁਰੁ ਚੀਫ਼ ਚਿਤਰਾਂਗਦ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਚਿਤਰਾਂਗਦ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਗੰਧਰਵ ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਵਾਏ। ਫਿਰ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਸੀ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੀ ਰਾਜਗੱਦੀ 'ਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਸਲਾਹ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਿਆਸਤ ਦਾ ਸ਼ਾਸਨ ਕੀਤਾ। ਚਿਤਰਾਂਗਦ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੇ ਨੌਜਵਾਨ ਭਰਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਲਈ ਰਾਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਜਦ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ, ਅਤਿ ਆਰਾਮ ਵਿਚ ਪਲਦਾ ਹੋਇਆ, ਯੁਵਕ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਕਾਸੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਧੀਆਂ, ਜੋ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਸਨ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਸਵਯੰਵਰ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ, ਭੀਸ਼ਮ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਕਾਸੀ, ਕੋਸਲ, ਵੰਗ, ਪੁੰਡ੍ਰ ਅਤੇ ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਉਹਨਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਮਸਤ ਹੋਏ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਨਗਰ ਪਹੁੰਚੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਜਦ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਉਚਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਇਕੱਲਾ ਤੇ ਬੁੱਢਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਖਲੋਤਿਆ ਸੀ। ਉਹਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀਆਂ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਈਆਂ, ਸੋਚਦੀਆਂ ਕਿ ਇਹ ਤਾਂ ਬੁੱਢਾ ਹੈ। "ਇਹ ਬੁੱਢਾ, ਧਰਮਾਤਮਾ, ਜਿਹਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਚਿੱਟੇ ਵਾਲ ਤੇ ਝੁਰੀਆਂ ਹਨ, ਇਥੇ ਬੇਝਿਜਕ ਕਿਉਂ ਆਇਆ ਹੈ?" ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। "ਭੀਸ਼ਮ, ਜਿਸ ਦੀ ਜਨਤਾ ਵਿਚ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਵਜੋਂ ਝੂਠੀ ਖਿਆਤੀ ਹੈ, ਲੋਕ ਕੀ ਕਹਿਣਗੇ? ਇਹਨਾਂ ਲਈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਹ ਨਾਮ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।" ਇਹ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਪ ਉਹ ਤਿੰਨ ਕੁੜੀਆਂ ਚੁਣ ਲਿਆ ਅਤੇ ਗੱਜਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ ਆਖਿਆ ਕਿ "ਯੋਗਵਾਨ ਨੂੰ ਕੁੜੀ ਦੇਣੀ ਚੰਗੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਬਿਠਾ ਲਈਆਂ। "ਕਈ ਵਾਰ, ਮਾਪੇ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਜਾ-ਸਵਾਰ ਕੇ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਕੇ ਜਾਂ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇਕ-ਦੋ ਗਾਇਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਵਾਰ, ਕੁੜੀ ਮੁਲ ਤੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਜਬਰ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਰਜਾਮੰਦੀ ਨਾਲ। ਕੁਝ ਕੁੜੀਆਂ, ਉਹਦੀਆਂ ਗੁਸਤਾਖੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲੈ ਲਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਆਪਣੀ ਯੋਗਤਾ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੁਝ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਵਾਹ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਆਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਅੱਠਵਾਂ ਤਰੀਕਾ—ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਵਿਆਹ—ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ। ਰਾਜਵੰਸ਼ੀ ਵਰਗ ਸਵਯੰਵਰ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਧਰਮਾਤਮਾ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਬਰ ਨਾਲ ਕੁੜੀ ਲੈ ਜਾਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰੀਤ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਧਰਮ ਤੇ ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਲਈ, ਕਾਸੀ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।