ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਸੀਠ ਅਤੇ ਔਰਵ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਭ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਪਾਂਚਾਲ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ, ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ, ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਉੱਥੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਵੱਡੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧਤ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਅਤੇ ਸ਼ਲਯ ਤੇ ਕਰਣ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਪਰਾਜਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਅਤੇ ਅਤੀਮਾਨਵ ਧੈਰਤਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀਆਂ ਰਾਮਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਨੇ ਸ਼ੱਕ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਪਾਂਡਵ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਹ ਭਾਰਗਵ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੀ ਪੰਜ ਪਤੀਆਂ ਵਾਲੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਗੱਲ ਅਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਸਬੰਧੀ ਚਰਚਾ ਹੋਈ। ਇੱਥੇ ਪੰਜ ਇੰਦਰਾਂ ਦੀ ਅਚੰਭਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਦਿਵਿਆ ਵਿਆਹ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਕਸ਼ਟਾ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ, ਵਿਦੁਰ ਦੀ ਆਮਦ ਹੋਈ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦਾ ਵਰਣਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਖਾਂਡਵਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਵਾਸ, ਅਰਧ ਰਾਜ ਦੇਣ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਸਮਝੌਤੇ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦਾ ਵੀ ਜਿਕਰ ਹੈ। ਸੁੰਡ ਅਤੇ ਉਪਸੁੰਡ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨਾਲ ਬੈਠਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਲਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਵਾਪਸ ਕਰਵਾ ਕੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਸਮਝੌਤਾ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਨਾਇਕ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਚਲਿਆ ਗਿਆ; ਉਸ ਦੇ ਵਨਵਾਸ ਦੌਰਾਨ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਉਲੂਪੀ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੋਈ। ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਬਭਰੁਵਾਹਨ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਂਚ ਸੁੰਦਰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੀ। ਇੱਕ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਪੀ ਕ੍ਰੋਡਿਲ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ; ਪ੍ਰਭਾਸ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਪਾਰਥ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ। ਦੁਵਾਰਕਾ ਵਿੱਚ, ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਚਾਹਿਆ, ਅਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਮਕੁਟਧਾਰੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਦੇਵਕੀ ਪੁੱਤਰ, ਨੇ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਦਾ ਹਰਨ ਕਰਕੇ ਅਭਿਮਨਯੂ ਵਰਗਾ ਉੱਤਮ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਅਤੇ ਦੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾਂ ਦੀ ਯਮੁਨਾ ਤੇ ਵਿਹਾਰ ਦੀਆਂ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਦਾ ਵੀ ਵਰਣਨ ਹੈ। ਚਕ੍ਰ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਖਾਂਡਵ ਦਾ ਦਹਿਣਾ, ਮਾਇਆ ਦਾ ਅੱਗ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਤੇ ਸੱਪ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਵੀ ਦੱਸੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਮੰਡਪਾਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜਨਮ ਸ਼ਾਰੰਗੀ ਤੋਂ ਹੋਇਆ — ਐਂਜ ਆਦਿਪਰਵ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉੱਚਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦੋ ਸੌ ਅਧਿਆਇ ਗਿਣੇ ਹਨ; ਉੱਚ ਤਪ ਵਾਲੇ ਵਿਆਸ ਨੇ ਸੱਤਾਈ ਅਧਿਆਇ ਰਚੇ। ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਆਠ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਠ ਸੌ ਚੌਂਵੀਹ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ। ਫਿਰ ਦੂਜੇ ਸੱਭਾਪਰਵ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਘਟਨਾ ਚੱਕਰ ਹਨ — ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ। ਨਾਰਦ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ੀ ਹਨ, ਦੁਆਰਾ ਦੇਖੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ, ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਵਧ ਦਾ ਜਿਕਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਵਲੋਂ ਪਹਾੜੀ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਲੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਵੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਆਮਦ ਅਤੇ ਉਪਹਾਰ, ਰਾਜਸੂਯ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀ ਤੇ ਵਿਵਾਦ ਅਤੇ ਸ਼ਿਸੁਪਾਲ ਦਾ ਵਧ ਵੀ ਵਰਣਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਯਜਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਭੀਮ ਵਲੋਂ ਦੁਰੀੋਧਨ ਦੀ ਹੰਸੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਦੁਖੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ, ਉਹ ਨੇ ਜੂਏ ਦਾ ਖੇਡ ਰਚਾਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ। ਉਥੇ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਜੂਏ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਨਾਵ ਵਾਂਗ ਡੁੱਬ ਗਈ, ਪਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ, ਉਹਦੀ ਘੋਰ ਪੀੜਾ ਦੇ ਵੇਲੇ, ਉਸਨੂੰ ਬਚਾ ਲਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਕੇ, ਸਮਝ ਕੇ ਕਿ ਉਹ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਗਏ ਹਨ, ਰਾਜਾ ਦੁਰੀੋਧਨ ਨੇ ਮੁੜ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜੂਏ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ। ਮੁੜ ਹਰਾਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਨਵਾਸ ਲਈ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ — ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਲੋਂ ਸਭਾ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਸੱਤਰ ਅਧਿਆਇ ਹਨ, ਅੱਠ ਹੋਰ ਗਿਣਤੀ ਦੇ, ਅਤੇ ਕੁੱਲ ਪੱਚੀ ਸੌ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ। ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਗਿਆਰਾਂ ਹੋਰ ਸ਼ਲੋਕ ਵੀ ਹਨ। ਫਿਰ ਤੀਜਾ, ਮਹਾਨ ਆਰਣਯਕ ਪਰਵ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪਾਂਡਵ ਵਨਵਾਸ ਲਈ ਚਲੇ, ਨਾਗਰਿਕ ਵੀ ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋ ਲਏ। ਭੋਜਨ ਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਧੌਮਯ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਮੀਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਰਥੀ, ਅੰਬਿਕਾ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲੋਂ ਵਿਦਾ ਹੋਇਆ। ਪਾਂਡਵ ਉਸ ਵਿਦਾਅ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ। ਕਰਣ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਦੁਸਟ ਪੁੱਤਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਮੰਦੀ ਨੀਅਤ ਸਮਝ ਕੇ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਜਲਦੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੁਰਭੀ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਮੈਤਰੇਯਾ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਦੁਰੀੋਧਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਵੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਭੀਮਸੇਨ ਵਲੋਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕਿਰਮੀਰਾ ਦੇ ਵਧ ਦੀ ਕਥਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਅਤੇ ਪਾਂਚਾਲ ਸਭ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਕੁਨੀ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ ਗਿਆ, ਤਦ ਮਕੁਟਧਾਰੀ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧੀ ਹਰੀ ਨੂੰ ਮਨਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਘਟਨਾਵਾਂ, ਸੰਯੁਕਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।