ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਿਆ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਨੂੰ ਅਦਭੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ, “ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ,” ਅਤੇ ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਬਠਾ ਕੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਗੰਗਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਦੇਵੀ ਵਾਂਗ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ। ਸ਼ਾਂਤਨੂ, ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ 'ਤੇ ਪੂਰਾ ਅਧਿਕਾਰ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਗੰਗਾ ਦੀ ਸ਼ਰਤ ਯਾਦ ਰੱਖੀ, ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਉਹਦੇ ਕਿਸੇ ਕੰਮ 'ਤੇ ਸਵਾਲ ਨਾ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਆਚਰਨ, ਸੁਭਾਵ, ਸੋਭਾ ਅਤੇ ਉੱਚ ਗੁਣਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ। ਗੰਗਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾ ਦਿਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀ ਗੰਗਾ, ਦੇਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖੀ ਦੇਹ ਧਾਰ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਨਜ਼ਰ ਆਈ। ਉਹ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਤੇ ਸੋਭਾ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸੀ। ਗੰਗਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਹੁਨਰ, ਅਤੇ ਮੋਹਕ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੇਵਲ ਇਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਨੇ ਗੰਗਾ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸਮਾਂ, ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਹੀ ਨਾ ਲੱਗਾ। ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸ਼ਾਂਤਨੂ, ਜਿਸਨੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਮਹਿਲਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਮਨੁੱਖੀ ਤੇ ਦਿਵਿ ਆਨੰਦ ਲਿਆ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਗੰਗਾ ਨੇ ਦਿਵਿ ਸੰਤਾਨ ਗਰਭ ਧਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਅਠ ਵੱਸੂ-ਸਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ। ਪਰ, ਭਾਰਤ, ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਹਰ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਦਾ, ਗੰਗਾ ਉਸਨੂੰ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੀ, ਉਸਦੇ ਗਲੇ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੰਦੀ। "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ," ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁਬੋ ਦਿੰਦੀ, ਪਰ ਇਹ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਾ ਸੀ। ਪਰ, ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਖੋ ਦੇਣ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲਿਆ। ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਇਸ ਕੰਮ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਖੋਜਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" ਗੰਗਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਵਚਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ 'ਤੇ ਹੋ ਰਹੇ ਪਾਪ ਲਈ ਪਤੀ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾ ਲੱਭੀ। ਉਹ ਮਹਿਲਾ, ਜੰਮ ਚੁੱਕੇ ਤੇ ਜੰਮਣ ਵਾਲੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੀ ਰਹੀ—ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ। ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਕਰਕੇ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਕੁਝ ਨਾ ਪੁੱਛਿਆ। ਪਰ, ਜਦੋਂ ਗੰਗਾ ਅੱਠਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਆਈ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾ ਸਹਿਣ-ਸ਼ਕਤੀ ਟੁੱਟ ਗਿਆ। ਅੱਠਵਾਂ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਿਆ, ਤੇ ਗੰਗਾ ਮੁਸਕਰਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਰਾਜਾ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਗੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਫੜਨ ਲਈ ਆਈ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਬੋਲਿਆ: "ਉਸਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰੋ! ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜੀ ਹੋ? ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਰਹੀ ਹੋ? ਆਪਣੇ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਵੱਡਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਭਾਰੀ ਦੋਸ਼ ਲਿਆ ਹੈ।" ਗੰਗਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਕੇ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਮਾਰ ਰਹੀ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ। ਮੇਰੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਪੁਰਾਣਾ ਵਸਤ੍ਰ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ।" "ਮੈਂ ਗੰਗਾ ਹਾਂ, ਜਹਨੂ ਦੀ ਧੀ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ। ਇਕ ਦਿਵਿ ਕਾਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹੀ।" "ਇਹ ਅਠ ਵੱਸੂ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਤਾ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।" "ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਬਣ ਸਕਦੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਹੋਰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ 'ਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦੀ।" "ਇਸ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਣਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ; ਅਠ ਵੱਸੂ ਜਣ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ ਹੋ।" "ਇਹ ਵੱਸੂਆਂ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਵਚਨ ਸੀ: 'ਜੋ ਜੰਮਿਆ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਾਂਗੀ।'" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਅਪਾਵਾ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਅਸਧਾਰਣ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" ਹੁਣ ਮੈਂ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ: ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਵ-ਨਿਯੰਤਰਣ, ਦਾਨ, ਧੈਰਜ, ਗਿਆਨ, ਲਾਜ਼, ਅਡੋਲਤਾ, ਅਤੇ ਉੱਚ ਸੋਭਾ ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਮਹਾਨ-ਆਤਮਾ ਸ਼ਾਂਤਨੂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ। ਇਹ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਰਾਜਾ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਗਲ-ਸ਼ੰਖ ਵਰਗੀ, ਚੌੜੇ ਮੋਢੇ, ਪਾਗਲ ਹਾਥੀ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਅਤੇ ਰਾਜ-ਲਕੜੀਆਂ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਉਸ 'ਤੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਸਦਾ ਸੋਭਾਵਾਨ ਆਚਰਨ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਉਸ ਲਈ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਧਨ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ-ਆਤਮਾ ਸ਼ਾਂਤਨੂ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹੋਰ ਰਾਜਾ ਉਸਦੇ ਸਮਾਨ ਨਾ ਸੀ। ਉਹ ਧਰਮ ਵਿਚ ਸਦਾ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦਾ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ-ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ। ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਖਾ ਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਦੁਖ, ਡਰ, ਤੇ ਪੀੜਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਵਾਮੀ ਮੰਨਿਆ, ਭਾਰਤਾਂ ਦਾ ਰਾਖਾ। ਉਸਦੀ ਸੋਭਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸੀ। ਉਹ ਰਾਜੇ, ਯਜਨਾ, ਦਾਨ, ਅਤੇ ਧਰਮ-ਕਰਮ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਉਸਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋਏ। ਜਦੋਂ ਜਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਆਗੂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਸਭ ਵਰਗਾਂ ਵਿਚ ਉੱਚ ਧਰਮ-ਅਚਰਨ ਹੋਇਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ; ਲੋਕ, ਖਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ; ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਖਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ। ਸ਼ਾਂਤਨੂ, ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਨਗਰੀ 'ਚ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿਚ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਸਿੱਧਾ, ਤੇ ਉੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵਾਲਾ—ਦਾਨ, ਧਰਮ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ। ਉਹ ਮੋਹ ਤੇ ਵੈਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗਾ ਮੋਹਕ, ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਨ ਵਰਗਾ ਤੇਜ਼, ਕਾਲ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ ਧੈਰਜਵਾਨ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਮਹਾਨ-ਆਤਮਾ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰਾਖਾ, ਧਰਮ ਤੇ ਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਜਗਤ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ।