ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਜਦੋਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਵਰਨਾਵਤ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਇੱਕ ਚਤੁਰ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ। ਉਸਨੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਇੱਕ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਮਿਸ਼ਨ ਭੇਜਿਆ। ਰਸਤੇ 'ਤੇ, ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਮਲੇੱਛਾਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਬੋਲਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਸਲਾਹਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਸੁਰੰਗ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਨਿਸ਼ਾਦਾ ਮਹਿਲ ਦੀ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੋਇਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਪੁਰੋਚਨ ਦੇ ਸਾੜਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਦੱਸਣੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਿਦੰਬਾ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਵੀ ਹੋਇਆ। ਭੀਮ ਨੇ ਹਿਦੰਬਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬਾਅਦ ਘਟੋਟਕਚਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਸਾਧੂ ਵਿਆਸ ਨਾਲ ਮਿਲੇ, ਜੋ ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਕਾਚਕਰਾ ਵਿੱਚ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਭੇਤਰ ਰਹਿਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ, ਬਾਕਾ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਨਗਰ ਦੇ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਸੁਣਨ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਾਦਯੁਮਨ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਸਵਯੰਵਰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਗੰਗਾ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਅੰਗਰਪਾਰਨਾ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਕੁਝ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਅਤੇ ਔਰਵਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਦੱਸਣੀ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਭੇਦ ਕੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ। ਭੀਮਸੇਨ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਅਤੇ ਸ਼ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਰਨ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਾਤ ਦਿੱਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਪਾਰ, ਅਸਾਧਾਰਣ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਸਮਝਣ ਲੱਗੇ। ਉਹ ਭਾਰਗਵ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੰਜ ਪਤੀ ਬਣਨ ਦੀ ਚਰਚਾ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵੀ ਗੱਲਬਾਤ ਹੋਈ। ਇੱਥੇ ਪੰਜ ਇੰਦਰਾਂ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੀ ਦਿਵਿਆ, ਅਸਾਧਾਰਣ ਵਿਆਹ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਦੱਸਣੀ ਹੈ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵੱਲ ਕਸ਼ਟਾ ਭੇਜਿਆ, ਵਿਦੁਰ ਦਾ ਆਗਮਨ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੋਈ। ਖੰਡਵ ਪ੍ਰਸਥ 'ਤੇ ਰਹਿਣ, ਅੱਧਾ ਰਾਜ ਛੱਡਣਾ, ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਸਮਝੌਤੇ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵੀ ਦੱਸਣੀ ਹੈ। ਸੁੰਡਾ ਅਤੇ ਉਪਸੁੰਡਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਦੱਸਣੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ। ਅਰਜੁਨ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਹਿਤ ਲਈ ਅੰਦਰ ਆਇਆ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਉਠਾਏ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰਕੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਇਆ। ਸਮਝੌਤੇ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਹੀਰੋ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਗਿਆ; ਪਾਰਥ ਦੇ ਨਿਕਾਸ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਉਲੂਪੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ। ਪਵਿੱਤਰ ਤਟਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਬਭਰੂਵਾਹਨ ਦਾ ਜਨਮ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ; ਉੱਥੇ ਉਸਨੇ ਪੰਜ ਸੁੰਦਰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਪਸਵੀ ਕ੍ਰੋਕੋਡਾਈਲ ਬਣ ਗਿਆ; ਪ੍ਰਭਾਸ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ, ਪਾਰਥ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ। ਦੁਵਾਰਕਾ ਵਿੱਚ, ਸੁਭਦਰਾ, ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ, ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਉਸਦੀ ਚੋਰੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਤੋਂ ਅਭਿਮਨਿਊ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਨਮ ਲਿਆ। ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਦੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਵਾਂ ਦੀ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸਫਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਹੈ। ਚਕ੍ਰ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ, ਖੰਡਵ ਦੀ ਅੱਗ ਲਗਾਉਣ, ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਅੱਗ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਣ ਅਤੇ ਨਾਗ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਦੱਸਣੀ ਹੈ। ਮਹਾਨ ਸਾਧੂ ਮੰਦਪਾਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜਨਮ ਸ਼ਾਰੰਗੀ ਦੁਆਰਾ ਹੋਇਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਹਿਲੀ ਕਿਤਾਬ, ਜਿਸਨੂੰ ਆਦਿਪਰਵਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਸਾਧੂ ਨੇ ਦੋ ਸੌ ਅਧਿਆਇ ਗਿਣੇ; ਵਿਆਸ ਨੇ ਵੀੰਨਤੀ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਲਿਖੇ। ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਅੱਠ ਸੌ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਚੁਰਾਸੀ ਹੋਰ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ। ਦੂਜੀ ਕਿਤਾਬ, ਸਭਾਪਰਵਨ, ਜੋ ਕਿ ਕਈ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਦਾ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ। ਨਾਰਦ ਦੁਆਰਾ ਦੇਖੀ ਗਈ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਾਖਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਅਤੇ ਰਾਜਸੂਯ ਯਾਜ਼ਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਅਤੇ ਜਰਾਸੰਧ ਦੀ ਮੌਤ ਵੀ ਦੱਸਣੀ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੁਆਰਾ ਪਹਾੜੀ ਕਿਲੇ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਕੀਤੇ ਗਏ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀਆਂ ਜਿੱਤਾਂ ਦੀ ਵੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣੀ ਹੈ। ਰਾਜਸੂਯ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯਾਜ਼ਨਾ ਵਿੱਚ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਆਗਮਨ ਅਤੇ ਉਪਹਾਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸਤੁਤੀ; ਉੱਥੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਉਪਹਾਰਾਂ 'ਤੇ ਵਿਵਾਦ ਵੀ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਯਾਜ਼ਨਾ ਵਿੱਚ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਦੁਖ ਅਤੇ ਗ਼ਮ ਨਾਲ ਭਰੀ ਮੌਕਾ, ਭੀਮ ਦੁਆਰਾ ਸਭਾ ਦੇ ਮੰਜ਼ਿਲ 'ਤੇ ਉਸਦੀ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਈ ਗਈ। ਜਿੱਥੇ ਉਸਦੀ ਕ੍ਰੋਧ ਉੱਥੇ ਉੱਥੇ ਆਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਪਤਿਆਲੇ ਦੀ ਖੇਡ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ; ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਕੁਨੀ, ਜੂਏਬਾਜ਼, ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਜੂਏ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ, ਇੱਕ ਨੌਕਾ ਵਾਂਗ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਕਿ ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਦੁਆਰਾ ਬਚਾਈ ਗਈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਦੀ ਪੂਰੀ ਬੇਚੈਨੀ ਵਿੱਚ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਾਰ ਕਰ ਗਏ, ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜੂਏ ਦੇ ਖੇਡ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਨਿਕਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਸਭਾ ਪਰਵਨ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਸੱਤ ਅਧਿਆਇ ਜਾਣੇ ਜਾਣੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅੱਠ ਹੋਰ ਗਿਣਤੀ ਦੁਆਰਾ; ਅਤੇ ਕੁੱਲ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ।