ਭਾਰਤ ਦੀ ਮਹਾਨ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਭਰਤ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਜਪੇਯ ਅਤੇ ਸਤ੍ਰ ਯਜਨਾਂ ਕਰਵਾਏ। ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੇ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਭਰਤ ਨੇ ਮਹਾਨ ਕਣ੍ਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸੁੱਚੇ ਜੰਬੂਨਾਦ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਕਮਲ-ਫੁੱਲ ਭੇਟ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਦੇ ਯਜਨ-ਸਤੰਭ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸੌ ਹਾਥੀਏ ਚੌੜੇ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਏ ਉੱਚੇ ਸਨ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੜੇ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਉਹ ਯਜਨ-ਸਥਲ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਭਰਤ ਨੇ ਸੋਨਾ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਭੈਂਸਾਂ, ਊਠ, ਬਲਦ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਸ਼ੂ ਵੀ ਦਾਨ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਿਲਾਂ, ਨੌਕਰ-ਚਾਕਰ, ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਦੀਆਂ ਗਾਈਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਛੜਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਯਜਨ-ਸਤੰਭਾਂ ਵਾਲੀ, ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਜ਼ਮੀਨ ਵੀ ਕਣ੍ਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਸਮਾਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਘਰ ਵੀ ਦਾਨ ਕੀਤੇ। ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਹੀ "ਭਾਰਤੀ" ਨਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਈ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਮੁੱਖ ਨਾਮ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਣਵਾਨ, ਸੱਚੇ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਮਹਾਭੀਸ਼ਕ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਸਨ। ਮਹਾਭੀਸ਼ਕ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਅਤੇ ਸੌ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ ਅਤੇ ਮਹਾਭੀਸ਼ਕ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ। ਇਥੇ ਗੰਗਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਦਰਜੇ ਦੀ ਨਦੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਆਈ। ਉਸ ਦੇ ਕਪੜੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਹਿਲੇ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਲਿਆ, ਪਰ ਮਹਾਭੀਸ਼ਕ ਨੇ ਬਿਨਾ ਹਿਚਕਚਾਹਟ ਦੇ ਗੰਗਾ ਵੱਲ ਨਿਹਾਰਿਆ। ਇਸ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਮਾਨਵ ਜਨਮ ਲਏਂਗਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਵਰਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਫਿਰ ਖੁਲਣਗੇ।" "ਜਿਵੇਂ ਤੇਰਾ ਮਨ ਗੰਗਾ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਗਿਆ, ਓਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੇਰਾ ਦੁੱਖ ਬਣੇਗੀ।" "ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਕ੍ਰੋਧ ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਦ ਤੂੰ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।" ਗੰਗਾ ਨੇ, ਜੋ ਮਹਾਭੀਸ਼ਕ ਦੀ ਚਮਕ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਤੋਂ ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਤੀਪ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵਰ ਚੁਣਿਆ। ਗੰਗਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਿਲੀ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ, ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਵਾਸੂ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਦੇਵਤਾ ਹਨ, ਅਜਿਹਾ ਹਾਲ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਇੰਨੇ ਦੁਖੀ ਕਿਉਂ ਹੋ? ਕੀ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ?" ਵਾਸੂ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਮਹਾਨ ਨਦੀ, ਅਸੀਂ ਸ਼ਾਪਤ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ।" "ਸੰਨਿਆਸੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਮੂਰਖਤਾ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੁਪਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।" "ਕਈ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਅਸੀਂ ਵਸੀਸ਼ਠ ਕੋਲ ਗਏ, ਜੋ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਬੈਠੇ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਮਾਨਵ ਜਨਮ ਲਵੋਗੇ।'" "ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਸ਼ਬਦ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਤੂੰ ਮਾਨਵ ਜਨਾਨੀ ਬਣ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਦੇ।" "ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਕਿ ਮਾਨਵ ਜਨਾਨੀਆਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਜਾਵਾਂ।" ਗੰਗਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਠੀਕ ਹੈ।" ਫਿਰ ਉਹ ਬੋਲੀ, "ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਤੀਪ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਾਂਤਨੁ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਸਾਧਕ ਬਣੇਗਾ।" "ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਵੀ ਮਨੋਰਥ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ। ਜੇ ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗੀ।" "ਜਦੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਣ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦੇਣਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡੀ ਮੁਕਤੀ ਜਲਦੀ ਹੋ ਜਾਵੇ।" "ਅਸੀਂ ਸਭ ਨੇ ਮੂਰਖਤਾ ਵਿੱਚ ਸੁਰਭੀ ਨੂੰ ਫੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਨੂੰ ਜਲਦੀ ਇਸ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ।" "ਇਹੀ ਮੈਂ ਕਰਾਂਗੀ। ਪਰ ਰਾਜੇ ਲਈ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸਦਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਹੋਵੇ।" "ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਤਾਕਤ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇਵਾਂਗੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਉਸ ਤੋਂ ਮਾਨਵ ਵੰਸ਼ ਨਹੀਂ ਚੱਲੇਗਾ, ਇਸ ਲਈ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰ ਉਸ ਤੋਂ ਕੋਈ ਸੰਤਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।" ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਤੀਪ, ਜੋ ਸਦਾ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਬੈਠ ਕੇ ਕਈ ਸਾਲ ਤਕ ਜਪ-ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਗੰਗਾ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲੀ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਜਪ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਅਤੇ ਸੋਚਵਾਨ ਕੁਆਰੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪੱਠ ਤੇ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਤੀਪ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਮੂਲ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਤੈਨੂੰ ਇੱਛਾ ਹੈ?" ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਰਾਜਾ। ਮੈਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰ। ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਪਈ ਔਰਤ ਨੂੰ ਤਿਆਗਣਾ ਧਰਮਾਂਵਲੀਆਂ ਵਲੋਂ ਨਿੰਦਤ ਹੈ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜਾਤ ਦੀ ਔਰਤ ਵਲ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਧਰਮ ਹੈ।" "ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਔਰਤ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਸ ਹੋਣ ਤੱਕ ਨਰਕ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।" "ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜਾਤ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੁੜ ਸਕਦਾ। ਪਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖੁਦ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਦਿਵ੍ਯ ਕੁਆਰੀ ਹਾਂ, ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹਾਂ।