ਪृथਵੀ, ਜੋ ਹਾਥੀਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਸੁਹੋਤ੍ਰ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਸੀ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਸੁਹੋਤ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਨਿਆਇਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੇਖਭਾਲ ਕੀਤੀ। ਹਰ ਥਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਯਜਮਾਨਾਂ ਦੇ ਯਗਨ-ਸੰਬੰਧੀ ਸਤੰਭ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਸੀ। ਸੁਹੋਤ੍ਰ ਤੋਂ, ਜੋ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਕੁਲ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਅਜਮੀਢ, ਸੁਮੀਢ ਅਤੇ ਪੁਰੁਮੀਢ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਅਜਮੀਢ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਈ। ਅਜਮੀਢ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਛੇ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ—ਰਿਕਸ਼, ਧੂਮਿਨ, ਨੀਲੀ, ਦੁਸ਼ਯੰਤ, ਪਰਮੇਸ਼ਠਿਨ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਿਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਹਨੂ ਅਤੇ ਜਨਾਰੂਸ਼ੀ ਨਾਮ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਜਣੇ। ਰਿਕਸ਼ ਤੋਂ ਰਥੰਤਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮਵਰਨ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਬੜੇ ਬੀਰ ਸਨ। ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਠਿਨ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਪਾਂਚਾਲ ਵੰਸ਼ ਚਲਿਆ, ਅਤੇ ਜਹਨੂ ਤੋਂ ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਵੰਸ਼ ਚਲਿਆ। ਜਨਾਰੂਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਰਿਕਸ਼ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਸੀ; ਉਸ ਤੋਂ ਸਮਵਰਨ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਆਗਾਜ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਰਿਕਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਮਵਰਨ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਵੱਡੀ ਤਬਾਹੀ ਆਈ। ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਫ਼ਤਾਂ ਆਈਆਂ—ਅਕਾਲ, ਮੌਤ, ਸੁੱਕਾ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਵੀ ਆਈਆਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚੌਕੜੀ ਫੌਜਾਂ ਹਿਲ ਗਈਆਂ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਪਾਂਚਾਲਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਦਸ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਸਮਵਰਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਸਮਵਰਨ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ, ਮੰਤਰੀਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਸਮੇਤ ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਉਥੋਂ ਭੱਜ ਗਿਆ। ਹਾਰੇ ਹੋਏ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਸਿੰਧੂ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇਕ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਏ। ਉਹ ਉਥੇ, ਉਸ ਔਖੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਹੇ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਵਸਦੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਮਹਰਿਸ਼ੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਉਥੇ ਆਏ। ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ-ਸੱਤਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਪਾਣੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਹਮਾਨ-ਨਵਾਜ਼ੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। ਜਦੋਂ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, “ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣਾਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਰਾਜ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰ ਸਕੀਏ।” ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ “ਓਮ” ਆਖ ਕੇ ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਲਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੌਰਵ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਖ਼ਸ਼ਤਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸਮਰਾਟ ਬਣਾਇਆ। ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਨਗਰੀ ਤੋਂ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਵਲੋਂ ਵਸਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸਲ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤ ਕੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਯਗਨ ਕੀਤੇ। ਅਜਮੀਢ ਨੇ ਵੀ ਬੜੇ-ਬੜੇ ਯਗਨ ਕੀਤੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਸਮਵਰਨ ਤੋਂ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਤਪਤੀ ਨੇ ਕੁਰੁ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਮੀ ਜਾਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਕਰਕੇ ਕੁਰੂਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਕੁਰੂਜਾਂਗਲ ਦੀ ਧਰਤੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਈ। ਆਪਣੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਤਪस्वੀ ਨੇ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਨੂੰ ਤੀਰਥ ਬਣਾਇਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਅਸ਼ਵਵਤ ਅਤੇ ਚੈਤਰਰਥ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ। ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇਜਯਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ—ਅਵਿਕਸ਼ਿਤ, ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ, ਸ਼ਬਲਾਸ਼ਵ, ਆਦਿਰਾਜਾ, ਵੀਰਾਜਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਲਮਲੀ। ਉਚੈਹਸ਼ਰਵਾ, ਭੰਗਕਾਰਾ ਅਤੇ ਜਿਤਾਰੀ ਅੱਠਵੇਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇਜਯਾ ਆਦਿ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮ ਅਤੇ ਧਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ—ਕਕਸ਼ਸੇਨਾ, ਉਗ੍ਰਸੇਨਾ, ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਾ। ਇੰਦਰਸੇਨਾ, ਸੁਸ਼ੇਨਾ, ਅਤੇ ਭੀਮਸੇਨਾ ਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇਜਯਾ ਦੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਪਾਂਡੁ ਅਤੇ ਬਹਲਿਕਾ, ਨਿਸ਼ਾਧ, ਜੰਬੂਨਾਦ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੁੰਡੋਦਰਾ, ਪਦਤੀ ਅਤੇ ਵਸਤੀ ਅੱਠਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਲਾਭ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਸਨ। ਫਿਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੁੰਡਿਕਾ, ਹਸਤੀ, ਵਿਤਰਕ, ਕ੍ਰਥ ਅਤੇ ਕੁੰਡਿਨਾ ਪੰਜਵੇਂ ਹੋਏ। ਹਵਿਸ਼ਰਾਵਸ, ਇੰਦਰਭਾ, ਅਤੇ ਅਜੇਤਯ ਭੂਮਨਯੁ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਪ੍ਰਤੀਪ, ਧਰਮਨੇਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸੁਨੇਤ੍ਰ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਤੀਪ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਅਤੁੱਲ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਪ੍ਰਤੀਪ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਦੇਵਾਪੀ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਬਹਲਿਕਾ। ਦੇਵਾਪੀ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਖਾਤਰ ਸਨਿਆਸ ਲੈ ਲਿਆ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਬਹਲਿਕਾ ਵੱਡਾ ਰਥੀ ਬਣਿਆ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਉੱਤਮ, ਦੇਵਤੁਲਯ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਸਨ। ਇਲ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉੱਤਮ ਰਾਜੇ ਹੋਏ। ਜਨਮੇਜਯਾ ਨੇ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰ ਕੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਜਪੇਯ ਯਗਨ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਯਗਨ ਕਰਕੇ ਸਭ ਨੂੰ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ—ਅਗਨਿਸ਼ਤੋਮ, ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ, ਉਕਥ ਅਤੇ ਸੋਮ ਯਗਨ ਬੇਅੰਤ ਕੀਤੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਇਹ ਮਹਾਨ, ਧਰਮੀ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸਦਾ ਯਾਦ ਰਹੇਗੀ।