ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਭਰਤ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਘੋੜਾ-ਯਜ్ఞ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ 'ਗੋਵਿਤਤ' ਸੀ, ਕਰਵਾਇਆ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਯਜ्ञ ਵਿੱਚ ਭਰਤ ਨੇ ਕਣ੍ਵ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਦਾਨ ਕੀਤੇ। ਭਰਤ ਨੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਸੌ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜ्ञ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤਿੰਨ ਸੌ, ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਚਾਰ ਸੌ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜ्ञ ਕਰਵਾਏ। ਦushyant ਅਤੇ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭਰਤ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਯਜਨਾਂ ਕਰਕੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨ ਖ਼ਿਆਤੀ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲ ਗਈ। ਭਰਤ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ, ਪਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ—ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਮੇਰੇ ਕਾਬਲ ਨਹੀਂ।" ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਯਮਲੋਕ ਲੈ ਗਈਆਂ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਭਰਤ ਲਈ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਵਿਅਰਥ ਰਹੀ। ਫਿਰ ਭਰਤ ਨੇ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਕਰਵਾਏ, ਅਤੇ ਭਰਦ੍ਵਾਜ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਭੂਮਨਯੁ ਸੀ। ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਤੋਂ ਭਰਤ ਬਹੁਤ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਭੂਮਨਯੁ ਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਭੂਮਨਯੁ ਤੋਂ ਦਿਵਿਰਥ, ਸੁਹੋਤ੍ਰ, ਸੁਹੋਤਾ, ਸੁਹਾਵੀ, ਅਤੇ ਸੁਯਜੁਸ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਪੁਸ਼ਕਰਣੀ ਵਿੱਚ ਭੂਮਨਯੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰੁਚਿਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹੋਏ, ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਹੋਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਸੁਹੋਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਜਸੂਯ ਅਤੇ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਵਰਗੇ ਅਨੇਕ ਯਜਨ ਕਰਵਾਏ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਧਰਤੀ ਹਾਥੀਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਬੇਹਿਸਾਬ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਸੁਹੋਤ੍ਰ ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਾ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਲੱਖਾਂ ਯਜਨ-ਸਥੰਭ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਲੋਕ ਅਤੇ ਫ਼ਸਲਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਸੀ। ਸੁਹੋਤ੍ਰ ਤੋਂ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਕੁਲ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਅਜਮੀਢ, ਸੁਮੀਢ ਅਤੇ ਪੁਰੁਮੀਢ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜਮੀਢ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰਤਾ ਹੋਈ। ਅਜਮੀਢ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਛੇ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ: ਰਿਕਸ਼, ਧੂਮਿਨ, ਨੀਲੀ, ਦੁਸ਼੍ਯੰਤ, ਪਰਮੇਸ਼ਠਿਨ, ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਿਨ। ਉਸ ਤੋਂ ਜਹਨੂ ਅਤੇ ਜਨਰੂਸ਼ਿ ਨਾਮ ਦੇ ਦੋ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਰਿਕਸ਼ ਤੋਂ ਰਥਾਂਤਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਮਵਰਨ ਜੰਮਿਆ। ਦੁਸ਼੍ਯੰਤ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਠਿਨ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਪਾਂਚਾਲ ਵੰਸ਼, ਅਤੇ ਜਹਨੂ ਤੋਂ ਕੁਸ਼ਿਕ ਵੰਸ਼ ਚਲੇ। ਜਨਰੂਸ਼ਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਿਕਸ਼ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਮਵਰਨ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮੁਢਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਜਦ ਸਮਵਰਨ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਬਾਹੀ ਆਈ। ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕ ਕਲੇਸ਼—ਅਕਾਲ, ਮੌਤ, ਸੁੱਕਾ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਫੈਲ ਗਈਆਂ। ਇਹ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਭਾਰਤਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਆਈਆਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਕੰਬ ਗਈ। ਇਸ ਵੇਲੇ ਪਾਂਚਾਲ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਜੰਗੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਦਸ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਸਮਵਰਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਹਰਾਇਆ। ਸਮਵਰਨ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ, ਮੰਤਰੀਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਸਮੇਤ ਡਰ ਕੇ ਉਥੋਂ ਪਲਾਇਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਹਾਰੇ ਹੋਏ ਭਾਰਤ ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸਿੰਧੂ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗੇ। ਉਥੇ ਉਹ ਕਈ ਸਾਲ ਰਹੇ, ਇੰਨਾ ਕਿ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਉਥੇ ਹੀ ਵੱਸਦੇ ਰਹੇ। ਇਕ ਦਿਨ ਮਹਾਨ ਵਸੀਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਉਥੇ ਆਏ। ਭਾਰਤਾਂ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ, ਪਾਣੀ ਆਦਿ ਅਰਪਣ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਹਾਲਤ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਸਾਡੇ ਪੁਜਾਰੀ ਬਣੋ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਮੁੜ ਰਾਜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕੀਏ।" ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ "ਔਮ" ਆਖ ਕੇ ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਪੌਰਵ ਰਾਜਕੁਲ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਖ਼ਸ਼ਤਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸਮਰਾਟ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਮੁੜ ਭਾਰਤ ਵੱਲੋਂ ਵੱਸੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਰਾਜ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਿੰਗ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਕਰਵਾਏ। ਅਜਮੀਢ ਨੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਕੀਤੇ। ਫਿਰ ਸਮਵਰਨ ਤੋਂ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਤਪਤੀ ਨੇ ਕੁਰੂ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਿਆ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਧਰਮਾਤਮਾ ਜਾਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਚੁਣ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਨੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਪਾਈ, ਅਤੇ ਕੁਰੂਜਾਂਗਲ ਦੇਸ਼ ਉਸਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਕੁਰੂ ਨੇ ਕੁਰੁক্ষੇਤਰ ਨੂੰ ਤੀਰਥ ਬਣਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਅਸ਼੍ਵਵਤ ਅਤੇ ਚੈਤਰਰਥ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ। ਕੁਰੂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇਜਯ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ; ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਇਹ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ: ਅਵਿਕਸ਼ਿਤ, ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ਬਲਾਸ਼ਵ, ਆਦਿਰਾਜ, ਵਿਰਾਜ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਸ਼ਾਲਮਲੀ। ਉੱਚੈਸ਼੍ਰਵਾ, ਭੰਗਕਾਰ, ਅਤੇ ਜਿਤਾਰੀ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇਜਯ ਆਦਿ ਸੱਤ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਹੋਏ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮ ਅਤੇ ਧਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ: ਕਕਸ਼ਸੇਨ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ; ਇੰਦਰਸੇਨ, ਸੁਸ਼ੇਨ ਅਤੇ ਭੀਮਸੇਨ—ਇਹ ਜਨਮੇਜਯ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਏ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਪਾਂਡੁ ਅਤੇ ਬਹਲਿਕ; ਨਿਸ਼ਾਧ ਵੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੰਬੂਨਾਦ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।