ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਆਪਣੀ ਅਦਭੁਤ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦੈਤ ਨੂੰ ਇਤਨਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਫੜ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਛੁਟਾ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਖੂਨ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ 'ਤੇ ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਚੀਖਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਹਰਣ, ਸ਼ੇਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰ—all ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ। ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਡਰ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਇਤਨਾ ਡਰ ਛਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣਾ ਹੌਸਲਾ ਗੁਆ ਬੈਠੇ। ਉਹ ਦੈਤ, ਆਪਣੇ ਘੁੱਟਣਾਂ 'ਤੇ ਰੇਂਗਦਾ ਹੋਇਆ, ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਚ ਕੇ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਥੱਕ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ ਕਿ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਬੱਚਾ ਇੰਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਦੈਤ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼, ਜੋ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਹੁਣ ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ। ਕਨਵ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ, ਉਸ ਬੱਚੇ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਕਰਤਬ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਾਂ ਦਿੱਤਾ—"ਸਰਵਦਮਨ", ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਬੱਚਾ ਸਰਵਦਮਨ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ—ਚਾਹੇ ਰਾਣੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ—ਨੂੰ ਦਫਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ, ਚਿੰਤਾ ਅਤੇ ਦੁਖ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਪੀਲੀ, ਕੇਸ ਖੁਲ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਕਪੜੇ ਗੰਦੇ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਅਤੇ ਵਿਅਥਿਤ ਹੋਈ, ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਸੀ। ਕਨਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਦੀ ਇਹ ਹਾਲਤ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਕੀਤੀ। ਕਨਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਬੱਚੇ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ, ਕਨਵ ਨੇ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ: "ਮੇਰੀ ਬਾਤ ਸੁਣ, ਪਿਆਰੀ ਧੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੱਸਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪਤੀ-ਵਰਤਾ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਰਮ—ਮਨ, ਬੋਲੀ ਅਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ ਹੈ।" "ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਇਹ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸੁਖਮਈ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗੀ। ਇਸ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗੀ। ਇਸ ਲਈ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਪੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ ਦੇ ਪਾਸ ਜਾ।" "ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਖੁਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਹੱਸਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਦushyant ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ।" "ਦushyant ਨੂੰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੇ ਤਖ਼ਤ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇਗੀ; ਦੇਵਤਿਆਂ, ਵੱਡਿਆਂ, ਅਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ, ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪਤੀਆਂ ਲਈ, ਮਿਲਾਪ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਧੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਜਾ।" "ਤੂੰ ਕੋਈ ਉੱਤਰ ਨਾ ਦੇ; ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ ਬੱਝੀ ਹੋਈ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਨਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ, ਕਨਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੋਤੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੀ, ਗਲ ਲਾ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਮੱਥਾ ਚੁੰਮਿਆ। "ਰਾਜਾ ਦushyant, ਜੋ ਚੰਦਰ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਦੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਹੈ।" "ਉਹ ਪਤਿ-ਵਰਤਾ ਔਰਤ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪਾਸ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਵੇਗੀ; ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦਾ ਤਖ਼ਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।" "ਉਹ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ; ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ। ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲੀ ਰਿਆਸਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਅ ਨਾਲ ਚਲਾਉ।" "ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਰਾਜ-ਸੰਪੂਰਨਤਾ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਪੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਭੁੱਲੀ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ੀ ਨੇ ਕਨਵ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ: "ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਹੋ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਮਾਤਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੋ।" "ਮਹਾਨ ਤਪस्वੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਇਲਾਵਾ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ; ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਹੈ।" "ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ, ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਜਾਵੇ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਹੀ ਰਹਾਂਗਾ, ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਰਹਾਂਗਾ।" "ਹੁਣ ਮੈਂ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦਾ ਰਹਾਂਗਾ ਅਤੇ ਪਾਠ-ਪੁਸਤਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨ ਲਾਵਾਂਗਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਕਨਵ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਪਿਤਾ ਦੀ ਮਮਤਾ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ-ਗਮੀ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਭਰ ਕੇ, ਦushyant ਦੀ ਧੀ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਬੋਲ ਪਈ। ਕਨਵ ਨੇ, ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: "ਕਿਉਂ ਰੋ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ? ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਤਾ ਸਵੇਰੇ ਜਾ।" "ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਖੁਦ ਹੀ ਭੋਗਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਪਰ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦੀ।" "ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਲੈਂਦੀ, ਅਤੇ ਝੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰਾਂ ਅਤੇ ਬਾਘਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਘੁੰਮਦੀ ਰਹਿੰਦੀ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਪੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸੁਖਦਾਤਾ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਨਿਕੱਲ ਗਏ।" "ਮੈਂ ਦushyant ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਹੀ ਰਹਾਂਗੀ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਰੋਦੀ ਹੋਈ ਕਨਵ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਉਸ ਦੀ ਵਿਅਥਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਕਨਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ। "ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ, ਸੁਣ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਅਤੇ ਹਿਤਕਾਰੀ ਸਲਾਹ ਹੈ: ਪਤੀ-ਵਰਤਾ ਔਰਤ ਦੀ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।" "ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਤੀ-ਵਰਤਾ ਔਰਤਾਂ ਪਸੰਦ ਹਨ; ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਵਰਤਾਨੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਲੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ।" "ਪਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਔਰਤ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਸੁਭਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਕਦੇ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਜਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਹੱਸਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਕਨਵ ਨੇ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ: "ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਇਲੀਲਾ ਦਾ ਪੋਤਾ ਹੈਂ।" "ਮੇਰੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਪਾਪ-ਰਹਿਤ: ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀ, ਪਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਔਰਤ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਪਿਆਰ, ਦੁਖ, ਅਤੇ ਆਗਿਆ ਦੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ, ਕਨਵ ਰਿਸ਼ੀ, ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਅਤੇ ਸਰਵਦਮਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਆਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ।