ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਰਾਜ ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਭਰਿਆ ਅਤੇ ਧਰਮਕ ਸੰਵਾਦ ਹੋਇਆ। ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਨੇ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਰਾਖਸਸ ਵਿਆਹ ਦੇ ਰੂਪ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਖ਼ਤਰੀਆਂ ਲਈ ਧਰਮਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਵਿਆਹ ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਜਾਂ ਇਕੱਠੇ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇੱਛਾ ਰਖਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈਂ, ਸੋ ਤੂੰ ਗੰਧਰਵ ਵਿਆਹ ਰਾਹੀਂ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣਨ ਯੋਗ ਹੈਂ।" ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸ਼ਰਤ ਰੱਖੀ, "ਜੇਕਰ ਧਰਮਕ ਰਾਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੇਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਆਪ ਤੇ ਮੇਰਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਇੱਕ ਸ਼ਰਤ ਸੁਣ: ਜੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਉਹੀ ਤੇਰਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਹੋਵੇ।" ਉਸਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ, "ਉਹੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਮੈਂ ਸੱਚ ਕਹਿੰਦੀ ਹਾਂ; ਜੇ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ, ਤਾ ਸਾਡਾ ਮਿਲਾਪ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।" ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਹੋਰ ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਉਹ ਵੀ ਦੱਸ।" ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਦਾ ਇਹ ਰੂਪ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਲੋਕ-ਹਿਤ ਲਈ ਉਪਯੋਗੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚਰਚਾ ਨੂੰ ਟਾਲਣ ਲਈ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਵਿਆਹ ਕਰੀਏ; ਇੱਥੇ ਯਜਨ ਪਾਤਰ, ਦੁਰਬਾ ਘਾਸ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਅਖੰਡ ਅਨਾਜ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।" "ਜਿਵੇਂ ਵਿਆਹ ਧਰਮਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੰਤਾਨ ਵੀ ਉੱਤਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਘੀ, ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਅਤੇ ਰੇਤ ਆਦਿਕ ਭੀ ਭੇਟ ਕਰੋ।" "ਵਿਆਹ ਦੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਇੱਥੇ ਹਨ, ਰਾਜਨ; ਧਰਮ ਲਈ, ਜੇ ਕੋਈ ਕਠੋਰ ਬਾਤ ਵੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਭੁੱਲ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਨੇ ਬਿਨਾ ਹਿਚਕਚਾਹਟ ਦੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਿਆ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ;" ਪਰ ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਪਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੁਣੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ।" ਉਸਨੇ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨੂੰ ਸੰਮਾਨ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।" ਫਿਰ, ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਨੇ ਪੁਜਾਰੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਜੋ ਕੁਝ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਣਸੁਣਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।" "ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਬਿਨਾ ਧਰਮਕ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਓ—ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੋ।" ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਦੋਹਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲੇ ਪੂਜਾਰੀ ਨੇ ਮਰਯਾਦਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰਾਜਸੀ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ। ਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਸਭ ਸੁਭ ਅਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਰਸਮਾਂ ਨਾਲ, ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਨੇ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ, ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੇਰੇ ਲਈ, ਮੈਂ ਚਾਰ ਭਾਗੀ ਫੌਜ ਭੇਜਾਂਗਾ।" "ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਲੰਗੀਆਂ, ਸਾਰੇ ਸਾਕ-ਸਬੰਧੀਆਂ ਸਮੇਤ ਅਸੀਂ ਆਵਾਂਗੇ।" "ਗੂੰਗੇ, ਕੀਰਾਤ, ਕੁਬੜੀ ਅਤੇ ਬੌਨੇ, ਸੁੰਦਰ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਫੌਜ, ਰਥੀ ਅਤੇ ਭੱਟ ਵੀ ਨਾਲ ਹੋਣਗੇ।" "ਸੰਖ ਅਤੇ ਢੋਲ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਇਹ ਜਥਾ ਜੰਗਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇਗਾ; ਤਦ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ।" "ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਇਹ ਮੈਂ ਸੱਚੇ ਦਿਲੋਂ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਨੇ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਕੇ ਦੁਬਾਰਾ ਗਲੇ ਲਾਇਆ; ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਚ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਆਖਿਆ, "ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਸੌਗੰਧ ਖਾਂ ਕੇ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਾਵਾਂਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਦਾ ਹੋਇਆ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਦੀ ਓਰ ਚਲ ਪਿਆ। ਧਰਮਾਤਮਾ, ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ, "ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ—ਕੀ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇਗਾ?" ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਕਣਵਾ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨੇ ਲਜਾ ਕਰਕੇ ਅਪਨੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਗਈ। ਡਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀ; ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਉਸਦਾ ਬੋਝ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਲਈ ਆਸਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕਸ਼੍ਯਪ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਏ, ਪਰ ਲੱਜਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਵੱਲ ਅੱਖਾਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕੀ। ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ, ਸ਼ਰਮਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ; ਡਰ ਕਰਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਤਵ ਤੋਂ ਹਟ ਗਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਕਮੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਕਰਕੇ, ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਉਸਨੂੰ ਐਸਾ ਵੇਖਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। "ਤੂੰ ਭਾਵੇਂ ਲੱਜਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਪਰ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਚਿਰਜੀਵੀ ਰਹੇਂਗੀ; ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਦੱਸ, ਡਰ ਨਾ ਕਰ, ਸੁੰਦਰ ਜੰਘ ਵਾਲੀ।" ਫਿਰ, ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ, ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨੇ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਅੱਗੇ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੂਲ ਤੇ ਫਲ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ, ਪੈਰ ਮਲ ਕੇ, ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸੀ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣਨ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਈ। ਫਿਰ, ਥੱਕੀ ਹੋਈ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ, ਲੱਜਾ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਹਾਸੇ ਨਾਲ, ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਪਿਤਾ, ਇਲਿਲਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਇੱਥੇ ਆਏ ਸਨ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਦੇਵ-ਵਿਧਾਨ ਅਨੁਸਾਰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰਿਆ, ਉਹ ਆਏ ਸਨ।" "ਇਸ ਲਈ, ਪਿਤਾ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ; ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਦੀ ਮਹਾਨ ਖ਼ਿਆਤੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦਿਵਯ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹੋ।" ਫਿਰ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਵਯ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਜਾਣ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਦਾ ਮਨ ਕਦੇ ਵੀ ਕਰਤਵ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹਟਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਰਹੀ। ਤਦ, ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲੇ, ਆਨੰਦਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹੀ ਠੀਕ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਦਿਵਯ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਜਾਣ ਲਿਆ ਅਤੇ ਵੇਖ ਲਿਆ—ਤੂੰ ਅੱਜ ਜੋ ਰਾਜ ਪਰੰਪਰਾ ਲਈ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਨਹੀਂ।