ਇੰਦਰ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਮੈਨਕਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਜਦ ਮੇਰੀ ਕਹੀ ਹੋਈ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤੇਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਅਮਲ ਕਰ ਸਕਾਂ।" ਮੈਨਕਾ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਪਵਨ ਦੇਵਤਾ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਖੇਡ ਸਕਾਂ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਵਾਸ ਦਿਵੇ; ਤੇ ਕਾਮਦੇਵ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਸਾਥੀ ਹੋਵੇ।" ਇਸ ਉਪਰੰਤ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚੋਂ ਸੁਗੰਧਿਤ ਹਵਾ ਵੱਜੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕੀਤਾ; ਸਾਰੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਹੋਣ ਤੇ, ਮੈਨਕਾ ਨੇ ਕੌਸ਼ਿਕਾ ਦੀ ਝੋਪੜੀ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈ। ਉਸ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਮੈਨਕਾ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਆਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ; ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਨਕਾ ਪਵਨ ਦੇਵ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈ। ਮੈਨਕਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਸੋਹਣੇ ਸਨ ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਡਰ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਪस्या ਨਾਲ ਪਾਪ ਸਾੜ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਲਗ ਪਈ; ਹਵਾ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਵਸਤ੍ਰ ਉਡਾ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਨਕਾ, ਤੇਜ਼ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਵਸਤ੍ਰ ਲੈਣ ਲਈ ਜ਼ਮੀਨ ਵੱਲ ਵਧੀ, ਤੇ ਲਜਾ ਨਾਲ ਹਵਾ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਡਾਂਟਦੀ ਹੋਈ, ਚਲ ਪਈ। ਰਾਜ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਤੇਜ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਮੈਨਕਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਦੋਸ਼ ਦੇ ਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਵਸਤ੍ਰ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬੇਚੈਨ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਬਿਆਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਾਸਨਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਮੈਨਕਾ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਮੈਨਕਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਮੰਤ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਲਈ ਇੱਛਾਵਾਨ ਹੋਈ; ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਉਥੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਇਕੱਠੇ ਬਤੀਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਰਹੇ, ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਬੀਤ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਵੀ ਨਾ ਲੱਗਾ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਨੇ ਵਾਸਨਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ; ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਲੰਮੀ ਤਪस्या ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਤਪस्या ਦੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਕਾਰਨ, ਰਿਸ਼ੀ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ; ਭਟਕਣ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਜੜੀਆਂ ਤੇ ਫਲ ਖਾਣ ਲੱਗਾ। ਜਲ ਵਿੱਚ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਧੁਨ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਝੋਪੜੀ ਵੱਲ ਗਿਆ; ਮੈਨਕਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਨੇ ਜਲ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ। ਉਸ ਦੀ ਤਪस्या ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਉਰਜਾ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਲੱਗੀ; ਮੈਨਕਾ ਨੇ ਸਮਝ ਲਿਆ ਕਿ ਅੱਜ ਤਪस्या ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ। "ਜਾਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ," ਕਹਿੰਦੀ, ਮੈਨਕਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਸਿਕ ਧਾਰਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਵਾਸਨਾ ਤੇ ਉਤਸਾਹ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਗਈ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਮੈਨਕਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਧੀ, ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ, ਹਿਮਾਵਤ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਢਲਾਣ ਤੇ, ਮਾਲਿਨੀ ਨਦੀ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਧੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਸੋਹਣੀ ਖਟ 'ਤੇ ਪਈ ਸੀ; ਮੈਨਕਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਤਪस्या ਦੀ ਉਰਜਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਵਰਗ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਆਈ ਸੀ।" ਮੈਨਕਾ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਨਵਜਾਤ ਧੀ ਨੂੰ ਮਾਲਿਨੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਛੱਡ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਚਲ ਪਈ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੇਰ ਤੇ ਬਾਘ ਸਨ, ਉਹ ਧੀ ਇਕੱਲੀ ਪਈ ਸੀ; ਪੰਛੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਉਸ ਨੂ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਣ। ਉਥੇ, ਪੰਛੀਆਂ ਨੇ ਮੈਨਕਾ ਦੀ ਧੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ; ਜਦ ਮੈਂ ਨ੍ਹਾ ਲਈ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਥੇ ਪਿਆ ਵੇਖਿਆ। ਸੁੰਦਰ, ਸੁਨਸਾਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਪੰਛੀਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਆ ਗਏ; ਸਾਰੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨੇ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਨਰਮ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਨੂੰ ਅਪਣੀ ਲੈ ਲੈ; ਤੇਰਾ ਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਵਾਸਨਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।" ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਸ ਧੀ ਨੂੰ ਦਇਆ ਨਾਲ ਪਾਲ ਸਕੀ।" ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ 'ਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਫਿਰ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਜਿਸ ਨੇ ਸਰੀਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਰੋਟੀ ਖਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿਤਾ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਮੇਰੀ ਧੀ ਹੈ; ਤੇ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਿਤਾ ਮੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਉਤਪੱਤੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ; ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਕਣਵਾ ਦੀ ਧੀ ਜਾਣ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣਾ ਅਸਲੀ ਪਿਤਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ, ਉਹ ਕਣਵਾ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਮੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਜੋ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ। "ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਰਾਜ ਕੁੰਵਰੀ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਬੋਲਦੀ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ, ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਦੱਸ ਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?" "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਵਸਤ੍ਰ, ਕੰਡੇ, ਚੂੜੀਆਂ, ਤੇ ਕਈ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਹਣੇ ਰਤਨ ਲਿਆਉਂਗਾ।" "ਅੱਜ ਹੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਹਿਰਨ ਦੀ ਖਾਲ ਲਿਆਉਂਗਾ; ਅੱਜ ਤੋਂ ਸਾਰਾ ਰਾਜ ਤੇਰਾ ਹੋਵੇ, ਸੋਹਣੀ, ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ।" "ਆ, ਲਜਜੀ, ਗੰਧਰਵ ਰੀਤ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ, ਸੋਹਣੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਵਿਆਹ ਰੀਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਗੰਧਰਵ ਵਿਆਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ।" "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਫਲ ਲੈਣ ਗਏ ਹਨ; ਥੋੜਾ ਸਮਾਂ ਰੁਕ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦੇਣਗੇ।" "ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵੇਗਾ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਪਿਤਾ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਲੜਕੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਤੀ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ; ਔਰਤ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਲਈ ਅਯੋਗ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਆਪਣੇ ਤਪਸੀ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੁੱਲ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਅਧਰਮੀ ਰਸਤੇ ਪਤੀ ਕਿਵੇਂ ਚੁਣ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?