ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨੇ ਦushyanta ਨੂੰ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਕਣ੍ਵ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਧੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ ਹਾਂ; ਕਸ਼੍ਯਪ ਹੀ ਮੇਰੇ ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨੋਰਥ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲੋਂ ਹੀ ਆਗਿਆ ਲਓ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।" ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਉਹ ਮਹਾਨ, ਸੰਸਾਰ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਸ਼ੁੱਧ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਧਰਮ ਵੀ ਡੋਲ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੱਕੇ ਸੰਕਲਪ ਤੋਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹਿਲਦੇ।" ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੀ ਹੋਈ? ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸ਼ੰਕਾ ਦੂਰ ਕਰ।" ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਘਟਨਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਾਪਰੀ, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਈ ਸੀ, ਕਈ ਵਾਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਉਹ ਵੱਖਰਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿਚ ਹੋਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮੂਰਖ, ਪਾਪ ਦੇ ਘੇਰੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਚੋਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਧੀ ਬਣੀ।" "ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਇੱਥੇ ਆਏ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਜਦ ਤੂੰ ਉਤਸ਼ੇਪਣ ਵਾਲੇ (ਉੱਪਰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ) ਬੀਜ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਕੇਵੇਂ ਤੇਰੀ ਹੋਈ?' 'ਤੇਰੀ ਧੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ? ਸੱਚ ਦੱਸ, ਹੇ ਕਸ਼੍ਯਪ।' ਫਿਰ, ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਸੀ, ਵਾਂਗ ਹੀ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ; ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਰਾਜਨ।" "ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਘੋਰ ਤਪ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਬਹੁਤ ਘਬਰਾਏ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਉਸ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਜਵਾਲਾ ਨਾਲ ਕਦੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੋਂ ਹਟਾ ਨਾ ਦੇਵੇ,' ਇਸ ਡਰ ਕਰਕੇ ਪੁਰੰਦਰ (ਇੰਦਰ) ਨੇ ਮੇਨਕਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।" "ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਦੇਵ-ਕੰਨਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈਂ; ਮੇਰੀ ਇੱਕ ਸੇਵਾ ਕਰ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।' 'ਉਹ ਮਹਾਤਪਸੀ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਘੋਰ ਤਪ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਕੰਬਾ ਰਹੇ ਹਨ।' 'ਮੇਨਕਾ, ਇਹ ਕੰਮ ਤੇਰਾ ਹੈ: ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਅਡੋਲ ਹਨ ਅਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜਨਾ ਲਗਭਗ ਅਸੰਭਵ ਹੈ।'" "ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, 'ਜਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੋਂ ਨਾਹ ਹਟਾ ਸਕਣ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਭੰਗ ਕਰ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਇਹ ਉਪਕਾਰ ਕਰ।' 'ਸੁੰਦਰਤਾ, ਜਵਾਨੀ, ਮਿੱਠਾਸ, ਹਾਵ-ਭਾਵ, ਮੁਸਕਾਨ ਅਤੇ ਬਚਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਨਿਤੰਬ ਵਾਲੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰ ਅਤੇ ਤਪ ਤੋਂ ਹਟਾ।'" "ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, 'ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ, ਉੱਚੀ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਗੁੱਸੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਤੱਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ।' 'ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਤਪ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਤੂੰ ਵੀ ਡਰਦੀ ਹੈਂ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਡਰਾਂ?'" "ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਖ਼ੁਦ ਖ਼ਤਰੀ ਹੋ ਕੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਗਿਆ।" "ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਨਦੀ ਬਣਾਈ, ਜੋ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਸੀ।" "ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਉਥੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮਤੰਗ, ਜੋ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਬਣ ਗਿਆ, ਨੇ ਸਮਰਥਨ ਦਿੱਤਾ।" "ਅਕਾਲ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਰਿਸ਼ੀ ਫਿਰ ਅਕਸ਼ਮਾ ਆਏ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਨਦੀ ਕੰਢੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਪਾਰੇਤੀ ਰੱਖਿਆ।" "ਉਥੇ, ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਮਤੰਗ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕਰਵਾਈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਡਰ ਕਰਕੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।" "ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਇੱਕ ਲੋਕ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰਵਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਬਣਾਏ, ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਨੂੰ, ਆਸਰਾ ਦਿੱਤਾ।" "ਕੌਸ਼ਿਕ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਕਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਜਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਯਜਨਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ?" "ਉਸ ਮਹਾਤਪਸੀ ਨੇ ਹੋਰ ਯਜਨ ਅੰਗ ਰਚੇ, ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਲੈ ਗਿਆ।" "ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਡਰਦੀ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕਿ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸਾੜ ਨਾ ਦੇਵੇ।" "ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਲੱਤ ਨਾਲ ਹਿਲਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਮੇਰੂ ਪਰਬਤ ਨੂੰ ਸਮੇਟ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਲਟ ਸਕਦਾ ਹੈ।" "ਮੇਰੀ ਜਿਹੀ ਔਰਤ ਉਸ ਤਪਸੀ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਕਿਵੇਂ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ?" "ਉਸ ਦਾ ਮੁਖ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਅੱਖਾਂ ਸੂਰਜ-ਚੰਦ-ਤਾਰੇ ਹਨ, ਜੀਭ ਕਾਲ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਛੂਹਣ ਦਾ ਸਾਹਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ।" "ਯਮ, ਸੋਮ, ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਸਾਧਿਆ, ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵ, ਅਤੇ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯ—all ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਡਰਾਂ?" "ਜਦ ਤੂੰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹਾਂ? ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਉਪਾਇ ਸੋਚ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤੇਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਾਂ।" "ਵਾਯੁਦੇਵ ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਥੇ ਖੇਡਣ ਲਈ ਵਾਸਤਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ; ਤੇ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਕਾਮਦੇਵ ਮੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇ।" "ਫਿਰ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਸੁਗੰਧੀ ਭਰੀ ਹਵਾ ਵਹੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਮਨ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ; ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਕੌਸ਼ਿਕ (ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ) ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਗਈ।" "ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਉਪਰੰਤ, ਮੇਨਕਾ ਨੇ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਵਾਯੁ ਦੇ ਨਾਲ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ।" "ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਡਰੀ ਹੋਈ ਮੇਨਕਾ ਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਭ ਪਾਪ ਸਾੜ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਤਪ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।" "ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੇਡਣ ਲੱਗ ਪਈ; ਵਾਯੁ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਚੰਨ ਵਰਗੀ ਚਮਕਦੀ ਚੁੰਨੀ ਉਡਾ ਦਿੱਤੀ।" "ਉਹ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ, ਆਪਣੀ ਚੁੰਨੀ ਚੁੱਕਣ ਲਈ, ਅਤੇ ਲਜਾ ਨਾਲ ਵਾਯੁ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਉਲਾਹਣਾ ਦੇਂਦੀ ਹੋਈ, ਅੱਗੇ ਵਧੀ।" "ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਸਨ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਅਤੁਲ ਸੀ।" "ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਾਸਨਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਮੇਨਕਾ ਨਾਲ ਸੰਯੋਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਬੈਠੇ।