ਇੱਕ ਵੱਡਾ, ਸੁਹਾਵਣਾ ਜੰਗਲ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਕੂਕ ਅਤੇ ਕੋਇਲਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜੇ ਆਪਣੀ ਚਹਿਕ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਜੀਵੰਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉੱਥੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲੇ ਹੋਏ ਰੁੱਖ, ਆਪਣੀਆਂ ਛਾਂਵੀਆਂ ਨਾਲ ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਉਂਦੇ, ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਕੋਈ ਰੁੱਖ ਨਾ ਫੁੱਲ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਫਲ ਤੋਂ; ਕੁਝ ਰੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਕੰਟੇ ਵੀ ਸਨ, ਪਰ ਉਹ ਵੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੇ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਜਿੱਥੇ-ਕਿਧਰੇ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵੀ ਰੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ ਸਨ। ਜੰਗਲ ਹਰ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਖਿੜਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਛਾਂਵ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਸੀ। ਉਥੇ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਦਮ ਰੱਖਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਹਵਾ ਫੁੱਲਿਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਰਹੀ ਸੀ। ਰੁੱਖ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਉੱਚੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਤੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਆਸਮਾਨ ਗੂੰਜਦਾ ਸੀ। ਰੁੱਖ ਰੰਗ-ਬਰੰਗੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਨਰਮ ਟਾਹਣੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਝੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਉੱਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵੱਸਦੇ। ਮਧੁ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਉਥੇ ਮਿੱਠੇ ਸੁਰ ਲਾਉਂਦੀਆਂ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਦੋਂ ਜੰਗਲ ਦੇ ਅਨੇਕ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਅਤੇ ਲੱਤਾਂ ਦੇ ਬਾਵਰ ਵੇਖੇ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਫੁੱਲਦਾਰ ਟਾਹਣੀਆਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੁੰਝੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਝੰਡੇ ਲਹਿਰਾ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧ, ਚਾਰਣ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਮਸਤ ਬਾਂਦਰ ਅਤੇ ਕਿੰਨਰ ਆਉਂਦੇ-ਜਾਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ। ਠੰਢੀ, ਸੁਗੰਧਤ, ਪਰਾਗ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹਵਾ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਚਲਦੀ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਦ ਜੰਗਲ ਦੇ ਇਸ ਸੋਹਣੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸਦੇ ਕੰਢੇ ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਇੰਦਰ ਦੇ ਝੰਡਿਆਂ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਲੱਗਦਾ। ਖੁਸ਼ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਜੰਗਲ ਵੇਖਦਿਆਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ, ਮਨੋਹਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਹੋਮਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਤਪੱਸਵੀ, ਵਲਖਿਲਿਆ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਹੋਮ-ਕੁੰਡ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਦਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਚੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰੁੱਖ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਘੇਰੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਲੱਤਾਂ ਲਹਿਰਾ ਰਹੀਆਂ। ਨੇੜੇ ਹੀ ਇੱਕ pavittar ਨਦੀ ਵਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਪਾਣੀ ਸੁਹਾਵਣਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਝੁੰਡਾਂ ਦੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਦਾ ਮਨ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਅਦੁੱਤੀ ਅਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਨਿਹਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਉਥੇ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਨਦੀ ਵੇਖੀ, ਜੋ ਆਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ, pavittar ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਰੇਤ ਦੇ ਟਾਪੂ, ਜਿੱਥੇ ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਫੇਨ ਨਾਲ ਵਹਿ ਰਹੀ, ਕਿੰਨਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਰੀਛਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਨਾਲ ਜੀਵੰਤ ਸੀ। ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਸ਼ੁਭ ਵੈਦਿਕ ਪਾਠ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਸੁੰਦਰ ਤਟ, ਮਸਤ ਹਾਥੀ, ਬਾਘਾਂ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਸੀ। ਉਸ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਮਹਾਨ, ਆਦਰਨੀਯ ਕਸ਼ਯਪ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਸ਼ਰਮ ਅੰਦਰ ਜਾਨ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ। ਮਾਲਿਨੀ ਟਾਪੂ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਛਾਂਵ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਉਹ ਨਾਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਥਾਂ, ਗੰਗਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਮਸਤ ਮੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕੂਕਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਇੱਕ ਐਸੇ ਥਾਂ ਵੱਲ ਵਧਿਆ ਜੋ ਚੈਤ੍ਰਰਥ ਦੇ ਬਾਗ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਸੀ। ਅਣਗਿਣਤ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਵਿਅਖਿਆ ਤੋਂ ਪਰੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਕਸ਼ਯਪ ਅਤੇ ਕਣਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਚਲਾ। ਆਪਣੀ ਫੌਜ, ਘੋੜਿਆਂ, ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਖੜੀ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਰਿਸ਼ੀ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਇਥੇ ਮੇਰੇ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੱਕ ਰਹੋ।" ਉਸ ਨੰਦਨਵਨ ਵਰਗੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਭੁੱਖ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਭੁਲਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ, ਰਾਜਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਪੂਜਾਰੀ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਕਸ਼ਯਪ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਅਖੂਟ ਖਜ਼ਾਨਾ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਿਆ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਦਵਾਨ ਦੁਜਜਾਤੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁਲੀਆਂ ਰਿਹ ਗਈਆਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਬਾਹਵ੍ਰਿਚਾਂ ਵਲੋਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਪਾਠ ਸੁਣੇ, ਜਦ ਤਮਾਮ ਯਜਨਾਂ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਉਹਨਾਂ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਯਜੁਰਵੇਦ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਸਮਵੇਦ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਜੁਗਤਕਾਰ ਸਨ। ਸੰਯਮ ਵਾਲੇ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਵਾਲੇ, ਭਰੁੰਡ ਸਮ ਅਤੇ ਅਥਰਵਣ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਉਥੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵਧਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਅਥਰਵਵੇਦ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪਾਠਕ, ਪੂਗਾ ਅਤੇ ਯਜਨੀਆ ਸਮਾਂ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸੰਹਿਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਲਫ਼ਜ਼ਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਦੇ। ਹੋਰ ਵਿਦਵਾਨ ਦੁਜਜਾਤੀਆਂ, ਉਚਾਰਣ ਅਤੇ ਸੁਰ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਉਥੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਥਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਵਰਗਾ ਬਣਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਯਜਨਾ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਤਰਕ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰਕਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਉਥੇ ਸਨ। ਅੰਤਿਮ ਸੱਚ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ, ਖੰਡਨ ਅਤੇ ਨਿਰਣੇ ਕਰਦੇ, ਵਿਆਕਰਨ, ਛੰਦ, ਨਿਰੁਕਤ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਉਹ ਸਭ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਸੋਹਣੇ, pavittar ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਕਦਮ ਰੱਖਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਧਰਮ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦਾ ਵਾਸ ਸੀ।