ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕਈ ਲੋਕ ਭੁੱਖੇ ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਰਗੇ ਕ੍ਰੂਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿਗਲ ਲਈ ਗਏ। ਕੁਝ ਹੋਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਗੜ ਕੇ ਅੱਗ ਜਗਾਈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜੀਵਤ ਰਹਿ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਲੋਕ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸੂਕਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਸਨ। ਉਥੇ, ਕੁਝ ਹਾਥੀ—ਜੋ ਸ਼ਰਾਬੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸਨ—ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਕੇ ਡਰ ਗਏ, ਆਪਣੀਆਂ ਸੁੰਡਾਂ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੱਜ ਪਏ, ਮਲ ਅਤੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਛੱਡਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਲਹੂ ਵਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ। ਉਥੇ ਜੰਗਲੀ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੇ ਕਈ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਜੰਗਲ, ਜਿੱਥੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਘਣੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਜੰਗਲ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਮੋਟਾ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਚਾਰਣ ਆਉਂਦੇ-ਜਾਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਜੰਗਲ, ਜੋ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਦੋ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਸੀ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਾਇਆ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਹੋਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਉਹ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਬਲ ਤੇ ਇਕੱਲਾ, ਭੁੱਖ, ਤਿੱਖ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਵੱਡਾ ਸੁੰਨ-ਸਿਆਣਾ ਮੈਦਾਨ ਸੀ। ਉਹਥੋਂ ਵੀ ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਇੱਕ ਐਸੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਆਇਆ ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਉਂਦੇ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਬੜੇ ਪਿਆਰੇ ਲੱਗਦੇ ਸਨ। ਠੰਢੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਹਰੇ-ਭਰੇ ਚਰਾਗਾਹਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਸੀ। ਉਹ ਜੰਗਲ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀਆਂ ਅਤੇ ਕੋਇਲਾਂ ਦੀਆਂ ਪੁਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਭੁੰਭਰਾਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਵੱਡੀਆਂ, ਛਾਂਦਾਰ ਟਹਿਣੀਆਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਹੇਠਾਂ ਭੁੰਭਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਮੰਡਲਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਸ ਜੰਗਲ ਦੀ ਸੋਭਾ ਵਧਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹਥੇ ਕੋਈ ਰੁੱਖ ਨਾ ਫੁੱਲ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਸੀ, ਨਾ ਫਲ ਤੋਂ, ਨਾ ਕੰਟਿਆਂ ਤੋਂ; ਅਤੇ ਕੋਈ ਰੁੱਖ ਭੁੰਭਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੰਗਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖਿੜੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ, ਸੁਹਣੀ ਛਾਂ, ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਪਵਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮਹਾਨ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਹਵਾ ਫੁੱਲਦਾਰ ਟਹਿਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹਥੇ, ਰੁੱਖ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਅਦਭੁਤ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਉਹ ਰੁੱਖ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੇ ਸਨ। ਰੁੱਖ ਰੰਗ-ਬਰੰਗੇ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਨਰਮ ਟਹਿਣੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਝੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਜਿੱਥੇ ਪੰਛੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਮਧੁ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਭੁੰਭਰ ਨਰਮ ਟਹਿਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਮਿੱਠਾ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਅਨੇਕ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਲੱਤਾਂ ਦੇ ਬਾਵੜਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਰਾਜਾ ਬੜਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ। ਜੰਗਲ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਖਿੜੀਆਂ ਟਹਿਣੀਆਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਝੰਡਿਆਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੀਆਂ। ਇਹ ਜੰਗਲ ਸਿੱਧਾਂ, ਚਾਰਣਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਚੂਰ ਬਾਂਦਰਾਂ ਅਤੇ ਕਿਨਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਠੰਢੀ, ਸੁਗੰਧਤ ਅਤੇ ਪਰਾਗ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਵਾ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਚਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਹ ਜੰਗਲ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਐਸੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸੁੰਦਰ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਝੰਡਿਆਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੰਗਲ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਖੁਸ਼ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਮਨੋਹਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਿਆ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਣੇ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ, ਉਹ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਆਸ਼ਰਮ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਸੀ। ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਤਪਸਵੀ, ਵਲਖਿਲਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਥੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯਜਨ-ਕੁੰਡ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਦਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਵੱਡੇ ਤੇ ਉੱਚੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਕੋਲ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਵਗ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਬੜਾ ਸੁਖਦਾਇਕ ਸੀ। ਉਹ ਮਨੋਹਰ ਆਸ਼ਰਮ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬੜੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਦ ਉਹ ਉਥੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਝੁੰਡ ਵੇਖਦਾ। ਉਹ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਆਸ਼ਰਮ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਲੋਕ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਪਹੁੰਚਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਦਰਿਆ ਵੇਖੀ, ਜੋ ਆਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਮਾਂ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਉਹ ਦਰਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀ ਰੇਤ ਦੇ ਟਾਪੂਆਂ ਉੱਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਝਾਗ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਵਗਦਾ, ਕਿਨਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਰਿੱਛ ਵੀ ਉਥੇ ਆਉਂਦੇ। ਉਹ ਦਰਿਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੀ, ਸੋਹਣੇ ਕੰਢੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ, ਸ਼ੇਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਕਸ਼੍ਯਪ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਆਸ਼ਰਮ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੱਸਦੇ ਸਨ। ਜਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਦਰਿਆ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇਖਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਾਵਾਂ। ਮਾਲਿਨੀ ਟਾਪੂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਮਨੋਹਰ ਕੰਢਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਗੰਗਾ ਵਰਗਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਮੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਚੈਤਰਰਥ ਵਰਗੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਆ ਗਿਆ। ਵੱਡੇ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਅਵਰਨਣੀਯ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਕਸ਼੍ਯਪ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਤਪੀ ਕਣਵ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਿਆ। ਆਪਣੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ, ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਤਪਸੀ ਕਸ਼੍ਯਪ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਇਥੇ ਹੀ ਰਹੋ ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਨਾ ਆ ਜਾਵਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨੰਦਨ ਵਾਂਗ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਭੁੱਖ ਤੇ ਤਿੱਖ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।