ਇਹ ਰਾਜਾ ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਤਾਕਤ ਵਿਸ਼ਣੂ ਵਰਗੀ ਅਤੇ ਚਮਕ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਅਡੋਲਤਾ ਸਮੁੰਦਰ ਜਿਹੀ ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਧਰਤੀ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਆਦਰਯੋਗ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਰਾਜ ਸੁਖ-ਸ਼ਾਲੀ ਸਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਜੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਚਲਣ ਵੱਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸੁਤਜੀ ਨੇ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ—"ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਭਰਤ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸ, ਅਤੇ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਵੀ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਸੁਣਾ।" ਉਹ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਪੂਜਨਯੋਗ! ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨੂੰ ਵੀਰ ਦushyant ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ। ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸਤ੍ਯਵਾਨ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦushyant ਮਹਾਰਾਜ ਆਪਣੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਚਾਰਾਂ ਵਰਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਫੌਜ ਸਮੇਤ, ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਉਸਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਭਾਲਿਆਂ, ਗਦਾਂ, ਮੁਸਲਾਂ, ਅਤੇ ਜਵਲੀਨ ਲੈ ਕੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਯੋਧੇ ਖੜੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਸੂਰਮਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਿੰਘ-ਵਾਂਗੂੰ ਗੂੰਜਾਂ, ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਡੋਲਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਹੀਏਆਂ ਦੀਆਂ ਗੜਗੜਾਹਟਾਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਗੂੰਜ ਉਠਿਆ। ਉਸਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਰੰਗ-ਬਰੰਗੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਹਿਨ੍ਹਿਨਾਹਟ, ਸਿੱਟੀਆਂ ਅਤੇ ਤਾਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਮਹਲਾਂ ਦੇ ਉੱਚੇ ਮੰਜ਼ਲਾਂ ਤੋਂ ਲੋਕ ਉਸਦੀ ਸ਼ਾਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਰਾਜ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ—ਸੂਰਵੀਰ, ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਵੈਰੀ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਆਖਣ ਲੱਗੀਆਂ, "ਇਹ ਤਾਂ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ ਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਸੁ ਵਾਂਗੂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਜਿਸਨੇ ਵੀ ਇਸਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ।" ਉਹ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦੀਆਂ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲ ਵਰਸਾਉਂਦੀਆਂ। ਹਰ ਪਾਸੇ, ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਫੇਰ, ਮਹਾਰਾਜ ਦushyant, ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ, ਗਜ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਜਦ ਉਹ ਚਲਿਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਪਏ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕੀਤੀ। ਸ਼ਹਿਰੀ ਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਕਾਫੀ ਦੂਰੀ ਤਕ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਏ, ਫੇਰ ਰਾਜਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਏ। ਫੇਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਸ ਸੁਆਮੀ ਨੇ, ਗਰੁੜ ਵਰਗੇ ਰਥ 'ਚ, ਆਪਣੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੋਵੇਂ ਗੂੰਜਾ ਦਿੱਤੇ। ਜਦ ਉਹ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਐਸਾ ਜੰਗਲ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਨੰਦਨ ਵਾਂਗੂ ਸੀ—ਬਿਲਵਾ, ਅਰਕ, ਖਦੀਰ, ਕਪਿੱਥ ਅਤੇ ਧਾਵਾ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਜੰਗਲ ਪਹਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਧੁੱਪ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਨਿਰਜਨ, ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਤੇ ਕਈ ਯੋਜਨ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਭਿਆਨਕ ਹਰਣ, ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸਿੰਘ—ਦushyant—ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ, ਸੈਨਾ ਤੇ ਰਥਾਂ ਸਮੇਤ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਜਿਹੜੇ ਬਾਘ ਉਸਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਕੁਝ ਦੂਰ ਖੜੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸਨੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਹੜੇ ਨੇੜੇ ਆਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਵਧਾਇਆ। ਭਾਲਾ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਕੁਝ ਹਰਣ ਭਾਲੇ ਨਾਲ ਮਾਰੇ। ਗਦਾ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਥੱਕੇ ਬਿਨਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਘੁੰਮਦਾ, ਜਵਲੀਨ, ਤਲਵਾਰ, ਗਦਾ ਤੇ ਮੁਸਲਾਂ ਹਿਲਾਉਂਦਾ। ਉਥੇ ਉਹ ਜੰਗਲੀ ਪਸ਼ੂਆਂ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦਾ, ਆਪਣੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦਾ ਚਾਵ ਸੀ। ਜਦ ਇਹ ਵੱਡਾ ਜੰਗਲ ਹਲਚਲ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਆਪਣੇ ਮੁਖੀਆਂ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੇ ਭੱਜ ਪਏ। ਹਰਨਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਬੋਲਦੇ, ਸੁੱਕੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਘਾਟ ਕਰਕੇ ਲੀਣ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਥੱਕਾਵਟ ਤੋਂ ਹਾਰ ਗਏ, ਤੇ ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਭੁੱਖ ਤੇ ਤਰਸ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ, ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਢਹਿ ਪਏ। ਕੁਝ ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਬਾਘ ਵਾਂਗੂ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਗਏ; ਕੁਝ ਹੋਰ, ਘਰੜਾ ਰਗੜ ਕੇ ਅੱਗ ਬਾਲ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜੀਊਂਦੇ ਰਹੇ। ਉਥੇ ਉਹ ਮਾਸ ਪਕਾ ਕੇ, ਸਾਫ਼ ਕਰਕੇ ਖਾਂਦੇ। ਕੁਝ ਮਸਤ ਤੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਕੇ, ਡਰ ਕਰਕੇ ਸੋੰਡ ਅੰਦਰ ਕਰ ਲੈਂਦੇ, ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ, ਗੋਬਰ ਤੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਖੂਨ ਵਗਾਉਂਦੇ। ਜੰਗਲੀ ਹਾਥੀਆਂ ਨੇ ਉਥੇ ਕਈ ਮਨੁੱਖ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਜਦ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਿਆ, ਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੇ ਫੌਜ ਸਮੇਤ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਥੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਜੰਗਲ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਘਣੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗੂ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣ ਆਉਂਦੇ-ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦਿਆਂ-ਕਰਦਿਆਂ, ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਦੋ ਯੋਜਨ ਦੂਰ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਆਪ ਵੀ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਥੱਕ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਦਿਆਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੰਕਾਇਆ, ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਇੱਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਉਹ ਇੱਕਲਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਪਰ ਭੁੱਖ, ਤਰਸ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੀ। ਜੰਗਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਇੱਕ ਵੱਡੀ, ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਰਾਜਾ ਇੱਕ ਐਸੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਸੁੰਦਰ ਆਸ਼ਰਮ ਸਨ, ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮੋਹਣ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਠੰਢੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਜੰਗਲ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਘਾਹ ਵਾਲੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।