ਯਯਾਤਿ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬੂੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ—ਉਸ ਦੀ ਦਾੜ੍ਹੀ ਚਿੱਟੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ, ਚਿਹਰਾ ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ, ਬੁਢ਼ਾਪੇ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਝੁਰੀਆਂ ਪੈ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਪਤਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਔਖਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਢੀਲੇ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਆਪਣੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਨਿਭਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ, ਉਹ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਤਿਰਸਕਾਰ ਦਾ ਭੋਗ ਬਣ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਇਹ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।" ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮੇਰੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਪਿਆਰੇ ਹਨ। ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣੂ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਚੁਣੋ ਜੋ ਇਹ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ।" ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜ ਦੀ ਅਯੋਗਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਸੰਤਾਨ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਰਹੇਗੀ।" ਜਦੋਂ ਤੁਰਵਸੁ ਨੇ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ: "ਤੁਰਵਸੁ, ਇਹ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਲੈ ਲੋ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਅਨੰਦ ਲੈ ਲਾਂ। ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਤੇ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲੈ ਲਾਂਗਾ।" ਪਰ ਤੁਰਵਸੁ ਨੇ ਵੀ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, "ਪਿਤਾ ਜੀ, ਇਹ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਜੋ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਦ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਤੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ।" ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, "ਤੁਰਵਸੁ, ਜਦ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ, ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਤੂੰ ਉਲਟ ਤੇ ਮਿਲੀ-ਜੁਲੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਨੀਚ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਲਗਾਵਟ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਜਣਮ ਵਾਲਿਆਂ, ਪਸ਼ੂ-ਸਭਾ ਵਾਲਿਆਂ, ਪਾਪੀਆਂ ਤੇ ਮਲੇਛਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗਾ।" ਫਿਰ ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੂਜੇ ਪੁੱਤਰ, ਦ੍ਰੁਹਯੁ, ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਦ੍ਰੁਹਯੁ, ਤੂੰ ਇਹ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਜੋ ਰੰਗ ਤੇ ਰੂਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਆਪਣੀ ਨੌਜਵਾਨੀ ਮੈਨੂੰ ਦੇ।" ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਾਪਸ ਕਰਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਦ੍ਰੁਹਯੁ ਨੇ ਵੀ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, "ਬੁਢ਼ਾ ਮਨੁੱਖ ਹਾਥੀ, ਰਥ, ਘੋੜਾ ਜਾਂ ਔਰਤ ਦਾ ਅਨੰਦ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਵੀ ਓਲਟ-ਪੋਲਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ—ਇਹ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।" ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, "ਦ੍ਰੁਹਯੁ, ਜਦ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਪਰ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ, ਤੇਰੀ ਮਨ-ਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਕਦੇ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।" ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਜਿੱਥੇ ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ, ਗਧੇ, ਬੱਕਰੀ, ਗਾਂ, ਪਲਕੀਨ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ, ਸਿਰਫ਼ ਨਾਵਾਂ ਤੇ ਬੇੜੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਪਾਰ ਹੋਣਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਫਿਰ ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਅਨੁ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਅਨੁ, ਤੂੰ ਇਹ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਜੀਵਾਂਗਾ।" ਪਰ ਅਨੁ ਨੇ ਵੀ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜਿਵੇਂ ਬੁਢਾ ਮਨੁੱਖ, ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਖਾਣਾ ਗਲਤ ਸਮੇਂ ਤੇ ਗਲਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਯਜਨ-ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਤੇ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ, ਐਸਾ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।" ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਦ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਪਰ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਬੁਢ਼ਾਪੇ ਦੀ ਗਲਤੀ ਉੱਤੇ ਵੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਪਾਵੇਂਗਾ। ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਰ ਜਾਣਗੇ, ਤੇ ਤੂੰ, ਜੋ ਯਜਨ-ਅੱਗ ਦੀ ਉਣਮੱਤਤਾ ਕਰਦਾ, ਉਹੀ ਅੰਤ ਪਾਵੇਂਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਨਕਾਰ ਹੋਣ ਤੇ, ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਪੁਰੁ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਨ ਲਈ। ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਪੁਰੁ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਪੁਰੁ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਹੋਵੇਗਾ। ਬੁਢ਼ਾਪਾ, ਝੁਰੀਆਂ, ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਵਾਲ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਗਏ ਹਨ। ਕਵੀ, ਉਸ਼ਨਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਪੁਰੁ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਤੇ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲੈ ਲੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਅਨੰਦ ਲੈ ਸਕਾਂ।" ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਾਪਸ ਕਰਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ। ਪੁਰੁ ਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਪਿਤਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਆਖਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਉਹ ਕਰਾਂਗਾ। ਗੁਰੂ ਦੇ ਬਚਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੇ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਭੋਗ ਲੈਵਾਂਗਾ।" "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪਾਪ ਤੇ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਲੈ ਲਿਆਂਗਾ, ਪਿਤਾ ਜੀ; ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਨੌਜਵਾਨੀ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਅਨੰਦ ਲੈੋ।" "ਬੁਢ਼ਾਪੇ ਨਾਲ ਢੱਕਾ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਰੂਪ ਤੇ ਉਮਰ ਲੈ ਲਿਆਂਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਨੌਜਵਾਨੀ ਲੈ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ, ਜੀਵੋ।" ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਪੁਰੁ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ: ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ।" ਐਸਾ ਆਖ ਕੇ, ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਕਵੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਪੁਰੁ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਯਯਾਤਿ, ਨਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪੁਰੁ ਦੀ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨਾਲ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਬਣ ਗਿਆ, ਮਾਣ-ਮੌਜ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ, ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਨੇ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹਿਆ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਅਨੰਦ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡ-ਦਾਨ ਨਾਲ, ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਜਾਤਾਂ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਇਨਾਮ ਦੇ ਕੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਆਦਰ-ਸਤਕਾਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਨੀਚਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ, ਤੇ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਿਭਾਈ। ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਜਿੱਤੀ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਵਾਂਗ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਹ ਰਾਜਾ, ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲਾ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਧਰਮ ਦੀ ਹੱਦ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈਂਦਾ, ਕਿਸੇ ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ। ਸਭ ਮੰਗਲਮਈ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਵੀ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਥੱਕਿਆ ਵੀ; ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਅੰਤ ਯਾਦ ਆਇਆ। ਸਮੇਂ ਦੀ ਗਣਨਾ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਪਲ-ਪਲ ਤੇ ਘੜੀ-ਘੜੀ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕੀਤੀ।