ਭਾਰਗਵ ਜੀ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੜੀ ਸਤਿਕਾਰਤਾ ਨਾਲ ਅਰਜ਼ ਕੀਤਾ, "ਮੈਨੂੰ ਜਾਤੀ-ਮਿਲਾਵਟ ਦੇ ਇਸ ਮਹਾਂ ਪਾਪ ਦਾ ਛੂਹ ਨਾ ਲੱਗੇ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਕੁੜੀ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਚਾਰਯ ਜੀ ਨੇ ਯਯਾਤੀ ਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਜੋ ਵਰ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਸੁਣੋ। ਇਸ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਘਬਰਾਓ ਨਾ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, "ਦੇਵਯਾਨੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਆਕਰਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਉਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਅਤੁੱਲ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ।" ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੋੜਿਆ, "ਇਹ ਕੁੜੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ, ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੰਗ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ।" "ਉਸ ਨੂੰ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਵੋ, ਪਰ ਨਾ ਗੱਲ ਕਰੋ, ਨਾ ਛੂਹੋ। ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਲੈ ਜਾਓ—ਤੁਹਾਡਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ—ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੋਗੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਚਾਰਯ ਦੀ ਆਗਿਆ ਸੁਣ ਕੇ, ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ੁਭ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਅਤੇ ਦੇਵਯਾਨੀ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ, ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਯਯਾਤੀ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਯਯਾਤੀ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਹ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੂੰ ਉਥੇ ਵਸਾ ਦਿੱਤਾ। ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਲਈ ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਬਾਗ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇਕ ਘਰ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਥੇ ਵਸਾ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਦਾਸੀਆਂ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਇਜ਼ਤ, ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਈ। ਯਯਾਤੀ, ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੇ ਸਾਥ, ਉੱਚਤ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸੁਖੀ ਰਿਹਾ। ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਯਾਨੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਖੇਡਦੀਆਂ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਸੁਹਣੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਰਹੀ। ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਯਾਨੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਬੀਤਣ 'ਤੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਆਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ। ਸਾਫ-ਸਤਰੀ, ਨਵੇਂ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੇ ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਪੈੜੀ ਨੂੰ ਫੜਿਆ, ਜੋ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਲ ਨੂੰ ਆਇਨੇ ਵਿੱਚ ਤੱਕਦੀ, ਪਤੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀ, ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਭੁਲੇਖੇ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਉਹ ਬੋਲ ਪਈ: "ਅਸ਼ੋਕ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਦੁੱਖੀ ਹੈ, ਅੱਜ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਚ ਹੋਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਝਲਕ ਮਿਲੇ।" ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਕਿਹਾ: "ਮੇਰਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਕੋਈ ਚੁਣਿਆ ਪਤੀ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੀ ਹੋਇਆ? ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਜਾਂ, ਕੀ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਸੁਖ ਪਾ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?" "ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ; ਮੈਂ ਵਿਅਰਥ ਜਵਾਨੀ 'ਚ ਆਈ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਨੇ ਪਤੀ ਚੁਣਿਆ, ਮੈਂ ਵੀ ਚੁਣਦੀ ਹਾਂ।" "ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਨਿਸ਼ਚੈ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜਾ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਫਲ ਦੇਵੇ; ਸ਼ਾਇਦ ਹੁਣ ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਚੁਪਚਾਪ ਆ ਜਾਵੇ।" "ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ, ਮੈਂ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਜਿਹੇ ਪਤੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵੇਖਦੀ, ਮਨ 'ਚ ਇੱਛਾ ਉਪਜਦੀ ਜਦ ਉਹ ਮਹਲ 'ਚ ਖੇਡਦਾ, ਕਦੇ-ਕਦੇ ਝਲਕ ਮਿਲਦੀ।" ਇਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਬਾਗ ਨੇੜੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੂੰ ਉਥੇ ਖੜੀ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੇ ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ, ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬੋਲ ਪਈ: "ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਯਮ, ਵਰੁਣ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਨਹੁਸ਼ ਪੁੱਤਰ, ਕੌਣ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਯੋਗ ਹੈ?" "ਸੁੰਦਰਤਾ, ਵੰਸ਼, ਅਤੇ ਚਰਿੱਤਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜੇ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਕਰੋ, ਹੇ ਨਰ-ਰਾਜ!" "ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਗੁਣਵਾਨ ਹੋ, ਦੈਤਿਆ ਦੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਧੀ; ਤੇਰੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਨੂਕ ਵੀ ਖਾਮੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦੀ।" "ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਉੱਤਮ। ਉਸ਼ਨਾਸ ਕਵੀ ਨੇ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਇਹ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੰਗ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ।'" "ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਦਾ ਵੀ ਸਹਾਰਾ ਕਰੋ।" "ਹਾਸੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਝੂਠ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਨ ਵਿਆਹ ਸਮੇਂ, ਨ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ; ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਲੈ ਲਈ ਜਾਵੇ—ਇਹ ਪੰਜ ਝੂਠ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ।" "ਪਰ ਜੇ ਗਵਾਹ ਵਜੋਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਬੋਲਦਾ, ਉਹ ਪਤਿਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ; ਪਰ ਜਦ ਮਨ ਇਕ ਇੱਛਾ ਤੇ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ, ਝੂਠ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।" "ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਹਾਸੇ ਜਾਂ ਵਿਆਹ ਸਮੇਂ, ਜਾਂ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਲਈ, ਝੂਠ ਝੂਠ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾਉਂਦਾ।" "ਰਾਜਾ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਮਾਪਦੰਡ ਹੈ; ਜੇ ਉਹ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਮੈਂ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।" "ਜਦ ਦੋਨੋ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ, ਪਤੀ ਅਤੇ ਦੋਸਤ ਦਾ ਪਤੀ, ਉਹ ਬਰਾਬਰ ਵਿਆਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ; 'ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੋਸਤ।'" "ਮੈਂ ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਵਿ ਉਸ਼ਨਾਸ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਸੀ; 'ਉਸ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਸਹਾਰਾ ਕਰਨਾ'—ਤੁਸੀਂ ਝੂਠ ਨਾ ਕਰੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਸੋਨਾ, ਗਹਿਣੇ, ਮੋਤੀ, ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਿਣੇ, ਗਾਂ, ਜਮੀਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਮੰਗਿਆ ਜਾਵੇ, ਦਿੰਦੇ ਹੋ।" "ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਹਰ ਦਿੱਤੇ ਦਾਨ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੁੜਦੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਪੁੱਤਰ ਦੇਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਵੀ ਔਖਾ।" "ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ; ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਚਾਹੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।