ਇੱਕ ਵਾਰ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ?" ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਚਾ ਹਾਂ।" ਇਹ ਸੁਣਦੇ ਹੀ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਮੇਰੀ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਟੁਕੜੇ ਜੰਗਲੀ ਕੱਤਿਆਂ ਤੇ ਭੇੜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਪਰ ਮਹਾਨ ਭਰਗਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਿਆਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਬੁਲਾ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੁੰਵਰੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ, "ਮੈਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।" ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੇ ਫਿਰ ਕਚਾ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਨੂੰ ਫੁੱਲ ਲਿਆ ਕੇ ਦੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ!" ਕਚਾ ਫੁੱਲ ਲੈਣ ਲਈ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਫਿਰੋਂ ਮਾਰ ਕੇ, ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੰਞਾ ਦਿੱਤਾ। ਕਚਾ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੇ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। ਭਰਗਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਗਿਆਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਕਚਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਬੁਲਾ ਲਿਆ। ਕਚਾ ਨੇ ਆ ਕੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਸੀ, ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਤਿਜੀ ਵਾਰ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਕਚਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਜਲਾਏ, ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਾਖਾਂ ਸ਼ਰਾਬ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਭਰਗਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਵੀ ਕਚਾ ਦੀ ਰਾਖ ਸ਼ਰਾਬ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀ ਲਈ। ਸ਼ਾਮ ਹੋਈ, ਚਰਵਾਹੇ ਗਾਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆਏ। ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਪਿਤਾ ਜੀ, ਜਿਸ ਕਚਾ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਫੁੱਲ ਲੈਣ ਭੇਜਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ।" "ਪਿਤਾ, ਕਚਾ ਜਾਂ ਤਾਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਜਾਂ ਮਰ ਗਿਆ; ਉਸ ਦੇ ਬਿਨਾ ਮੈਂ ਜੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਆਖ ਰਹੀ ਹਾਂ।" ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਵਿਆ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਚਾ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ, ਪਰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸੀ ਕਿ ਕਚਾ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੀ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਹੈ। "ਪੁੱਤਰੀ, ਕਚਾ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮਰਤਕ ਲੋਕ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜਿੰਦ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਹੁਣ ਕੀ ਕਰੀਏ?" "ਦੇਵਯਾਨੀ, ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋ, ਰੋ ਨਾ। ਕੋਈ ਮਰਤਕ ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਰੋ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਇੰਦ੍ਰ, ਵਸੂਆਂ, ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਹੈ।" "ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਵੈਰੀ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮੁੜ ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ; ਜੀਵਨ ਮਿਲਣ ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਅੰਗੀਰਸ ਉਸ ਦਾ ਪਰਦਾਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ — ਤਪ ਦਾ ਖਜਾਨਾ — ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ। ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਰੋਵਾਂ ਜਾਂ ਦੁਖੀ ਹੋਵਾਂ, ਜੇ ਐਸੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਪੋਤੇ ਲਈ?" "ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹੈ, ਤਪ ਵਿੱਚ ਧਨਵਾਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਗਰੂਕ ਅਤੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ। ਮੈਂ ਕਚਾ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਾਂਗੀ, ਖਾਵਾਂਗੀ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਚਾ, ਜੋ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ, ਪਿਤਾ!" "ਕਿਹੜਾ ਪਾਪ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਾੜ ਸਕਦਾ, ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਵਧ ਵੀ ਹੋਵੇ?" ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੇ ਆਗ੍ਰਹ ਤੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਫਿਰੋਂ ਭਾਰੀ ਮਨ ਨਾਲ ਕਚਾ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਬੁਲਾਇਆ। ਕਚਾ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹੋਏ, ਪੇਟ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਬੋਲਿਆ। "ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਹੇ ਆਦਰਨੀਯ, ਮੈਂ ਕਚਾ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਮੰਨੋ।" ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਆਇਆ, ਮੇਰੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ? ਦੱਸ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਮੈਂ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਕੇ, ਹੁਣ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" "ਤੁਸੀਂ ਕਿਰਪਾ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰਾ ਸਮਝ-ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ ਮਰਿਆ; ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਯਾਦ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਤਪ ਘਟ ਜਾਂਦਾ, ਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" "ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਜਲਾਕੇ, ਪੀਸ ਕੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਵ-ਪਾਨ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਕਵਿਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਮਾਇਆ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਮਾਇਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਹਾਡੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਣ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਵੱਧ ਸਕਦੀ ਹੈ?" "ਕਿਹੜਾ ਉਪਕਾਰ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ? ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਨਾਲ ਕਚਾ ਜੀਵਨ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਪੇਟ ਚਿਰਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਕਚਾ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹੈ, ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ।" "ਦੋ ਦੁੱਖ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਮੈਨੂੰ ਸਾੜਦੇ ਹਨ: ਕਚਾ ਦੀ ਹਾਨੀ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਮੌਤ। ਜੇ ਕਚਾ ਮਰ ਗਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਸੁਖ ਨਹੀਂ; ਜੇ ਤੂੰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਜੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।" "ਤੂੰ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਵਯਾਨੀ, ਨਿਭਾਵਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਚਾਹਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਜੀਵਨ-ਦਾਤਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਕਚਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੰਦ੍ਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਮੇਰੇ ਪੇਟ ਤੋਂ, ਜੀਵਨ-ਪ੍ਰਾਪਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਕੋਈ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਆਇਆ; ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਗਿਆਨ ਲੈ।" "ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਆਦਰ ਕਰ; ਮੇਰੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ, ਸਹੀ ਚਲਣ-ਚਲਾਏ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਬਣ।" ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਲੈ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਪੇਟ ਚੀਰ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆਇਆ; ਕਚਾ, ਸੋਹਣਾ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਪਏ ਹੋਇਆ ਦੇਖ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਤੱਤ ਦੀ ਲਹਿਰ, ਕਚਾ ਨੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਜੀਵੰਤ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਪੂਰਨ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਬੋਲਿਆ। "ਜੋ ਗਿਆਨ-ਅਮ੍ਰਿਤ ਅਗਿਆਨੀ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ, ਆਦਰਨੀਯ, ਕੀਤਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਦੋਵੇਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ; ਐਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਦਾ ਕਰਤੱਬ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ, ਕਦੇ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।" "ਜੋ ਸਰਵੋਤਮ ਸਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖਜਾਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਖਜਾਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਦਰਨੀਯ ਅਧਿਆਪਕ ਦਾ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਅਸਥਿਰ ਤੇ ਨਿਕਟ-ਮੂਲ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਦੀ ਚਲਾਕੀ, ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹੋਸ਼-ਹਾਨੀ, ਕਚਾ ਨੂੰ ਪੀਣ ਨਾਲ, ਜੋ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਹੁਣ ਜੀਵੰਤ ਦੇਖ ਕੇ," ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕਵਿਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਠਿਆ ਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ 'ਤੇ ਕਿਹਾ: "ਅੱਜ ਤੋਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੋਹ ਤੇ ਮੱਤ-ਮੰਦੀ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਵੇ, ਧਰਮ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਿਤ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਮੈਂ ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਧਰਮ ਦੀ ਹੱਦ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਧਰਮਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਜੀਵ, ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਲੈਣ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਤਪ ਦੀ ਅਥਾਹ ਖਜਾਨਾ, ਉਹਨਾਂ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਭਟਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਦਾਨਵੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੋ; ਨਿਪੁੰਨ ਕਚਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹੇਗਾ। ਸੰਜੀਵਨੀ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬ੍ਰਹਮ-ਰੂਪ ਹੋ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੇਗਾ।" "ਕਚਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਦੀ ਕੀਰਤੀ ਕਦੇ ਘਟੇਗੀ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਉਹ ਯਜਨਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬਚਨ ਖਤਮ ਕੀਤਾ; ਦਾਨਵ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।